Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Propoſtuo facta

ficijs/ tot neceſſitudinibus/ quibus maieſtati noſtre etiam ipſo iactante tenetur obnoxius. Nūquid miniſtros laudabimus?Sed eorum impietate proditione vecordia crudelitate ſeuicia cupiditate nihil execrabilius fedius tetrius excogitari poteſtNūquid facti modum laudabimus? Sedhic per premeditatas diu inſidias per cōfederationem plurium/ per ſimulationesblandas/ per mille amiciciarum ſigna fallacia/ ad ſubitum fraterni regijqꝫ ſanguinis exitium/ tanqͣꝫ de beſtia proceſſum eſt.⁊ hoc hora tenebrarum/ ⁊ in tali ciuitate/vbi ſecuritas/ plebeis etiam ⁊ aduenis eſſedebuerat. Nūquid operis rationem ⁊ cauſas laudabimus? At nihil ibi probabileprius/ nihil poſterius inductum eſt pro teſtimonio/ ꝙ tali notorie conſtet qualeꝫ ẜmleges diuinas et ciuiles eſſe neceſſe eſt. vbiviliſſimus etiam homo riſe vita priuatur.Qualis nempe lex non premonitum/ nonauditum/ non conuictum/ morte damnauerit ſicut ait nicodemus; ſicut ⁊ a feſto notatum eſt. Nunquid tandem facinoris huius euentum laudabimus ⁊ remuneratione dotabimꝰ? Sed obinde florentiſſimuꝫiſtud pridem regnum noſtrum/ iam per ſeptennium tot calamitatibus infandis attritum eſt tm̄ in eo ſanguinis humani fuſum fuit. vt eſtimationem omnem effugiat. Hic plane eſt verus caſus/ patres eqͥſſimi atqꝫ ſapientiſſimi hic eſt caſus cū acuto/ breuis ſed valide reprobatōis/ telo poſitus autentice. Quo cognito quid adhucegemus teſtibus; quid ambagibus verborum; quid circūitionibus friuolis euaſionum fruſtra niti neceſſe eſt. vbi mortē hāccomitate ſunt leſa maieſtas regia. aſſiſinorum crudelitas impia. iuramentoruꝫ violatio fallax ⁊ blanda. legum omnium diuine naturalis ⁊ humane preuaricatio notoria. deniqꝫ regni totius infanda calamitaset feda Nihilominus o mores. o tempora: ſunt etiam in hoc ſacro concilio/ qui tales circūſtantiarum notas vel non aduertentes/ vel neſcientes/ vel diſſimulātes (negari quippe non poſſunt) calumnias ſtruere non ceſſant aduerſus damnationem reprobiſſime iuſtificationis huius latam.Prima calumnia. Calumniant̉ aliqui primo dicentes aſſertiones iſtas aſſertore caruiſſe. nec ex conſequenti veniūt iu-

dicio fidei reprobande. Sed reſpondemꝰprimo / ꝙ in erroruꝫ damnatione nō oportet aſſertorem dari? vbi notorium eſt et patens ſcandalum ex doctrina tali. Et vtinānec haberēt nec habuiſſent huiuſmodi aſſertiones aſſertoreꝫ: ſed habuiſſe proceſſusindicat ⁊ nunc plurimos habere in hoc ſacro concilio aduerſam non pudet partemgloriari. A qua factum eſt vt a loco hoc ſācto ⁊ celebri / vnde veritatis elucidatio ſperabatur inde prochdolor falſitatis tenebredepreſſiores per populum chriſtianum reſperſe ſint. Dedit occaſionem decretū pullicationis votorum ſeu deliberationū/ priuſqͣꝫ examinarentur inter magiſtros ⁊ conferrentur ad inuicem cauſe/ rationesqꝫ dicendi. Quibus aſpectis et libratis/ parsaduerſa nihil probabilitatis/ nihil ſolidifundamenti. nullum deniqꝫ robur auctoritatis comperta fuiſſet habuiſſe. Et hocperſpicue videbitur domino propicio: ſedegre ferimus ꝙ nō citius atqꝫ prius. Secunda calumnia. Calumniantur alij ſecundo ꝙ aſſertiones iſte ſunt infideliter etperperam/ prefato magiſtro Iohanni parui per emulos attribute. Monſtranthe litere regis contrarium. quod monſtrabiturin proceſſu. ex ipſa propoſitionis inſpectōne liquefit quam hic examinādam ⁊ damnandam iudicialiter offerimus. Hec illaeſt vel ſimilis/ quam in camera ſua ſe preſente partim pronunciauit. partim pronūciari fecit/ multis tranſcribentibus idemIohannes parui. que ⁊ poſtmodum ꝑ exemplaria multa venditioni publice fuit expoſita. Ueritas eſt nec negamus ꝙ de cōcluſione finali propoſitionis iſtius ſceleratiſſime. que concluſio eſt domini ducisBurgundie/ ſicut aſſeruit ſepe et loquiturſingulariter de ipſo ꝙ in nullo culpari debet dum fecit interfici ducem Aurelianen:ſumpte ſunt quinqꝫ ſex ſeptem aſſertionesnon prorſus dolo malo vel ad veritatis immutationē. ſed vt honor ipſius ducis burgundie quantū fieri potuerat/ celando nomen eius ſeruaretur. Quale ē igitur ea quein obſequium facta ſunt in maleficium retorquere? Porro non ſecus euenit in hocconcilio dum aſſertiones abſqꝫ aſſerentisnomine nunciate ſunt quod verſum vidimus in grande preiudicium cauſe fidei etcatholice veritatis. quia non ita potuit in-