ſuper Marcum

16

dictū ſeu poſitū. ⁊ ſi nō explicite tn̄ implicite. Dicūt igit̉ alij vel ijdem aliter duasī textu particulas a duobꝰ ꝓphetis excerptas. Prima eſt malachie tā ſenſu qͣꝫ v̓biſꝫSecūda eſt Iſaie q̄ cū prima ſimilē ſatisexplicat ſententiā. vbi dicit̉ vox. Et qͦniaꝫIſa. principalior fuit atqꝫ famoſior ⁊ legētibꝰ notior. qꝛ inſuꝑ finis plerūqꝫ rem totam denominat. placuit euāgeliſte noſtro.qui etiā breuitati ſtudebat nō duos ꝓphetas. ſꝫ vnū. ⁊ hunc maioreꝫ nominare. Etſub hoc ſenſu recepit eccl̓ia ſiue originaleMarci euāgeliū ſic habuerit. vt tenet Beda in cōmento. ſiue a quibuſdam nō recteſcribentibꝰ additū fuerit quēadmodū ſenſiſſe videt̉ Hiero. ſuꝑ pͣs. Incipit igit̉ẜm hunc expoſitōis modū euāgeliſta noſter ſuā texere ratione. vbi notandū occurrit qd̓ ait in cōmento. Scripturꝰ inquiteuangeliū marcꝰ. cōgrue primo ponit omniū teſtimonia ꝓphetaꝝ qͥ hoc futuꝝ p̄cinebant̉/ vt eo cunctiſ vera ⁊ ſine ſcrupulodubietatis ſuſtinēda. q̄ ſcriberet intimarꝫquo hic a ꝓphetis ſpūſancto impletis antea p̄ſcita ⁊ p̄dicta eſſe mōſtraret. ſimulqꝫvno eodēqꝫ euangelij ſui principio. ⁊ iudeos qui legē ac ꝓphetas ſuſceperant. ad ſuſcipiendū euangelij ſacramēta. q̄ ipſoꝝ ꝓphete p̄dixerant inſtituit. Et gentiles quiper euāgelij p̄conia ad deū venerāt. ad autoritatem quoqꝫ legis ⁊ ꝓphetarū ſuſcipiendam venerandāqꝫ ꝓuocaret. Hic inſtruimur dicta noſtra ſacrarū ſcripturaꝝteſtimonijs roborare. quia parū ignitumeſt ⁊ minus efficax verbum. qd̓ nō incaluerit ⁊ fulcitum fuerit ab eloquio dei qd̓ eſtignitum vehemēter. ⁊ niſi viuificatū fuerit a ſermone eius. qui eſt viuus ⁊ efficaxẜm apoſtolū ⁊ penetrabilior omni gladioancipiti. Non tamē eſtimo curioſitatē inallegationibꝰ huiuſmodi conſectandā. ſꝫquouſqꝫ proſunt ſtudioſis. ⁊ edificāt charitatem Alioquin cumulꝰ ille truncatarūautoritatū male congeſtus ⁊ informis cōgeries allegationū ſue origini nō ꝯuenientium / quid ꝓficit. niſi fortaſſis oſtentationem operat̉. Sed neqꝫ ſunt inculpabiles qui ꝓphanas poſtpoſitis lectionibꝰ ſacris toto ore perſonāt totis viribꝰ amplectuntur ſicut ſcriptū eſt ꝑ Iſa iā ꝓphetaꝫNō in philoſophis. nō in poetis ⁊ fabul̓;ſed in ꝓpheta. Ubi p̄ter hec elidit̉ impia manichei blaſphemia. quia ſic delira

re auſus eſt. vt diceret ꝓphetas veteris teſtamenti a deo tenebraꝝ miſſos eſſe. qd̓ ſiveꝝ eſſet ſicut non eſt. nunqͣꝫ veritatis notarius. euangeliſta noſter. eundem euocaſſet in teſtimonium narratōnis ſue. Nihilenim roboris habꝫ verbum illius. qui pater eſt mendacij. Sed in hoc loco conuenienter eſſent improbādi. qui ꝓphetas veros/ aut conſtellationibꝰ imputant quēadmodum Auicenna. Albumaſar et alijnonnulli aut qui execrabiliori deliramento prophetas fabulantur magicam arteꝫexercuiſſe tanqͣꝫ medium adipiſcendi precognitionem occultorū Verum ſuper hisolim latius tractabimus ſi deꝰ annuerit.Nunc audiamus quid ī Iſaia propheta ſcriptum eſt. Ecce inquit ego mitto angelum meum? Non dubium quin Iohānem baptiſta. qui vt Beda ait angelꝰ vocatur. non ſocietate nature iuxta hereſimOrigenis: ſed officij dignitate, quo nomine recte appellari poteſt homo ille qui fuit miſſus a deo vt teſtimonium perhiberꝫde lumine venientem in carne dominuꝫmundo nunciaret. quia angelus nunciusappellatur. In hoc qd̓ premittitur. ecce. notatur ex demonſtratione grandis etinſolita nouitas. In hoc qd̓ ſubiungiturego mitto datur intelligi ex maieſtate mittentis dei miſſi magna dignitas. Dehinepreſens pro futuro ponitur: quia inconcuſſa erat tanqͣꝫ de preſenti fieret certitudo demōſtrationis atqꝫ ſtabilitas. Iohānes inſuper non quicunqꝫ ſed angelus ſuus ſcilicet dei. Attende proximitatem cūait. ante faciem tuam: vt eius puritas. integritas. ⁊ ſanctitas cōmendaretur. Poſtremo officium eiꝰ honorificum deſignatur. qui preꝑabit viam tuam ante te. Quāviam ſi forte queſieriſ. Reſpondet Chriẜ.⁊ inferius datur intelligi. Uia domini q̄ad homines ingredit̉ penitentia eſt ꝑ quādeus ad nos deſcendit. ⁊ nos ad illū aſcendimus: vnde angeli aſcendentes deſcendēteſqꝫ memorantur ſuper filium hominis.Hec eſt ſecūda loquēdi materia: hoc vnūtantū ad p̄ſens dilatemus: quo pacto Iohannes angelo ſimilis ꝑhibet̉. Et primoſi virginitas Iohānis attēdit̉ ſubit illudHiero. ad paulam ⁊ Euſtochiuꝫ. ꝙ ſemꝑangelis eſt connata virginitas: ⁊ ꝙ in carne preter carnem viuere non terrena vitaeſt. ſed celeſtis. Conuertę oculos fidei

I