De verci et ſolida ꝑ egrini cōſolacione tecum ſermonē habiturus. ſignifico in pͥmis. ꝙ eam accipit doctrice theologio. qͥ comitē ſe dedit peregrinacōni ſueab infancia em̄ ſacras lrōs nouit. neqꝫ furor hoſtilis. neqꝫ terror p̄uertere potuit qṅ ꝓſeq̄retur iterſuū. De qua ſapīēs. Attīgit gͦ ait a fine vſqꝫ ad finē fortit̉. et diſponit oīā ſuauit̓. hāc amaui et ex qͦſiui eū q iuuētute mea et q̄ſiui ſpōſammͥ eam aſſumere. et amator factꝰ ſū forme illiꝰ. Seqͥt̉ cōſolcicio. Intrans in domū meū ꝯqͥeſcam cū illa. nonenim habet amaritudinem conuerſacio illius. nettediū cōuictus illius. ſed leticiam et gaudium. Incuius p̄coniū ita libet metro pangere.¶ Scd̓m metꝝ pͥmi. dactiliaū ſicuāt ill.d Bl. jHe qͣ p̄aipuiElix theologus pulthra ſophia.Cui vult a puero ſe dare ſponſam.Que caſtum tenero ſtringit amoreEius ſe vocitans iure ſororem.Caſus ſe ſociam prebet in omnes.Ac vite releuat tedia ineſteSolat̉ reſonans cantica ſyonSecuroqꝫ regit limite greſſusSpes et vera fides cōcōmitant̉.Et diuinus amor qͣdraqꝫ virtus.Prudens ſobriaqꝫ fortis et equa.Bonorumqꝫ cohors iūcta beatis.Ad te ſi tribulans ſors ruit vlla-