Venit d̓s incomitatus hijs omnibus ſꝫ cū ꝑcuperieegritudine tribulacione. ſi ꝑſtas in qmore ſi in graciarū actione. modo opus amicicie ꝑfectū oſtendisad deū quādo nec dolore nec inopio preſſus diſcedab eius amore Neqꝫ em̄ dolere viciū eſt ſꝫ ꝓpter dolorem nichil vicioſum cōmittere laus eſt egregia.Sūt apud ph̓iam vrre ſplendideqꝫ ſuaſiones adpatienciā. Hec vult animū reddere ſui compotē li-berūqꝫ. vicia reprobat laudatqꝫ v̓tutes. oſtenditomne peccatū facienti penū eſſe. omnis aūt virtusmagnū ſui p̄miū eſt. Aodit malos eſſe impotentesnec adipiſci qd̓ cupiūt. boni pero deſideriorū ſuorūquibꝫ ſūmū appetunt bonū compotes ſūt. nū ꝑticipacōe diuinitatis dij fiunt. Docet curſus omnemfortunā bonū eſſe. et ꝙ ſepe plus adu̓ſa ꝙͣ ꝓſperciproſint. Deniqꝫ nulla p̄t in iſtis inferioribus muatebilibus et caducis bonis atqꝫ fortuitis inueniri velhauriri felicitas que ſufficienciam que potenciamque reuerenciam celebritatem leticiam ſtabiliterreras donet. Specioſa quidem ſunt iſta ait boecius ad philoſophiam. tū tantū cum audiuntur ob-lectant. ſed miſeris malorum altior ſenſus eſt.Oſtendenda fuit ꝑ theologiā altior felicitos quāpetere. et infelicitos oīno peſſima quā refuge̓ deberemꝰ in cuius reſpcū pn̄tem mortē nō eſſe timendōaſtrueret Nolite ait time̓ eos qͦ corpus occidūt ſedeū qui p̄t aīam et corpus mitte̓ in gehennā ignis.