Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Laus doctrine bonauenture.

id̓

⁊ ſi n̄ ſtatī intelligāt ſic apud theologicosdiſcipulos breuiloquium Bonauenturequod īcipit. flecto genua. videretur valdeſalubriter imponēdū/ iūcto itinerario ſuomētis in deum. quod incipit. in principioprimū principium. Itaqꝫ laus om̄is inferior eſt his duobus opuſcul̓ qͦꝝ vī agnoſcere etiaꝫ ſola credulitate non paruus eſtꝓfectus. Deniqꝫ ſermo de ſentimentisſpūalibꝰ/ in ꝯtēplatōe in deuotiōe receptꝭnullatenꝰ intelligit̉ ſi nō exꝑiat̉. Et ſi nonintelligit̉: nō amat̉. ſi nō amat̉ nō libenteraudit̉: ſꝫ negligit̉ l̓ ſpernit̉: niſi qͥſ ita fueritinſtitutꝰ ꝙ firmit̓ ⁊ pie credat/ ſe preꝑansvt ſapiat ⁊ nō intelligat. neqꝫ ſequat̉ fantaſias ꝓprij capitꝭ l̓ alieni. Sꝫ doctores approbatos ⁊ eruditos in vtraqꝫ theologiaſcolaſtica ⁊ myſtica ꝓ ducibꝰ amplectatur.Sūt induſtrie q̄dā notate ſuꝑ hmōi negocio theologie myſtice/ qͣꝫuis ſepe maxīa ſitinduſtria deſerere quālibꝫ induſtriā/ et ꝙhō ſecū habitās magiſterio ſpūſſctī/ totafide. tota ſpe. tota caritate. tota ſe demumdeuotiōe cōmittat Sūt aliqͣ ſcripta d̓ impulſibꝰ ⁊ de ꝯceptibꝰ: ⁊ de ꝯcordia theologie myſtice cū ſcolaſtica/ ⁊ ſil̓ia ml̓ta/ q̄ ꝓficiūt ad examīatiōeꝫ doctrīaꝝ. Sꝫ hec interim ſuffecerit ad ꝯſūmationē hꝰ opuſculi ſubnotaſſe. Explicit de examīatione doctrinarū aIohanne cancellario pariſien̄. Epiſtola laudās mellifluā ⁊ igneā dn̄i Bonauēture doctrinaꝫa p̄fato Ioh̓e cancellario pariſien̄. AnnoM.ccccxxvi. lugdunū. miſſa cuidā fratriminori.Gnem veni mittere in terrādicebat chriſtuſ. Et qͥd voloniſi vt ardeat. In dextra nēpe dei ē ignea lex/ cuiꝰ eloqͥūignitū eſt vehemēt̓/ cuiꝰ ocl̓iſunt ſic̄ flāma ignis/ eniꝰ p̄co ioh̓es dictuſeſt lucerna ardēs ⁊ lucēs inſtar helye. Cōſiderās iſta nr̄ Euſtochiꝰ dn̄s Bonauentura voluit eē doctor ardēs / ſciens qm̄ lucere paꝝ eſt ⁊ ſepe vanū ſepe noxiū/ qm̄ ſcientia inflat ⁊ demonē facit. qͥd eī demō interp̄tat̉ niſi ſciēs/ ſꝫ abſqꝫ caritate. Sortitus ē idcirco ẜm laudē vite ſue ꝑit̓ ⁊ doctri

ne nomē/ ip̄e Bonauentura vt anthonomatice doctor ſeraphicꝰ noīet̉. Docet hͦ inſpeciali ſuū itinerariū mētꝭ in deū. Cuiuropuſculi īmo oꝑis īmenſi/ laus ſuꝑior eſtore mortaliū. Docet ⁊ ſuū breuiloquiumtheologie/ ꝓceſſuꝫ ꝓprie theologicū retinens/ ⁊ qͣi ꝯuerſū ad priorē/ qm̄ a pͥmo prīcipio deſcēdit ad alias ꝟitates. Docet deniqꝫ lectura ſua grādior ignē ſuū cū lumīeUn̄ mirū īmo miſerū ⁊ miſerabile videt̉.ne dicamꝰ dānabile qͦ pacto p̄late ſunt doctrine q̄dā alie/ ſub ſpecie ſubtilitatꝭ: plusinqͥetātes qͣi cinifes egyptie/ qͣꝫ ſabbatummentꝭ incēdio terre geſſem afferētes. Secutꝰ eſt doctor iſte ſe teſtāte doctrinaꝫ cōmunē ⁊ ſolidā q̄ pariſiꝰ vigebat maxīe tꝑeſuo. Un̄ ⁊ allegat ad ꝯfirmatiōem doctrine ſue/ pariſien̄. articl̓os qͦs ꝑ G. pariſien̄.de ꝯcilio ⁊ aſſenſu mgr̄oꝝ oīm dicit fuiſſedānatos ⁊ excōicatos. Uiuēte tūc ⁊ cōſentiente fratre alexādro de halis/ cuiꝰ doctrina qͣnte ſit vbertatꝭ dici ſatꝭ nequit. De qͣfert̉ rn̄diſſe ſctūs Tho. duꝫ inqͥreret̉ ab eoqͥs eēt optimꝰ modꝰ ſtudēdi theologiam.Rn̄dit exercere ſe in vno doctore p̄cipue.Dū vltra peteret̉/ qͥs eēt tal̓ doctor/ alexander inqͥt de halis. Teſtor ita me legiſſe pridē in tractatū qͦdā de viſiōe btā ꝯtra ioh̓eꝫvigeſimū ſecūdū. Teſtant̉ ſcripta eiuſdemſct̄i Tho. maxīe ſcd̓a ſcd̓e/ qͣꝫ intimuꝫ ſibifecerat ⁊ faīliarē illū quē laudabat doctorē alexandrū. Et ecce prochpudor doctores iſti duo halis ⁊ bonauētura/ vident̉ qͣſi ſepulti cum illis quorū non eſt memoramplius/ preſertī in cordis amore. Extolluntur alij quidam/ quorū ſint vtinamnomīa in libro vite/ non enī ſtudioſis inuidemus. Sꝫ multe aliquos ipſorū littere/ fecerunt ſub nomīe ſubtilitatis inſanire cū ſequacibus ip̄orum. Nunquid noninſania concedere ꝙ duo ꝯtradictoria ſūtſimul vera pro eodē inſtanti temꝑis/ licetnon nature/ ꝙ preterea multe ſunt veritates ab eterno ⁊ multa eterna que nō ſuntdeus. Iſte eſt vnus articulus inter p̄mēoratos damnatꝰ/ anno dn̄i. M. cc. xl. Legatur ſecūdus Bonauēture. diſ. xxiij. cir.ca finem/ vbi recitatur hec damnatio. Etponitur alter articulus/ ꝙ primum nūc ⁊creatio paſſio/ non ſunt creator vel creatura. Error. Repetita ē eadē dānatio eiuſdēarticl̓i de et̓nitate ꝟitatū / ꝑ dn̄m ſtephanūꝑiſien̄. int̓ illos. cc. xix. articl̓os famoſioreſ

I

Q