ſuper Marcum
16
idē in ſuis deuotꝭ oꝑat̉. ſuis meritꝭ ⁊ orationibꝰ ad xp̄i gr̄aꝫ noticiāqꝫ ſuſcipiēdā ſalubriter īſpirādo. Uis noſſe verbū qd̓ aputpatrē manet abſcōditū: qd̓ lucē habitat inacceſſibilē. Dices. volo. Cōuerte p̄ces adIohannē: hic nēpe vox eſt v̓bi ⁊ index ei⁊ p̄co. O vox delectabil̓ ⁊ pereūti mundoſuꝑexcellēter amabil̓ Uoces priores erātluctꝰ ⁊ gemitꝰ ꝓ calamitatibꝰ ⁊ anguſtijs:aut erāt inſani freneticoꝝ riſus. inter peſtiferas voluptates ⁊ in puncto deſiturasʸ ⁊abituras ī infernū delectatōes. Hec voxfuit penitētie ſalutarꝭ. vox doctrīe ⁊ libertatis: vox turturꝭ poſt imbrē; vox confringens cedros .i. ſuꝑbos phariſeoſ. Sꝫ voxdulcis ⁊ ſuauis hūiles alliciēs. vox abſqꝫbalbucie mendacio. vox abſqꝫ raucediniſſimulatorie vicio deinceps vox ꝑ omneꝫmodū v̓tuoſe reſonatōis canora. viuax. ⁊iocūda; vox ad poſtremū fortꝭ vehemēs ⁊audibil̓ qm̄ vox nō eſt quecūqꝫ. ſꝫ vox clamantꝭ. Obſurduerāt nēpe iudei qͦs alloq̄bat̉ ⁊ obturauerūt aures ſuas inſtar aſpidis ſurde vt nō audirēt vocē incantantisſapiēter. Nil ꝓpterea mirandū ſi vox clamoſa ad eos mittebat̉. Clamoſa dico nōtā ſtrepitu ⁊ aeris verberatōe exteriori qͣꝫꝓpter latentē energiā in ip̄ius viue vocisactu reconditā. Sciebat em̄ dictū eſſe p̄dicatori cuilibet: clama. ne ceſſes qͣſi tubaexalta vocē tuā. Qualiter fiat. rn̄deo: ꝙꝑ vite meritū. ⁊ ꝑ vim interioris gr̄e ⁊ feruide charitatꝭ; ex quibꝰ reddit̉ qd̓āmodovox ip̄a viuax ardēs ⁊ fortis ⁊ lucens ⁊ ꝓſui intelligibilitate clamoſa. O qͣꝫ ml̓ti noſtre etatis vl̓ nō clamāt. facti canes muti.nō valētes latrareʸ vl̓ ſi clamor forſan eſt īvoce/ plus ad aures corꝑis demulcendasvel exaſperādas exhibet̉/ qͣꝫ ad aures cordis exꝑgiſcendas. inſtruendas ⁊ leuādasꝓficiat. Diſſil̓is vox Ioh̓is q̄ vox eſt clamantis a qͦ cōmota ſūt ſuꝑliminaria cardinū ꝓut de ſeraphin aput Iſaiā ſcriptūeſt. Iſa. vi. Suꝑiora cardinū miſtico ītellectu ī hoīe ſuꝑiores ꝑtes acciꝑe poſſumꝰq̄ ſūt ratō ⁊ volūtas ⁊ hec ſuꝑliminaria avoce clamātis cōmouent̉ dū ad bn̄ agēdūꝟtuoſa cōcuſſione ſpūſſancti impellunt̉ ⁊ſancto caſtoqꝫ timore ꝯtremiſcūt. Notandū ꝙ ly clamātis p̄t referri ad xp̄ꝫ: cuiꝰclamor triplex reꝑit̉ in ſcriptura In reſurrectione Lazari in expiratōne ⁊ dū inuitaret ſitientes ad aqͣs ſpiritales. In tripli
ci em̄ deſerto clamauit: in vtero virginis.in mūdo hͦ litterali ⁊ in mūdo miſtico ſeumorali aīe rōnalis: ſꝫ qm̄ alia magis placet expoſitio hanc nō ꝓſequor Audiuimus igit̉ de voce Ioh̓ānis ⁊ eiꝰ formatione clamoſa: audiamus de loci qͣlitate. voxclamātis in deſerto Eſt aūt multipliciterintelligere hͦ deſertū: ⁊ pͥmo ẜm litteralemſenſū. locꝰ eſt materialis ⁊ iordanis; miſtice v̓o ē ip̄e ppl̓s iudeoꝝ quēadmodū Bede ⁊ Hiero. verba declarāt. In deſerto inquit Beda. ioh̓es clamat: qꝛ derelicte acdeſtitute iudee ſolatiū redemptōis annūciauit. Et Hiero, Clamabat ad iudeosſurdos ꝓpter peccata lōge poſitos: ita deſertos; indignatōe clamoris dignos. Deẜti quippe erāt a ſpū dei ſic̄ domꝰ vacans ⁊ſcobata: ⁊ deſerti a ꝓph̓a lege ⁊ ſacerdote.Poſſumꝰ deinceps forſan deſertuꝫ aliudinuenire. vbi Iohāneſ vox clamātis audita eſt. ⁊ h̓ eſt limbꝰ patꝝ ad quē moriēs iohānes deſcēdit. vt eū inferis nūciaret quēin terrꝭ poſitꝰ indice monſtrauerat. Etqm̄ ſuberit locꝰ ad loquēdū ampliꝰ de deſerto: trāſeo ad id qd̓ ſequit̉? Parate viamdn̄i ⁊c̄. Parat viā dn̄i qͥ bn̄ docet ⁊ p̄dicat:Sꝫ ſi vicioſe diſtorteqꝫ vixerit. nō rectasfacit ſemitas eiꝰ Parabāt viā dn̄i ſcribe ⁊phariſei. de quibꝰ ait xp̄s. Que dicūt facite? Sꝫ ex eo qd̓ addit̉. Et q̄ faciunt noliteagere? Cōcluſio ꝙ nō rectas faciebāt ſemitas eius ꝙ ſi quis interrogat q̄ viā eſt dn̄iRReſpondeo illā eſſe quā ꝓpheta cucurriſſe gratulabatur. cum diceret. Uiam mandatorum tuorum cucurri: cū dilataſti cormeum. De qua Iſaias. Hec eſt via domini. ambulate in ea: non declinantes ad dexteram per indiſcretū feruorē: neqꝫ ad ſiniſtram per remiſſum torporē. Et bene aitꝓpheta cucurri. Nō eſt pigritādū. cū diesſit parua. ⁊ dieta magna; nec ſit infra paradiſum manſio ſecura. Atuero notandeſunt conditōes vie domini: quoniā eis cōgnitis meliꝰ ipſa parabit̉. Habet ſiquidēmundꝰ viā ſuā ⁊ hec eſt lapidoſa ⁊ vndiqꝫſpinis. vepribus. vrticiſqꝫ curarum mordacium ⁊ ſolicitudinum. animas noſtrasſuis aculeis lacerantium atqꝫ diſſipantium reſperſa: quāqͣꝫ aurea a quibuſdam argenteaqꝫ videatur, per eam ambulantesſuſcitant ſibijpſis puluerem importunuꝫoculis ſpiritalibus ⁊ ſerenitatem mentisꝑturbantem; ne qͦ labatur interitu valeat
H