Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Polucer. Recogitat monache et id ſane fce-quenter. qoncichus. Accuſat ne diuerſumhuiuſmodi iudicium dei tumꝙͣ preterra ſit in eo ſeua quedam crudelitas indignē bonitate ſua ſum-ma? Volucer. Abſit monathe talis aduer-ſus deum blaſphernis. neqꝫ eī perſonam accepiſſeneqꝫ iniuriani feciſſe dici poteſt qui nulli debitor ēQd̓ notauit apoſtolꝰ dicens. O homo tu quis esqui reſpondecis deo. nūqͥd dicit figmentū ei qui ſefinxit; qͥd me feciſti ſic; An non habet poteſtatē fi-gulus luti ex eadē maſſa facere aliud eqͥdē vos inhonorem. aliud vero in cōtumeliū. Tal̓ cpud hoīēsſimilitudo plurima reꝑit̉. nedū ſuꝑ rebꝰ vita curētibꝰ ſꝫ aiātis. qͥbus ꝓtutur ꝓ arbitrio ſuo. alijs admortē alijs ad ꝯſeruacōeꝫ. nec arbitrāt̉ ſe vel iniurie veſcrudelitati obnoxias eſſe. Quid ſi vult deusin mnagͣ domo ſua manifeſtore diuicias glie̓ ſue iſ-tis in oſtēſione miſcd̓ie. alijs in manifeſtacionē ſue iuſticie. glorificēs illos ex miſcd̓ia iſtot ex iuſticio derelinquēs; qͣtenus reſultet cormen illud pulcherrimū ex graui tenore iuſticie et molli cantumiſcd̓ie de qͣli ꝓfitet̉ ꝓpha. qͣiſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciū cōtobo t̓ dn̄e Ꝙ ſi paucioe̓s ſūt qͥ ſaluāt̉ maīfeſtior ē īhͦ grā dei quēadmodū int̓ ſurdos ⁊ claudos mu-tos ⁊ mortuos paucioe̓s ſūt qͥ miciculo curāt̉ qͣmqͥ ꝓprie ꝯdicōi relinquūt̉. Vmi dū ad ſingloria fitdeſcēſꝰ ⁊ inqͥſicō. cur videlꝫ petꝝ l̓ paulū deꝰ eligei̓t