Cęcilia. SermoDe ſancta

O vos forte diligatis alium qꝛ vir cumvxore poteſt vti mr̄imonio. Rn̄dit cecilia. Ego dico hoc ad iudicādum qꝛ augelū dei habeo amatorem qͥ nimio zelo cuſtodit corpus meū. Et ſponſus incepit timere dicens niſi michi on̄datis nō credāTunc beata Cędilia orauit ⁊ ecce ſubitoapparuit angelus cum duabꝰ coronis deroſis ⁊ lilijs celi dicens. Ex parte dei portaui iſtas coronas. Et ſicut hūc vſqꝫ ꝯſeruaſtis ꝟginitate etiā decetero cōſeruetis⁊ poſuit coronas in capitibꝰ eoꝝ que nōmarceſcent nec ꝑ dent odoreꝫ tunc amboſimul fecerūt votum ꝟginitatis ꝙ viuerent vt maria virgo ⁊ Ioſeph. Ecce qͦmodo fuit liberata ab iſta ꝑdicōne non ſolum ip̄a ſꝫ ⁊ ſponſus. Moraliter hic habemus exēplū ⁊ doctrinā ꝙ beata cecilia⁊ etiā ſponſus erant ꝟgines qn̄ venerūtad mr̄imonium. Miꝝ eſt de ſponſo cumeſſet Iuuenis. xxv. annoꝝ tam nobilis ⁊diues ⁊cͣ. Cum modo nō inueniat̉ puerxv. annoꝝ qui ſit ꝟgo. Iam conpleta eſtꝓph̓ia dd̓. Corrupte ſūt ⁊ abhoīabil̓s facti ſūt nō eſt qui faciat bonum nō eſt vſqꝫad vnū ⁊cͣ. ſcꝫ de adultis aliqui ſunt nonꝯtenti de vxore vadunt. Alij ad lupanarQuid dicemus deo tā male gubernamꝰnos volumus em̄ equū aut aſinum eſſecaſtū ⁊ nos nō ſumus. Audite paꝝ viuimus nec iam mortalitates regnant ī mūdo que antiquitus erat inaudite. Sed exquo damus nos corrupcōuibꝰ ⁊ deꝰ mittit corrupcōnes. Ideo ſeruemus caſtitatem O qͣꝫ pulchra eſt caſta generatio cūcaritate. Nota multi ſunt caſti timore ſcꝫꝯfuſionis ⁊cͣ. Nichil valet ſꝫ caſtitas cuꝫamore dei iſta eſt pulchra. Tercia ꝑdicōeſt tꝑis ex peccato accidie deꝰ dat nobistempus vni dat tempus. x. annos alterixx. alteri. xxx. Ad faciendū bona oꝑa vt īhoc mūdo acquiramꝰ paradiſū. Ipſe em̄liberauit nos a cathenis inferni ꝑ paſſionem ſuā ⁊ apperuit nobis ianuaꝫ celi per

baptiſmū. Reſtat ergo vt nos vadamꝰper bona opera qꝛ exquo captus eſt ſolutus a vinculis ⁊ preciū ſolucōis eſt ſolutum. Reſtat vt captiuꝰ vadat. Ideo aitdauid. Ibunt de virtute in virtutē videbitur deus deoꝝ in ſyon. Sed quid facitaccidia illa facit hominē ſtare in vno locoīmo facit redire retro qn̄ enim homo incipit habere diſcrecōneꝫ ⁊ cognoſcit ſe. tūchomo incipit ambulare. Modo dicatismihi quantū ambulaſtis ⁊cͣ. Dn̄e ego ſūp̄ciſe ſic̄ fui ante decē annos ⁊ vtinaꝫ nōpeyor. Si em̄ nauis ſtaret. xx. annis ī vnoloco nō faciendo viam omnes mirarent̉.Ita omnes nos tranſfretamꝰ ad celum⁊ quot anni ſunt ꝙ incepimꝰ. et ſtamusin vno loco ymo redimus retro. Quia invia dei non progredi eſt ait. BernardusUerbi gratia. Si queratur a religioſo qͦtannos habetis in ordine decem vel viginti ⁊cͣ. Et nouiciꝰ eram deuotus ſꝫ modonichil. Idem de clericis qui in primo annō ſunt deuoti ⁊cͣ. Idem de laycis ſi queratur modo ſunt decem anni eratis deuotus. Ita parum ⁊ modo nichil. Ecce perdicio temporis benedictus eſt qui poteſtdicere modo ſum deuotior qͣꝫ heri ⁊ ſi placet deo cras ⁊cͣ. Contra iſtam perdicōeꝫdicit ſcriptura Nos non ſumus filij ſubtractionis filij in perdicōm ſed fidei in acquiſicōm anime ad Hebreos decīo. Nota ꝙ odioſitatem vocat ſubtractionē?tractio eſt quando de bona vita incepta ⁊de orationibꝰ homo dimittit modo vnuꝫmodo aliud dicendo. Onimis eſſet tociens ieiunare vel tot orationes dicere ⁊cͣ.de ſimilibus. Ideo dicit nos non ſumus.⁊cͣ. Ab iſta perditione ſe cuſtodiuit ⁊ liberauit beata Cecilia. Si enim vultis ſcire in quo expendebat tempus. Dicā vobis. Dicatur quomodo dormiebat ſeparatim cū domicellis in vna camera ⁊ ſpōſus in alia. et ſurgebat in media nocte ẜm.illud dauid. Media nocte ſurgebam. ⁊cͣ