De ſancto.Martino Sermo. I.

⁊ confiteri. Et in alio mundo ꝓmittit ſibi obedientibꝰ gloriā eternā quia omnesanime ſanctaꝝ perſonaꝝ ſtatim qn̄ recedunt a corporibus per mortē ab angelisportant̉ ad gloriā ⁊ poſt in iudicio reſurgent ⁊ ſimul cū corporibꝰ habebunt gloriam perpetuā. Et ait martinꝰ. O paterMultum placet mihi lex veſtra. Rogovos detis mihi in ſcpͥtis fidē veſtrā ⁊ dedit ſibi in ſcriptis. Credo in deuꝫ ⁊ infrapaucos dies ſciuit cordetenꝰ quā fidemdicebat quolibet die mane ⁊ ſero flexisgenibꝰ de articulo ad articulū. Ecce beatus martinꝰ quomodo habuit fidelitatēmentis. Si dicat̉ frater vnde habuiſtisiſta dico ꝙ de hiſtoria ſꝫ breuiter d̓t eniꝫhiſtoria. Martinus ex nobilibꝰ gentibꝰnatus cū eſſet annoꝝ decē in vitis parentibus ad eccleſiā confugit ſeqꝫ cathecuminū .i. in lege inſtructu fieri poſtulauitCathezizare idē eſt ꝙ inſtruere. cathecuminus .i. inſtructꝰ Conuincet autē eis qͥcathezizatur verbo ⁊ qui ſe cathez izat inomnibꝰ bonis. Ad gala. vi. Moraliterin hac virtute imitemur beatum martinūadiſcendo ⁊ qͣlibet die dicendo credo indeū quia alias magnū periculū eſt maxime tꝑe antixp̄i ⁊cͣ. Ideo apoſtolus ait.Corde creditur ad iuſticiā ore autē confeſſio fit ad ſalutē. Ad roma. x. ¶ Secunda ꝟtus beati martini fuit humilitascordis quia ītantū erat humilis ꝙ nihilpreſumebat de ſe licet eſſet filius tribuniTribunꝰ enī idē eſt ꝙ capitaneꝰ mille hominū armoꝝ ſicut centurio de. C. Pat̉beati Martini ducebat ſub panderia ſuamille homines armoꝝ. Et beatus Martinus nō ſe exaltauit de hoc immo quādopater fuit ſenex Imꝑator voluit vt filiꝰſuus ſcūs Martinꝰ tener et locū pr̄is qͥtunc erat. xviij. annoꝝ ⁊ noluit ſꝫ coactꝰfactus fuit miles qͥ dixit infra ſe ſolo nomine militabo ſꝫ opere tenebo vitā heremite. pater eiꝰ īuerat cū mille ⁊ ipſe vnoſcutifero erat contentꝰ. pater enī ſella de

aurata ⁊ ipē nihil hoꝝ habebat poteſtꝭ cogitare qͦmodo iuxta malā conſuetudinēmundi quia quādo aliqͥs vult ꝓ deo humiliari qmodo deridebat̉. Sed beatusMartinꝰ nō curabat de deriſionibꝰ ſꝫ vtplaceret deo hec fecit qꝛ humilitas ſemꝑplacuit deo. Qui vult attendere ad verba obloquenciū nunqͥd faciet aliqͥd bonicerte nō. Ideo beatꝰ Martinꝰ non curabat quādo dicebat̉. Ecce qͣmodo vaditin vituperium generis ſui. poterat dicerecū apoſtolo ſi hominibꝰ placere ſeruꝰ deinō eſſem. Ad galathas pͥmo. Item deſcutifero creditis ꝙ vellet ſeruiciū ab eoīmo idē miniſtrabat/ ſcutifero d̓t hiſtoriafactus ergo miles vno vero ſeruo comitecontentꝰ erat ⁊ cui verſa vite a deo ſeruiebat vt plerūqꝫ calciamenta detraheret ⁊ipſa detergeret. Ad practicaꝫ dicat̉ qn̄lauabant ſe de mane. Itē in prandio dabat ſibi aquā ad manꝰ ⁊ ſeruiebat ſibi inmenſa ⁊ in ſero diſcalciabat contradicente ſcutifero quia dicebat xp̄s. Non veniminiſtrari ſꝫ miniſtrare. Ecce quāta humilitas cordis. Etˡ nos inflati ſumus denihilo intantū ꝙ nihil valemꝰ. Id̓o xp̄sdixit qͥcunqꝫ voluerit inter vos maior fieri ſit veſter miniſter. ⁊cͣ. Mathei. xx. Exꝟtute huiꝰ humilitatꝭ curauit leproſos.Dicatur qͣmodo ſemel obuiauit cuidamleproſo ꝑiſius corrupto ꝙ omnes fugiebant. Et beatꝰ martinꝰ contēplatus eſteū dicēs infra ſe talem faciē iheſus xp̄ushabuit in die ſue paſſionis inflatā ex alapis ⁊ turpem vt iſte nec cognoſcebat̉ vtiſte quia dixit yſaias. vidimꝰ eū ⁊ nō erataſpectus reputauimꝰ eū quaſi leproſumYſaie. liij. Et beatus Martinꝰ amplexatus ē eū ⁊ oſculatꝰ ſubito leproſus fuitcuratus in quo oſtendit xp̄s quantū ſibiplacebat humilitas beati Martini. Id̓oattendatis ne ſuperbia inflat cor veſtrūomnes inuicē humilitatē inſinuate quiadn̄s ſuperbis reſiſtit. humilibꝰ autē datgratiā. pͥma petri. v. ¶ Tercia ꝟtus beati