¶ Incipit trctatꝰ de erudicōne ꝯfeſſorum Agr̄iohis SSerſon Cancelarij pariſſien̄.Tſi virtꝰ quā aſſuefactio gingnitcertius ꝙͣ ars oꝑet̉. nōnichil tamēꝓdeſt artis tr̄dicō apud eos q̄ nondū ꝑfecti ſūt in virtute. hoc in artequōlibꝫ ꝑſpicuū eſt. Et qm̄ ars arciū ē regimenaīaꝝ p̄ſertī in ꝯfeſſioībꝰ audiēdis. Studui qͣſdāgn̓ales ꝯſidea̓cōes trade̓ breuit̓ ⁊ diſtincte. qͣseē ꝓficuas exꝑientia docente ꝯgnoui. Induxithoc age̓ me nō medioc̓ter. ꝙ paucos hattenusreꝑi qͥ ꝑfecte vnꝙͣ ⁊ integre ꝯfeſſi fuerūt. cauſaexn̄te ī multis vl̓ negligētia vl̓ igͦrātia ꝯfeſſoꝝRima ꝯſidea̓tio ꝓuideat ante omīa ꝯfeſſorpurꝰ eē qͥ purgādis aīabus inuigilat. Spēquōqꝫ ſui laboris et proficiendi circa alios. nōin propria. ſꝫ diuina virtute reponat. Aeminerit iugiter. quoniam neqꝫ q̄ plātat neqꝫ q̄ rigateſt aliquid. ſed qui incrementum dat criſtus.Et ꝙ niſi ſpirituſſanctus cordi aſſit audientisinuanum laborat lingua loquentis. Oret igit̉crebro prout ſapiens de corporali medico conſulit. quatenus dirigatur opus ſuum a deo uteiuſdem virtute roboretur et creſcat. ¶ Secundā collocet ſe confeſſor in arce ſeu ſpeculo rationis abſtrahens ſemetipſum quantum potuei̓t
ituit
os au
ſalut