p̄terra ꝙ incgna mali radix et origo ab illo ꝓceſſerit et aucta ſit. veniſſe q̄t tēpꝰ qn̄ iudicium cū ſuisrecipiet. ymmo ⁊ r̓fuga fcūs exul ignominoſus ⁊abiectus nec aſpectu publico dignꝰ iam recipi. Atpero traicit has et ſimiles cōtumelias in ſpem vi-te eterne. ſciens ꝙ nō eſt ſeruus moior domino ſuo quē nedū beelzebub appellarūt. ſꝫ ad mortē vſqꝫꝑſecuti ſūt. Formidat ꝓinde ꝙ apud deū nō ſit dinus hobitus qͥ cū alijs ſimilia pateretur. qͥ tēꝑauitin illo flogellum ſuum qui vincit in martiribus ꝑcēdo cōfeſſoribꝰ. cut noluit benignitas ſua adderetriſticiā ſuper triſticiam. ſuis ꝓ ſe orantibꝰ amicisnec veritatem in eius obprobrio vehemencius con-culcari. aut ad extremum reſeruat ipſum ad aliqcertaminai. Aut ita fieri voluit quatenus in ſolitu-dine quadam ſegregatus exercitet̉ liberius et ſcopat ſpm̄ ſuū. recogitōe om̄s q̄nos ſuos in amari-tudine cinime ſue. ut ſanctius deinceps ad unteriora ſe extēdat. monathus Spero volucerrertet omnia in bonū deus. cuius ſapiencio attin-git a fine vſqꝫ ad finē fortiter et diſponit oīā ſuauiter qualem ei comitem eſſe prememoratus es.Volucer. Confidit taliter euenturum ſibi deo propicio. et in hac meditacione conſtituit alterāſue conſolocionis cauſam precipuam. que rerſa-tur in reuelacione regiminis mundi per ſcripturāſacram que deo dicit. oīā in ſapiū feciſti. Et curſus