deuꝫ in opulento et int̓imo bone ſpei ſenſu ꝓtinꝰextolli ſibi magnos eſſe ꝓprie vite negligentes etſeueros aliene cenſores. arroganciores demū. un̄humiliores corā deo et hominibꝰ et ſibi viliores eſſe debuerāt. Quid porro dicemꝰ de duplicibꝰ corde. qui duobꝰ vijs niti volūt ſpem in mūdo ponē̓ etſpem in celo collocore cupientes? Quid rurſusde inqͣtis largitori deo ꝓ oībus donis vel ne̓ vel for-tunc vel grē. qͥ vtinā ſape̓nt illā ſapientis qͣuē vo-cē. inqͣti ſpes tāꝙͣ hyb̓nal̓ glacies euaneſcet. Alioꝝ vox iſta eſt. certus ſum me ſaluandū neqꝫ em̄fecit me deus ut dampnarer qͥ vult omnes homi-nes ſaluos fieri. gaior eſt iniquitas mea dicitalius ymitator coyn ꝙͣ ut veniam merear quid cōnabor; quid ſperabo. Ioxis hobenis vtit̉ altercertum dampnacionē ſuā pro incerta faciens. qͥc-quid īquit egero bonū ſit aut malū qd̓ de me ſtatuit deus illud fiet. mirū vero cur non vtitur argu-mento ſimili dum medicinam ut ſanetur vel cibūut viuat ſume̓ moneʳ. qꝛ p̄ſciuit vtiqꝫ deꝰ qn̄ morietur aͥ viuet. oonaichus. Secitus eſt volucercuiꝰ eſt vere nomē dn̄i ſpes eius et nō reſpexit inpanicōtes et inſanias falſas qͣles ꝯmemoraſti. Sꝫreuertor ad aduenā nr̄m. Nōne q̄ſo retorquet frequēs ſue ꝯſid̓acōis oculos ad p̄terita q̄ l̓ ꝑtulit. velalioꝝ exēplo ꝑferre potuit; Volūt̓. Retor q̄t qͥdē⁊ id crebro. gracias inter triſticiā ſim̄l ⁊ gaudium