Eccleſie

1O

gnificat vide qͣꝫ mirabiliſ qͣꝫ multiplex trāſmigratio. dum diues fit egenus/ eternus tēporalis/ deus paſſibilis in pͥmo matrimonio: dum igitur ſcd̓o dimiſit eccleſia ſuoſ errores/ ſua ydola/ culturas deoꝝ/ cerimonias iudeoꝝ/ dum in tertio fit anima de meretrice ſponſa xp̄i/ ſit vxor regis ſummi q̄ p̓us erat ſcortum vel mūdi vel caruis vel diaboli. Studioſitas his auditis gratiaſagens verita ē allegoriam vltra fatigare qͦmōlibet aut reſponſis que idcirco fineꝫ loquendi fecit in imp̄catione ꝑticipatiōis habende cū his nuptijs xp̄i et eccīe nūc ⁊ in ſecula ſeculoꝝ. Mihi vero ad meip̄m reuertenti zelus domus dei nō defuit qui monitionibꝰ ſobrietatis obediens cōſenſerat ſilentio p̄teriri tunc declaratiōem duplicꝭ appoſite cōſiderationis de vino ſacre ſapientie/ Erat enī zelus ſcd̓um ſcientiam ꝓptereafugiebat ⁊ multiloquij tedium/ ⁊ amore redargutionis odiū p̄ſtolans cōmodius locum alterum tꝑs et actū. Extimulauit menihilominus poſtmodū crebro quidem etmultum ſibi vocem dari. que ſi negaret̉ petebat omnia ſcriptꝭ inſeri inducebat ſeruūfabuloſe mide qui domini vidēs aſininasaures quia prodere palam timuit ſubmurmurauit et infodit terre/ vnde ferunt̉ arundines exorte viciū mide ſubſibilātes Suadebebat zelus in ꝓpoſito ſaltem ita fieri pronūcians/ neqꝫ ſcientiam ſibi que temꝑa ꝑſonas ⁊ loca circūſpicit/ neqꝫ compaſſiōiscaritatem deeſſe. Recte quidem quoniamhic demum zelus eſt laudabilis/ qui malaquelibet auferre vult q̄ videt in domo deiSed ſi tollere nequit tolerat et gemit tolerat ẜm ſcientiam/ gemit ꝑ cōpaſſionē Eſtitaqꝫ ſcientia ſine zelo languēs Eſſet zelusſine ſcientia p̄cipitans Eſſet vtrūqꝫ ſi deētcompaſſio nimis amaricans ⁊ inducēs nōtam correctiōem vitij qͣꝫ irritatiōem odij zelus igitur ad vim iraſcibilem diſcretio adrationaleꝫ. compaſſio ad concupiſcibilemmouendas vno mutuo qͣꝫ cōſenſu ſpectātꝰvt ordinatus in ſe ſit totus homo potensꝑzeluꝫ ſapiens ꝑ diſcretionem beniuolusꝑ compaſſionem aſſecutus in hoc aꝓpriata beatiſſime trinitatis/ que ſunt potentievigor/ ſapientie fulgor/ beniuolentie dulcor. in quibꝰ fundant̉ apud oꝑationes laudabiles modus ſpecies ⁊ ordo. Item menſura numerus ⁊ pondus. Rurſum vnitasveritas et bonitas/ referēdo ſingula ſingu-

lis aꝓppriatis beatiſſime trinitati ex qͣ omnia efficienter ꝑ quaꝫ omnia exemplariterin qua omnia finaliter exiſtunt: ſicut ē omnibus cauſa eſſendi / ratio diſcernendi/ ⁊ ordo viuendi. Et quando zelus apud me cōſcium ſe fatebatur habere ſibi ſocias ſcientiam atqꝫ compoſſionem p̄cipue que nihilꝑ iniuriam. nihil in iram. ſcandalum. liuorem. odium vel rancorem cuiuſuis perſonedicere vellet aut ſcribere ſed ad extirpatiōꝫerrorū ⁊ emendationē errantiū morē ei gerere diſpoſui/ ſcriptis inſerens que circa duplicis p̄dicte cōſiderationis ꝑtractiōem denegligentia vini ſacre ſcripture ſalubri monitione videntur annotanda.Rat igitur ſcd̓a ꝯſideratio ꝙ innuptijs creſcentis eccleſie ⁊c̄.Feruor itaqꝫ deuotionis quiCprincipes ⁊ alios dotātes eccleſiam mouit vnde queſo genitus fuit? ſi nōex p̄cōcepto calore vini ſpūalis ſacre ſcripture vehentis ad eterna mentes ſuas terrenoꝝ amore calcato. Nūc autem ſi viderintpincernas vini huius prelatos et doctores labi funditus in inferiora terre neqꝫ vl̓lam de ſpūalibus ſolicitudinem gerere qͥdni repetāt que dederunt cauſa ceſſante conferendi aūt ꝙ a noua ſaltem donatiōe tepeſcant. Ecce iam vidimus pl̓imos in ſacris etiam lr̄is eruditos qͥ vitijs p̄latoꝝ irritati/ zelantes domum dei non ẜm ſcientiam nequaqͣꝫ timuerūt ſuggerere pͥncipibꝰet ppl̓is vſqꝫ ad ꝑpeſſione mortꝭ ꝙ fas erateis tollere tꝑalia clericoꝝ habitualiter delīquentiū. Rurſus ꝙ bona eoꝝ nō erant niſi pure elemoſine. Q inſuꝑ nō erant tradita niſi ſub cōditione bn̄ viuēdi ⁊ vtendi qͦdeficiente ꝑibat titulus iuris. neqꝫ qͥcqͣꝫ reliquū clero tali ſuij erat Adde ꝙ nō d̓fuer̄tneqꝫ deſunt ſeculares cupidis auribꝰ ⁊ aſſēſu talia recipiētes nihil aūt facilius qͣꝫ perſuadere volētibꝰ ſpolia clericoꝝ/ dū vl̓ auaritia vel odiū vel inuidia vel zelus indiſcretus trahit eos. Opponūt alij p̄latꝭ ⁊ clericis pauꝑtatem eccīe pͥmitiue in apl̓is ⁊ diſcipulis/ autenticante celo miſſam vocemdū a Cōſtantino dotata eſt eccīa magꝭ diuino iuxta ꝓph̓iam danielis de regno chriſti quā humano cōſtituto. Hodie venenūeffuſū eſt in eccīaꝫ dei Que oīa qͥd aliud qͣꝫſpoliādam eſſe loquūtur eccīam. Uerū qͥdantiqͣ? qͥd ſola lectiōe ꝯgnita ꝯmēoramꝰ? p̄dicatū ē ſolēnit̉ aꝑtiſſīs v̓bis ꝙ m̄dicitas