Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola laudās doctrina

anno. M. cc. lxxvi. ſcꝫ ꝑ duos annos poſtfelices obitꝰ ſancti thome ⁊ vere ſctī ⁊ glorioſi dn̄i Bonauēture qͦrū prīꝰ obijt ſeptima marcij alius ydus iulij ſeq̄nte/ tꝑe ꝯcilij general̓ lugdun̄. ꝑ gregoriū decimū celebrati. Dānata eſt nouiſſime ꝑ celeberrimū Conſtan̄. ꝯcilium inter errores huſſ ⁊hieronymi. poſitio iſta de vniuerſaliū realiū ⁊ eternoꝝ poſitiōe ⁊ maxīe ꝙ aliqͣ ſitentitas realis eterna cōmūis deo ⁊ creature. qꝛ tūc nulla creatura potuiſſet creari qͣſi de nihilo ſed nec poſſet annihilari. Itafuit tūc argutū me audiēte ⁊ a dicto hieronymo ſtatim ꝯceſſum/ ſed dānatuꝫ/ nuperec pariſiꝰ r̄uocatū. Dānauerat priꝰ ip̄e idēſtephanꝰ pauciores articuloſ viuētibꝰ adhuc p̄fatis doctoribꝰ ſcꝫ anno dn̄i. M. cc.lxx. die mercurij poſt feſtuꝫ btī nicolai hiemalis/ cuiꝰ nūc craſtino ſcribimꝰ hāc ſcedulam. Cauſa hmōi dānatiōis faciēde fuit tūc introducta/ fuit ⁊ poſtmodū ꝯtinuata. Quia ſicut tradit Augꝰ. viij. de ciuitate/ nobis ad certam regulā loqui fas eſt/ liberis aūt v̓bis loquūtur ph̓i ſed inde miſerabiliꝰ qͦ liberiꝰ errant. Sic Augꝰ. ⁊ ceteri doctores antiqͥ ſic inter recentiores beatus Bernardus/ ⁊ mgr̄ cū reliqͥs ꝓtinusobſtiterūt errantibꝰ. ſicut Petro abelardiſicut berēgario ſicut Ioh̓i ſcoto de theophanis/ ſicut gilberto porretano/ qͥ gilbertus ſi minus errabat ī materia de relationibꝰ diuinis/ qͣꝫ plurimi poſterioris tꝑis/patebit euident̓ illi qͥ ſubtilit̓ ⁊ abſqꝫ ꝑſonarū acceptiōe voluerit ⁊ ſciuerit iudicare ⁊ argumētū beati Bernardi a petro detarētaſia recitatū/ ponderare. Dānataē nuꝑ ꝑ p̄deceſſores meos in ſacra theologie facultate ſub pluribꝰ articul̓ doctrinaquā nōnulli ſolā impune ſubtilē garriūt/qͣꝫ ignorātes vocē ꝓpriā nōnulli/ veluti pice loqͣciſſime/ ſtabilire nitunt̉/ cuꝫ ſit merainſania ⁊ vanitas falſa. Unus articulꝰ inter ceteros eſt/ ꝙ aliqͥd ſit deus realiter qd̓nō ſit formalit̓ deus. Error. Aliꝰ ꝙ in diuinis ſint ponēde prioritates ⁊ poſterioritates alie qͣꝫ originis. Error. Aliꝰ ꝙ ꝑſone diuine diſtinguant̉ ꝑ abſoluta. Error.Conſtat autē ꝙ nulla eſt maior diſtinctiorealis nec ex natura rei in diuinis/ qͣꝫ triūꝑſonaꝝ. Nulla eſt igit̉ diſtinctio ī diuiniſꝑ abſoluta/ de qͣ nō eſt dubiū ꝙ maior ē qͣꝫꝑ relatiua ſolū. Deniqꝫ qͣ pōt fidei pietate chriſtianꝰ aſſerere/ ꝙ eſſentia diuīa ſit ex

ꝑte rei ſeu realiter diſtīcta ab intellectu diuino ⁊ volūtate/ qͣſi poſſit eſſentia diuinaeſſe ⁊ nō eſſe vniuerſalit̓ ꝑfecta nec intelligens nec volēs. Quāto ſalubriꝰ eſt aſſerere nec offendere pias aures/ etiā gentiliuꝫph̓oꝝ/ ꝙ eſſentia diuīa vnica ⁊ ſimpliciſſima/ ſuꝑeminēt̓ ꝯtīet oēꝫ ꝑfectionē/ quā dūq̄rit̉ ſeꝑari ⁊ ſcindi a ſuis ꝑfectionibꝰ ipſaremaneat monſtrū quoddā informe/ chaoſqꝫ ꝯfuſum. Egregie dudū mihi tūc adoleſcentulo dixit vnuſ in theologia doctor⁊ famatiſſimꝰ/ dū q̄ſiuerit/ inquit aliqͥs fip̄ſcindat̉ eſſentia diuīa ab intellectu diuino/ qͥd eſt illa eſſentia dic ꝙ eſt deus/ ⁊ ꝙ n̄eſt deus. Eſt itaqꝫ deꝰ. qꝛ nihil eſt ī deo qd̓nō ſit deꝰ. Et tn̄ n̄ eſt deꝰ. qꝛ deꝰ eſt ſuꝰ ītellectus/ nec eſſe pōt ſine ip̄o. Hoc eſt ſentētialit̓ argumētū beati Bern̄. cōtra gilbertuꝫ. Dic tn̄ addebat ip̄e doctor ꝙ intelligi pōt eſſentia diuīa nō intelligēdo intellectū ſuū/ ſicut ⁊ de attributꝭ diuinis. Eſtenī ẜm Ariſtotelē ⁊ eiꝰ cōmentatorē et experientia tanta vis intellectꝰ nr̄i/ ꝙ cōiunctiſſima īmo penitꝰ eadē pōt ꝑ diſtinctoscōceptus ſeꝑatim accipere. ſed ſeꝑatio dicitur rōnis nō rei exteriorꝭ. Sed acclamant alij ꝙ de entibꝰ rōnis nihil curāt/ vadamꝰ inquiūt ad reſ qͣſi de rebꝰ poſſit ſineterminis eſſe ẜmo quaſi logica fruſtra ſittota. Addūt ꝙ ficticij ſunt hmōi cōceptuſſi nō ita ſit in re ſicut ſignificant/ qͣſi res ſꝑita ſit ſicut eſt ſua cognitio in nob̓ īmo indeo qͥ cognoſcit materialia immaterialit̓ẜm Dyoniſiū ⁊ Boeciū. Tradūt nōnullivnde mirandū videt̉ ꝙ ꝯceptꝰ ⁊ entia rationis/ nō ſunt vere res nec entia. ita ꝙ ensnō dicit̉ vniuoce de ip̄is ⁊ de rebꝰ ad extracū tn̄ accidētia anīe tam habitꝰ qͣꝫ v̓tutes⁊ oꝑatiōes immanētes/ tā naturales qͣꝫ ſupernaturaleſ/ ſint entia longe ꝑſectiora: qͣꝫalbēdo vl̓ nigredo ſaltē qͣꝫ relatiōes ſex p̄dicamentoꝝ. Sed ꝓgredit̉ hec ſcedulalatiꝰ qͣꝫ ꝓpoſituꝫ fuerat ab initio: ſuꝑ laude nr̄i euſtochij bene fortunati ⁊ doctorꝭ ſeraphici/ cū de ploratiōe ꝙ ita poſtpoſituseſt: nō dicā abſqꝫ canoniſatiōe. viderint hͦſummi pontifices: ſꝫ abſqꝫ ſcolaſticoꝝ frequētatiōe in vſu ꝯtinuo ſtudioſitatis ſue.Sint alij doctores/ qͥ dicant̉ cherubici. h̓veriſſimo noīe ſeraphicꝰ ſil̓ ⁊ cherubicusqꝛ inflāmat affectū ⁊ erudit intellectū reducit ⁊ vnit ad d̓ū ꝑ amorē excitatiuū/ dūalij multi ſolum diuaricant et diſpergunt

R