Ex parte regis francie

1

concilij. Nam conari oīa falſa reuellere. etmordentes remordere: cōtentio potius canina eſt. muliebris ꝓcax ⁊ indigna/ qͣꝫ grauitas xp̄iana. Xp̄us iam dixi ⁊ repeto/ cuꝫmalediceret̉ nō maledicebat cū pateret̉ nōꝯminabat̉: vbi ſatis qͥd ſequamur admonuit Legi qͥ dixit ꝟba iniqͦꝝ p̄ualuer̄t ſuꝑnos. Seqͥtur fructus. et impietatibꝰ nr̄is.tu ꝓpiciaberis: fructꝰ plane ſalubris ⁊ vberrimus. Fuit ni fallor rex dauid cuiꝰ hec verba ſunt̓ qui cū malediceret̉ a ſemey dixit acabiſay nolentē eū cōfodere Dimitte vt maledicat mihi ſi forte reddat mihidn̄s bonūꝓ maledictione hodierna. Porro ſi quē v̓bis ꝯſtringam/ puſillū vel magnū/ neqꝫ eīglorior me ꝑfectū eſſe qualē iacobus loqͥt̉dicens. qui verbo non offendit hic ꝑfectuſeſt vir. veniaꝫ ſupplex peto. Deniqꝫ qualizelo vel intentione materiā hāc fidei/ caſtiſſima mentis integritate tractandā ꝓſecut̉ꝰvſqꝫ modo fueriꝫ/ ſcis o cordiū deus inſpector/ teſtimoniū mihi ꝑhibente ꝯſcientiaꝙ nihil mihi ꝯſcius ſū aliud intendiſſe pͥncipaliter deliberato ⁊ recollecto in ſe aīo. niſi dilectionem ⁊ emendationē hominū/ cūodio et extirpatione vitioꝝ ⁊ erroꝝ: etiamvſqꝫ ad certa diſcrimīa corꝑis et vite. Hocodiū habebat qͥ dixit/ Perfecto odio oderam illos Gloſa ꝑfectū odiū eſt diligere naturā vel ꝑſonā: culpā odiſſe. Sed quid ſequit̉? inimici facti ſunt mihi: ꝓpterea ſi talemihi ꝯtigerit āmirari nō debeo. Uetus eī⁊ tritū vulgo ꝓuerbiū eſt Ueritas odiū parit Ꝙ etſi nihil mihi ꝯſcius ſum: nihilominus ꝓclamo tremēs ⁊ pauidus cū apl̓o/ ꝙnon in hoc iuſtificatus ſum. Nam qui meiudicat dn̄s eſt. dominus ille magnus ⁊ teribilis: ante cuius tribunal ſtabimus oēsIllic aꝑte videbitur quo quis zelo qua ſinceritate ⁊ ſimplicitate/ fidem ac legem ſuaꝫſeruauerit/ defenderit/ ⁊ ꝓ eadeꝫ certauerit.Felix qui tūc dicere poterit ex ꝟo corde Feci iudiciū ⁊ iuſticiā. Felix qui imitatus fuerit modo quo p̄diximus xp̄m/ ꝓprias tolelerando ⁊ diuinas abſqꝫ vlla miſeratione īiurias ꝑſequendo. Felix deniqꝫ cui ꝓ zelodomus dei dici potuerit. Iſte ſanctus prolegę dei ſui certauit vſqꝫ mortem: et a verbis impioꝝ non timuit. fundatus enī eratſupra firma petrā. His itaqꝫ prelocutisliberatus videor ab oneroſiſſima inutili ⁊forte ꝓbroſa ꝯtentione reſpondendi punctualiter vel articulatim ad omnia que ſūt

in facto circa proceſſum Reuerendi patrisepiſcopi pariſien̄. et inquiſitores hereticeprauitatis in toto regno francie/ Qui proceſſus ſi ſit in hac ciuitate Conſtan̄: poſtulamus atqꝫ requirimus ꝙ ponatur in manibus concilij conſtanter affirmo ſalua cuiuſcunqꝫ reuerentia et honore/ ꝙ aliter pridie multa dicebantur qͣꝫ habeat in ſe veruſꝓceſſus: qualem autenticatum ſperamusin breui recipere. Proinde quo ad proceſſus alios hic habitos intendimus dū poſtulatos iudices habuerimus/ copiam petere/ ac deinde procedere. et cauſam inſtruere ꝓ parte chriſtianiſſimi regis/ prout rationis ordo poſtulabit ⁊ cū oīm debita celeritate. qꝛ procraſtinatōnes nō querimusſed quod iuſtū eſt querimus iuſte fieri/ qd̓iuſtuꝫ eſt inquit lex iuſte exequeris Credite ꝙ talis obinde fuit ad deum deprecatiopremiſſa. Deus iudiciū tuum regida. Uerum ſubmiſimus ex perſona regis eiuſdeꝫFeci iudicium ⁊ iuſticiam; non tradas mecalumniantibus me. Illis itidem addidimus. Redime me a calumnijs hominumvt cuſtodiam mandata tua. Superſūtitaqꝫ plurimi ſecundaꝫ fouentes calumniam/ vt interim de prima ſileamus/ cuius īpugnatio litteris iſtis inſeritur. Hec eſt calumnia ſicut audiuit cetus iſte ſanctiſſimꝰꝙ propoſitionem defendentem Ma. Io.parui/ et aſſertiones nouem excerptas abipſa/ rex idem chriſtianiſſimus nō recte dānari ꝑ ordinarios iudices fidei fecit/ ꝑmiſit vel approbauit. Que quidem propoſitio iuſtificare nititur morteꝫ fratris ſui iubente domino duce burgundie per alios īflictam Qua ſuper re conqueritur ipſe rexin his patentibus litteris. Teſtor attamēdeum in primis/ me non leto ea ſed meſtoore recitaturū que continent niſi ꝙ ita fieri defenſio cauſe regis. īmo catholice veritatis et fidei nunc impellit. Proteſtor igit̉ꝙ non ad iniuriam cuiuſcūqꝫ non in cauſam criminalem vel perſonalem recenſebovnam preſentium litterarum particulam/qua ſic habetur ex perſana regis? ſubindeinquit. Quid iniuſtius iuſtificatione criminis? ⁊ talis criminis in quo quid laudemus quid remuneremus perpendite. Nūquid auctoreꝫ laudabimus. ſed in eo defuit iudicialis autoritas: et regiam noſtramſpernens inualidamqꝫ predicans/ et enormiter ledens/ vſurpauit. tot abutens bene

v 4