Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lectiones

ad v̓tutes Ioh̓is nō vnā tantūmodo ſꝫ qͣlēlibet angeloꝝ hierarchiā videbis ī eodēfigurari. Inflāmauit itaqꝫ eū charitas vteſſet ſil̓is ſeraphin: qͥnetiā aliō in amoremdiuinū ardore exardeſcere. ſuis p̄dicatōi.bus āmonuit. Si ſapiētiā eiꝰ attēderꝭ nūqͥd cherubin parē dicēs. Si ſpūaleꝫ ī executione virtutū potētiā: nōne ꝯſimilē ip̄ptāti deſignabis. Si pacatiſſimā animiſedē: nūqͥd thronos in ip̄o reperies?. Fuitem̄ vis eiꝰ ꝯcupiſcibil̓ inflāmata ꝑ charitatē vis rōnalis illuſtrata ⁊ edocta ꝑ ſapientiā: vis iraſcibil̓ ꝑ potētiā. ⁊ v̓tutes. roborata. Charitas imꝑabat̉. ꝯſulebat ſapientia: potētia ꝯfirmabat. Hic eſt ſup̄musternariꝰ hierarchicꝰ bn̄ velle ſcire ⁊ poſſehec trinitatꝭ ſuꝑceleſtis imago. potētia. ſapiētia. ⁊ bonitas ſeu volūtaſ. Porro ī Iohanne fuit tanqͣꝫ in dn̄ationibꝰ vltimitasſubiectōis ⁊ iocūdiſſime ac fideliſſime ſeruitutis ad deū. liberaqꝫ magnificētia oīmſubiecta alteri ꝓrſus aduerſa Fuit p̄tereaſic̄ in principatibꝰ ita ⁊ in Iohāne eminētia incorruptibil̓ rectitudinis in ſuo regimine: eminētia etiā inuincibilitatis tanqͣꝫin ptātibꝰ. Porro vltimitas quedā virtuoſitatis eū ſimilē reddidit virtutibꝰ Deniqꝫ ꝓuidentiſſima cura quā in p̄parationevie dn̄i ad hoīes exhibuit oſtēdit qͣꝫ rationabiliter archangelis ⁊ angelis comꝑet̉.qͣ in re xp̄s infallibilis autor veritatꝭ prophetiā hāc textꝰ noſtri ad Iohānis cōmēdationē inducebat. Math̓. xi. ⁊ Luc̄. xij.Hic inqͥt de qͦ ſcriptū eſt. Ecce ego mittoangelū meū qͥ p̄pa. vi. tu. an̄ te. Quo circa nō penitꝰ abſurde videri poſſet aliqͥbꝰꝙ charitas infuſa ⁊ ſapiētia. cetereqꝫ v̓tutes enumerate abundātiꝰ a Ioh̓e ꝑticipate ſunt qͣꝫ ab angel̓. Nā qͣꝫto potētia naturalis debilior ī ſe eſt ⁊ minorē habēs capacitatē: tāto ad ip̄iꝰ eleuatōeꝫ ⁊ dilatatōemqͣndā ſpūaleꝫ virtꝰ infuſa copioſiꝰ exigat̉.Ꝙ aut ioh̓is vtpote hoīs. īferior angelisnatura ſit ꝑſpicuū eſt. Ad qd̓ forſantēditillud xp̄i Luc̄. xij. vbi cū dixiſſet. nō ſurrexit maior int̓ natos mulieꝝ ioh̓e bap; addidit Qui aūt minor eſt ī regno celoꝝ maior eſt illo. quāqͣꝫ aūt ⁊ de gͣtuitis id ītelligi poterit. Neqꝫ em̄ charitas vie ſeu virtꝰaltera v̓tutibꝰ patrie coequat̉. Et de Iohāne qͥdē glorificato nūc loqͥmurꝭ quē adſup̄mū ordinē ſb̓limatū neminē arbitrordoctoꝝ ābigere. Huic ſn̄ie ſuffragat̉ illud

Hiero. vbi priꝰ. In carne angelicā gl̓iamq̄rere maioris eſt meriti. qͣꝫ habere. cū aliꝰnitit̉ obtinere cū gr̄a qd̓ habꝫ āgelꝰ a natura. Addo aliud nō p̄tereūdū quēadmodūnōnulli Iohannē eſſe ī pͥma hierarchia ſup̄muꝫ ſic venerari conant̉. Ruina inqͥuntangeloꝝ ex hoībꝰ reꝑat̉: ⁊ ꝯſentaneū eſt rationi vt ſedē ſuꝑioris loci vacātis ꝑ deiectionē ⁊ apoſtaſiā luciferi. illi cōtulerit altiſſimꝰ qͦ inter natos mulieꝝ nemo ſurrexit maior. Si igit̉ lucifero dū ſtabat ſup̄mā in vltimo ordine ſedē Greḡ. attribuit.ſup̄mā illā nūc obtinet is quē in ip̄iꝰ locūſucceſſiſſe innuit veritatis aſſertio. Explicit pͥma lectio. Incipit ſecūda.Dx clamātis in deſerto parate viā dn̄i: rectas facite ſemitaſeiꝰ Magna eſt ꝓphetiaꝝ interſe ꝯcordia. ⁊ cōcors in diuerſisetiā ꝓph̓is ſentētia: eodē qͥppe ſpū docētelocuti ſūt ⁊ ad vnū finē qͥ xp̄s eſt reſpexer̄tFinis em̄ legꝭ ẜm apl̓m eſt xp̄s. QuāobrēAct̉. iij. dicebat petrꝰ de xp̄i tꝑe̓ ꝙ oēs prophete a ſamuel ⁊ deinceps qͥ locuti ſūt annunciauerūt dies iſtos. Itaqꝫ nō oꝑoſuꝫē intueri qͣꝫtū int̓ ſe ꝯueniāt hͦ verbū Iſa.xl. ⁊ illud p̄miſſū de malachia. Illic ioh̓esdicebat̉ mitti an̄ faciē xp̄i ad parandū viāeiꝰ: hic. ecce inqͥt ego qͣi iā miſſionis ſue executor ait. Uox clamātis in deſerto parate viā dn̄i ⁊c̄. Sꝫ cur Ioh̓es vox dicat̉ etnō verbū. Beda aꝑit. Cōſtat inqͥt ꝙ vnigenitꝰ dei filiꝰ verbū vocat̉ pr̄is. Iohāneatteſtāte qͥ ait. In pͥncipio erat verbū ⁊c̄.Ex ip̄a noſtra locutōe cognoſcimꝰ ꝙ priꝰvox ſonat. vt verbū poſtmodū poſſit audiri. Iohānes ergo vox a ꝓpheta dicit̉ qꝛverbū p̄cedit. Aduentū itaqꝫ dn̄icum Iohannes p̄currēs. vox dicit̉ qꝛ ꝑ eiꝰ miniſteriū patris verbū ab homībꝰ audit̉. hec illeUnigenitꝰ ſiqͥdē dei filiꝰ ꝑ modū v̓bi ꝑfectiſſimi ⁊ ſentētioſiſſimi a patre in eternageneratōe ꝓducit̉. in quo pater det ſeip̄mqui ⁊ exemplar eſt formoſiſſimuꝫ oīm adextra ꝓducibiliū. Quia igit̉ verbū hocin ſua maieſtate abſconditū ꝑ Iohanneꝫreuelatū eſt hominibꝰ: ipſe nō abſqꝫ ratione vox dicit̉ q̄ per exteriꝰ ſignū p̄dicatōisinteriꝰ ſignat miſteriū generatōis. Hincpreco iudicis. hinc lucerna ardens et lucens. hinc nuncius vel angelus: hinc precurſor appellatur. Hec officia tunc ſuſcepit ⁊ peregit dū viueret p̄dicando nūc illd̓