De diſtinctiōe viſionū
ſcribit ph̓us ⁊ experientia loquit̉ vigilantiū oꝑa incurſu voce ⁊ alijs plurimis reperire eſt. Deniqꝫ tot ⁊ tales aliquādo occurrunt ſimilitudines ſomnij ad vigiliam/ ꝙſolum videt̉ experientia ad diſcernenduꝫſufficiens. Interroga aliquē de vigilantibus qūo ſcit an vigilat. Reſpondebit ilico forte inſulſam hanc queſtionē tuā. ſꝫ vrgere nō deſinas reſpōdebit ſubſtomachāſbene ſcio. Perſiſte vltra/ ⁊ dic/ quomō bene ſcis. dicet ꝙ maxima eſt inter ſomniumſuū. ⁊ vigiliā diſſimilitudo. Si ſil̓itudīesvarias adduxeris/ quas p̄tigimuſ. eſtimoꝙ nullus ſue reſponſioni alius erit exitusqͣꝫ vt dicat certe ſcio qꝛ ſic experior. Sedperge vltra inſiſtere ⁊ affer ꝙ ſimilem crebro habere ſe iudicat experientiā. dū ſomniat/ credēs ſcꝫ loqui. legere ⁊ audire. īmo⁊ nō ſomniare. Ad hec quid iſte reſpondebit niſi dicere/ veꝝ eſt ⁊ tunc decipior. Ꝙſi ampliꝰ proteruire ⁊ cōtraniti voluerꝭ dicens ita nūc. O bone vir etiaꝫ tu falleris.qͣꝫqͣꝫ ignores. Uideat ip̄e quid vltra obmutire aūt ſufficiēter allegare valeat ad liberandum pedes ſuos ab hoc labyrintho. p̄ter ſolam experimentalē noticiā ip̄ius vigilie. que valde diſpar eſt a ſomnijs. fortior ſcilicet/ atqꝫ lucidior. ꝑ quā nō ſe tā opinatur qͣꝫ ſcit ⁊ intelligit vigilare Tranſferatur hec ſimilitudo. que videt̉ puerilisad rem ſublimiſſimā que tractat̉/ comprimetur ꝑ eam / ſi nō erro/ inſolens arrogāsqꝫ humana curioſitas. que fidei ſacramenta ſi n̄ penetrat indignat̉. quādo nec quotidiana puerilia ⁊ ludicra/ ſufficit attingereHec etiā nos cōſideratio cautiores efficiet nō in reuelationibꝰ tm̄ modo ſecernēdiſſed in om̄ibꝰ generaliter nr̄is actibꝰ diiudicandis. O quotiens ſibi videt̉ homo ſapiens/ ſibi iuſtus/ ſibi humiliſ. ⁊ ſibi dicit. qꝛdiues eſt in v̓tute: ⁊ neſcit ꝙ miſer eſt ⁊ miſerabilis ⁊ pauꝑ cecus ⁊ nuduſ. Preualetin vanitate ſua ⁊ in multitudine ſpūaliuꝫdiuitiarū ſuarum gloriat̉. dicit in exceſſuſuo nō mouebor in eternum. Sed ꝓ certo alto ſomno preſſuſ fallitur. qꝛ om̄ia hecaſpicit nō in lumīoſe veritatis vigilia. ſedſub ſimulacro ſomniculoſe vanitatis experitur hanc fraudē Tunc primū homo dūdeo ꝓpicio excitatur a ſomno peccati. ⁊ nihil inuenit diuitiarū ſomniatarū in manibus ſuis. Fit hoc dum regreditur ad luminoſum ⁊ p̄fulgidum diem humilitatis
⁊ ſibi vigilat qui vanitati dormiebat. videt tunc errorē ſuum/ ⁊ illū ſecuꝫ diuqꝫ retractans/ ꝙ ip̄e patiebatur/ qui ue deſipiat/ obſtupeſcit. Nam ⁊ vere ſuꝑbum et arrogantem ⁊ tumidū aut aliter vicioſuꝫ ſefuiſſe deprehendit/ qͣꝫqͣꝫ aliter prius exiſtimabat. Quare ſic. Quia mentiebat̉ iniqͥtas ſibi. Et quid mirū ſi mentitur iniqͥtaſſibi plus qͣꝫ ſi ſomnians de ſomnijs. ⁊ maniacus de furia. ⁊ ſtolidus de ſapiētia corruptiſſime iudicarint. Sic eſt plane ꝙ vicioſi de ꝓprijs vicijs vt de tenacitate parcus. de arrogantia ſuꝑbus ꝑuerſe cōiecturant. ⁊ tanqͣꝫ acriſia ꝑcuſſi palpant ī meridie. Quāobrem eluceſcit quantuꝫ/ īmo qͣꝫneceſſariū ſit eis alieni conſilij ducatū habere ⁊ ſequi. quia de ſomniante alius vigilans ꝑfectius iudicat. Ideo ve ſoli qꝛ cuꝫceciderit nō habet ſubleuantem. ⁊ ve cecoſi ceca eum ducat impietas ⁊ illuſio. quiaambo in foueā cadunt. O formidādas etgo iugiter fraudes: quiſ nō expaueſcat: Ofallaces vbilibet mille deceptionuꝫ tendiculas quis has euadet? Quis arto tramite/ ſic obſcuro ſic obſeſſo ſecurus ambulabit. Profecto ſolus ille beatꝰ/ ⁊ decies beatus humilis ⁊ pauꝑculus/ qui ſapiēti obediens ſemꝑ eſt pauiduſ qui in dei timore inſtanter ſe tenet ne cito ſubuertat̉ domus ſua. Putas ne fuerat hoc expertuſ qͥdicit. Cuſtodiens paruulos dominꝰ: humiliatus ſum: ⁊ liberauit me. Deniqꝫ hͦ teſtatur oraculū illud digne diuinū/ ⁊ ſempiterne memorādū: de humilitate Antontomonſtratuꝫ. Conformiter ad quod iuratdeuotus Bernardus taliū expertiſſimusſuꝑ cantica. In veritate inquit didici/ nihil eque efficax eſſe ad gratia dei ꝓmerendam/ retinendā recuꝑandam/ qͣꝫ ſi om̄i tēpore inueniaris coram deo nō altū ſapereſꝫ timere. beatꝰ homo qͥ ſemꝑ eſt pauidusHanc humilitatis lucem quiſqͥs intrauerit/ per medios tentationū laqueos qͣntūlibet abſconditos/ tutꝰ incedet. fruſtra rugiet aduerſarius vt leo. fruſtra circūiet q̄rens quem deuoret/ fruſtra inſidiabitur īſpelunca ſua vt rapiat pauꝑem/ ⁊ pauperculum ⁊ cōtritum/ quoniā tibi dn̄e derelictus eſt ille pauper ⁊ orphano adiutor es.Hoc eſt primū ⁊ precipuum ſignuꝫ inter ſigna noſtre monete ſpūalis diſcretiuūMonitiones om̄s itaqꝫ intrinſece/ oēſinſtinctus vehementes/ omnis reuelatio-
T