nūc illū cōſumit gladius. nt nō gloriet̉ accīctus uediſcinctus. quoniā nō eſt forciū bellum dicit eccleſiaſtes. Sed ad alciora cōſcendere noſtre racō-nes volūt. q̄ nichil cōſuale nichil fortuitū tradūtdeo. cuiꝰ ꝯſilia ſuꝑ filios hoim humana curioſitoscōp̄hendere ꝑ ſingula nō p̄ſumat. attīgomꝰ tamēaliqua qͣlia ex ꝓpheticis et hiſtoricis libris nr̄isfas eſt collige̓. Deſtruxerūt oſſyrij ydolatre qͥdemſine deo iheruſalē ſcūm ciuitatē cū ppl̓o. qͥd ꝑ yſciādicat dn̄s audi. De aſſur v̓ga furoris mei. et bacūlus ipſe eſt in manu eorum mea indignacio. Se-quitur. Ipſe autē nō ſit arbitrabit̉ et cor eius nōeſtimabit. ſed ad conterendū erit cor eius. Ecce ꝙdeus malos de populo ſuo inter quos nō dubiū fuiſſe quoſdā innocētes voluit ꝑ lōge deteriores affligere. quales appellat virgam furoris ſui. ꝙͣuis obſequi deo bloſphemi non crederent. Quid ſi talealiquid operatus eſt modo deus. qui poteſtatemhobet vite et mortis. in cuius conſpectu non iuſtificabitur omnis viuens. Nonne frequenter in re-gimine reipublice cupiditas ſe putat ceritotemcum hec cōe bonum illa ꝓprium cōmodum ſemperinqͥrat. Eſto ſit caritas. qͥd ſi non adhibuit ꝓ ſuiſuoꝝqꝫ cuſtodia cōtra ꝓdicioſas inſidias cauteſāqualē hūctia p̄t et exigit induſtria. Quid ſi bella-ſent adu̓ſus infideles aut aduerſus exteros ſui regis hoſtes et occubuiſſent. felices eos ī altea̓ vica

lud iuntta.

311