Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
264
Einzelbild herunterladen
 

2Iohanis baptiſteDe decollacōe ſcī

peccata publica notoria al̓s ira dei eſtſuꝑ villa vl̓ ꝯmuītate peccata ſecretacadūt in iudicō hoīm nec ex illis punieturꝯmunitas verbi gr̄a. Si aliqͥs ſecrete peccat aliqͣ muliere deus dāpnabit ipſuꝫſꝫ eſt notoriū qꝛ villa pōt tergiuerſacion zelari niſi corrigat̉ tota ciuitas puīetur. Ecce quare beatus iohannes erattanqͣꝫ rector prelatus voluit corrigereillud peccatū fiat ergo ordinacio in ꝯſilio⁊cͣ. ꝯtra publica peccata ſic tenebitisſiliū qd̓ dedit apoſtolus illi magne ciuitati corinthioꝝ de quodam ꝯcubinario rōecuiꝰ ciuitas patiebat̉ mortalitates ſiccitates alia mala. Et paulus adhuc viuebat ſcripſit eis vnde habebant illa mala. dicēs omnino .i. notorie auditur intervos fornicacio neſcitis qꝛ modicum fermentū totaꝫ maſſam corrūpit Auffertemalū ex vobis ipſis.. ad Corin. v. Dixiſcd̓o ſcd̓s pūctꝰ eſſet de ſua morte martiriali de dic̄ thema decollauit herodesiohānē in carcere Nota practicā Ex quobtūs ioh̓es fuit captꝰ illa iniqua mulier quieuit dicens. Iſte fugiet de capcōevel liberabit̉ a populo clamabit contrame. Ideo quieſcā donec fit mortuꝰip̄a cum hero de tractabāt mortem ſuā herodes audebat eum occidere. qꝛ timebat ppl̓m ſꝫ īter ſe tractauer̄t ſecrete dixitherodes tali die eſt feſtum mee natiuitatis Nota facere feſtū natiuitatis niſiſanctis eſt ſtulticia tūc ego īuitabo barōnes maiores regni tenebimꝰ modum iſti ꝯſentient in morte ioh̓is exiſti ſint mecū bene quietabimꝰ ppl̓m infine prādij intrabit puella ⁊cͣ. Et quicqͥdpecierit ſibi datuꝝ iuramento firmabo etip̄a petet caput ioh̓is de iuramēto facto me ꝯtriſtari ſimulabo em̄ hāc verſuciā ſil̓acōm habuerūt vid̓t̉ īnui ī hyſtorijs ſcolaſticis vbi ſic d̓r. Credibile eſtherod̓s vxore de nece iurauit vt occōminueniret occidendo ordinato igit̉ ꝯuiuioilla mittit filiā que optime ſciebat tripu-

diare qꝛ mr̄ ſibi on̄derat. qꝛ mr̄es ciciusoſtendūt filiabꝰ modū ornādi tripudiandi qͣꝫ pater noſter nec aue maria. Miniſtri aut faciebant ſibi iam ſonū veniebat ad ſaltandū que coram omnibꝰ ſaltauit placuit cunctis ebrijs. Rex autēoſtendēs magnū gaudiū vocauit eam dicens pete qd̓ vis dabo tibi iurauit illi quicqͥd petieris dabo tibi licet dimidiu̓ regni mei. Et illa dn̄e peto de hocpoſſim petere ſiue querere ꝯſiliū a matreqͥd peta que alibi ꝯme debat que exiſſꝫdixit matri ſue qͥd petā ac illa dixit caputioh̓is baptiſte. Sed dicas regi corā omnibꝰ qꝛ verbū regis iuramento roboratoirreuocabile eſt ita factū eſt verſipellisherodes inſinuandū ſe ꝯtriſtatū ſil̓auit triſticiā preferebat in facie cum leticiaꝫ haberet in mente illa ait dn̄e rex attendatis quid medio iuramēto ꝓmiſiſtis tuncmaiores barones iam ebrij dixerūt regi. E dn̄e detis ſibi eſt magnū quiddare ſibi caput vnius heremite pauperisfaciatis. Et ait rex dicitꝭ vos ita illi itadn̄e.: Tunc rex miſit ſpiculatorem diſco in quo portaret caput Iohannis. Iohānes autē videns hominem credensſibi portaret prandiū qn̄ vidit ciſoriū dixit vbi eſt cibus ille porto tibi cibumymo caput tuum erit cibus videns ioh̓esꝙꝙ mori debebat alta voce clamabat d. domine deus meus In manus tuas ꝯmendo ſpiritū meum Tunc caput Iohannisp̄ciditur puelle datur a puella matriadultere preſentatur. Ecce qualiter beatus Iohannes ſtola virtutum magiſterium vite ſanctitatꝭ forma Norma iuſticievirginitatis ſpeculum pudicicie titulus caſtitatis exemplum pententie via peccatorum venia fidei diſciplina Iohānes maior homine par angelis legis ſūma euuāgelij ſanctoꝝ apoſtoloꝝ vox ſilentiumꝓphetarum lucerna mundi prceurſor iudeis tocius medius trinitatis Et hic tantꝰ