Cecilia. SermoDe ſancta
Et vſqꝫ ad aurorā ip̄a expendebat illudtempus. Primo indeuota orōne. Scd̓oin euuāgelica lcōne. Tercio in deuota contemplacōne In aurora aūt audiebat miſſam deuote ⁊ cum ſilentio ⁊ poſt ꝑabatcarnes vel legumina pro xp̄ianis captis atyrānis ⁊cͣ. ⁊ ꝯfortabat eos in corpore ⁊in anima ⁊ circa meridiem tota feſſa ipſapra debat nō carnes. Poſt dicebat veſperas ⁊ poſt hoc ibat ad p̄dicandum in fidelibꝰ ciuitatis intm̄ ꝙ vna die conuertitcccc. infideles ad fidem xp̄i qualibet dn̄icaꝯfitebat̉ ⁊ ꝯmunicabat iuxta antiquā cōſuetudinē. Ecce quō in oꝑbꝰ miſcd̓ie expendebat tempus nō erat ocioſa Moraliter habetis hic exemplū orādi quolibetmane ⁊ ſero recipere certā orōeꝫ ⁊ continuare dicēdo deuote genibꝰ flexis ac ſi videretis deū. Signando vos pͥmo deindedicere credo ⁊cͣ. Et deus erit vobiſcumin omnibꝰ negotijs ⁊ ſi in quolibet die nōpoteſtis audire miſſam in aurora vt antiquitus ad minus tn̄ om̄i die dn̄ica audiatis miſſam ꝯpletā ⁊ cum ſilentio ⁊cͣ. Etſi in qualibet dn̄ica nō poteſtis ꝯmunicat̉ad minus in paſcha ꝯͣmunicetis. Ita fratres mei dilectiſſimi ſtabil̓s eſtotē habūdantes in om̄i oꝑe dn̄i ſemꝑ ſcientes ꝙlabor nr̄ nō eſt inanis in dn̄o. jͣ. ad Coꝝ.xv. Quarta perdicō eſt Auari credūt em̄amare pecuniam vel pecunias ꝯgregando⁊ cuſtodiendo ⁊ illud facit eos perdere d̓hoc dabo ſimilitudinem ad oculū de duobꝰ hominibꝰ qui volūt ſe ad aliā ciuitatētranſferre ⁊ omnibꝰ venditis tenent peccunia. Et eſt ſic ꝙ in via ꝑ qͣꝫ habēt tranſire ſunt latrones qui depredant̉ eos. Etdicūt quid faciemꝰ de pecunia portandadic vnus bonū remediū eſt ꝑ cambiumDicit alter auarus abſit pecunia mea ibitmecū nō ſeꝑabo me ⁊ finaliter depredatur ⁊ moritur famę. Alter vero receptoin eābio lr̄a vixit lete poſt ⁊ epulet̉. Itain propoſito om̄s nos oportet tranſferread aliā ciuitatem nō habemus hic manen
tem ciuitatem ad Hebreos. x. In tranſitu aūt eſt paſſus periculoſus plenus latronibus in quo omnes depredantur pape reges cardinales ⁊cͣ. ſcꝫ in paſſu mortis ſꝫ quid facit prudēs ponit certe in mēſa numularioꝝ que ſunt manus paupeꝝibi ponit pecuniam ſuam aſſecuratā ꝑ regem xp̄m. Ecce clauſula. Da pauperibꝰ⁊ habebis theſaurum in celo Mathei. ix.Ideo ꝑſone miſericor des que hic faciūtlargas elemoſinas dando veſtes bladuꝫvinum ⁊cͣ. Dant ⁊ ponunt in menſa cābij ⁊ in paradiſo inuenient ſecuritatē anima portat lr̄am cambij in fronte ſcriptāSed dicit auarus nō debet homo ſe ſpoliare ꝙ non poſſet tenere ſtatū d. Ego dimittam in teſtamento ⁊cͣ. O ſtulte ⁊ neſcis paſſum periculoſum videtur ergo vobis. Si auaricia facit perdere pecuniā vn̄ait ſcriptura per de pecuniam ꝓpter fratrē⁊ amicum ⁊ non abſcondas illam ſub lapide in perdicione Eccl̓. xxix. Nota per depecuniam. Aliqui quando dant elemoſiuam credunt ꝙ illud perdatur ſed talis ꝑditio bona eſt. Etiaꝫ ſeminator videturper dere grana ſꝫ bona perditio eſt ⁊ fructuoſa. Ideo dicit perdere ⁊cͣ. Et nō abſcondas illam ſub lapide duro auaricie īꝑdicōnem. Ideo beata cecilia quando incepit perſecucio contra xp̄ianos cogitauitſe cito moriturā. Id̓o ant eqͣꝫ veniſſet adpaſſum periculoſum fecit cambium ⁊ poſuit in menſa .i. in manibus pauperum pecuniam vocatꝭ domicellis ſuis quas nut̉uerat ad ſeruicium dei illis que voluerūtviuere ī virginitate dimiſit aliqͥd vt poſſent viuere etiam cum laboribus earumne eſſent ociōſe. Aliam pecuniaꝫ vero dedit viduis orphanis ⁊ captiuis ⁊ ſolamdomum ſibi retinuit. Id̓o vrbanus papadixit de ea Cecilia famula tua dn̄e quaſiaꝑis argumentoſa tibi deſeruit recipiensflores ab exemplis ſanctoꝝ patrum ⁊ faciens fructus ſanctitatis Moraliter imitemini eam qꝛ decerto quicqͥd retinetis in