Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
231
Einzelbild herunterladen
 

Infra octauas ſciDn̄ici. Sermo. I.

aliqͣ ꝓximi vtilitate aut a dāpno preſeruando iurant falſe toto mūdo preẜuando dꝫ fieri falſū iuramentū. Ideoxp̄s in orōne qͣꝫ fecit de pr̄ nr̄. pͥma peticōeſt ſāctificet̉ nomē tuū Tercium precep ordinat opꝰ. Ecce optīa ordīacio pri ordīat cor. ſcd̓m os. terciū opꝰ ſcitisem̄ quilibet dn̄s qui hꝫ ẜuitores in domo quibꝰ ꝓuidet de oībꝰ neceſſarijs vultde eis aliqd̓ ẜuiciū. Idem dn̄s deꝰ de nobis ẜuiciū qd̓ vult eſt exquo laboraſtisferia ſcd̓a tercia ⁊cͣ. in die dn̄ica ẜuiatis ſibi de ſeptē diebꝰ ebdomade dabitisſibi vnū. Ideo dicit memento vt die ſabbati ſanctifices Exo. xx. Nota in nullocepto dicit memēto niſi in iſto ad innuen exqͦ laboraſti die lune die martis.Dicit memento ſanctifices diē requiei. Sanctificat̉ em̄ ceſſando ab operibꝰporalibꝰ. Ratio hꝰ precepti eſt qꝛ xp̄usxxx. annis laborauit nr̄a redēpcōne indie reſurrectionis quieuit. Hoc ſignificamus ẜuādo dn̄icā. Dicat̉ quō virgo maria incepit ẜuare dn̄icā dicendo filio ī diereſurrectionis. De cetero fili ſanctificaboiſtā die cum antea ſabb̓m ſanctificareturſꝫ in memoriā vr̄e reſurrectōnis ſanctificabo dn̄icam die. videamꝰ experientiam in xp̄o qui dicit. veni ſoluere legēſꝫ implere. Dicat̉ quō xp̄s ſolum cumfuiſſet magnus ſꝫ etiaꝫ puer paruus cumvirgine matre ſua ibat ad templū de nazareth vſqꝫ ad ihrl̓m auctoritas. eētih̓s annoꝝ. xij. aſcendētibꝰ ꝑentibꝰ ieroſolimā ẜm ꝯſuetudinem diei feſti ⁊cͣ. Luceij. Dicatur ꝯtemplacio ſi dicat̉ virgini inmedio vie ambulāti cum magno frigorevel pluuia ſeu niue virgo bn̄dicta quo itꝭRndiſſet vado ad templū in iheruſalemSi dicat̉ o virgo nunqͥd vos eſtis tēpplū Domꝰ pudici pectoris tēplū repeteſit dei ⁊cͣ. Et xp̄s etiā filius vt eſt tēplūHoc aūt dicebat de tēplo corꝑis ſui Iohānis. ij. Rn̄diſſet virgo maria cum filio

Hoc facimus exemplo xp̄ianorum. quiaqn̄ audient ego cum tanto labore ibaꝫad templum ipſi vadāt ⁊cͣ. Ecce quomōcriſtus ẜuauit preceptuꝫ qd̓ ipſe dederatIdeo tangamus diem domini. Dicat̉in dominica ſunt. xxiiij. hore. xxiij. ſint pronobis ad dormiendum ꝯmedendum nonad taxillos ⁊cͣ Detis vnam horam deo .ſin miſſa audiendo que ꝯmuniter durathoram licet ſint multi clerici qui ī vna hora dicerent tres vel quatuor miſſas audiatur miſſa deuota cum ſilentio Ideo inintroitu eccleſie recipit̉ aqua benedicta infronte vt claudatur intellectꝰ ne cogitetin negotijs temporalibus. Item ore ꝓpt̓ſilentium in corde propter malas cogitaciones vitandas. Maledictus eſt quiiſtud ſeruicium die dominice facit d̓oO quot peccatum eſt illorum qui iſtamhoram nolunt dare deo Dicatur quomōomnia bona poſſeſſiones proficiūt plꝰex illa hora datur deo qͣm pro omnibꝰlaboribus veſtris. Dicatur hic parabolade rege qui tempore famis habebat vnāſolam gallinam ad ꝯme deūdū in qua diuiſa ſuis ſolum caput retinuit ſꝫ ſurrepto capite galline dederūt canibꝰ. Iſte rexeſt deus habens ſolum vnam gallinam ſ.ſeptimanam per qͣm totum tempus currit. Et ne moriamur fame eam diuiſit nobiſcum dando nobis ſex ferias ſcꝫ feriamſecundam terciam quartam quintā ſextam ⁊cͣ Solum ſibi retinuit caput ſcilicetdominicam nos quid faciamus damꝰipſum canibus inferni. Primo mulieresdant ipſum cani vocato leuiathā qui tēptat de ſuperbia orando pingendo ſe ⁊c̄.in die dominica vt videantur iuuenes.Item iuuenes qui tali die vadunt ad lupanar dant aſmo deo principi luxurie. Luſores dant ipſum mammone per auariciam Item inuidi qui iudicant tranſeuntes de quibꝰ dauid in pſalmo dicit. Aduerſum loquebant̉ qui ſedebant cetera.