Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
232
Einzelbild herunterladen
 

Infra octauas ſcīDnici. Sermo. II.

dant ip̄m bel zebub qui tēptat de inuidiaItem guloſi dāt ipſu belphegor. qꝛ tuncfiūt exceſſus cibi potus ⁊cͣ. Itē iracūdidāt ip̄m balberit qꝛ in dn̄ica recipiūt gladios ꝑcuciendo ſe. Itē accidioſi dāt ip̄ꝫaſcaroth. qꝛ neſciunt oꝑari ſpūaliter.dic̄ deus Sabb̓a mea cuſtodite ego dn̄sdeus veſter ſanctuariū meum metuite.Leuit̉. xix Sermo ſcd̓s infra eaſdēoctauasOn veni ſoluere legem ſꝫ adimplere Mathei.v. Sermo nr̄ erit de ſcd̓o ternario mandatoꝝ dei que ordināt nos circaꝓximum ex quo heri declaraui primaprecepta qͣꝫ ordināt circa deū. Sꝫ ſalutetur priꝰ ꝟgo maria. ẜm heri tetigi obẜuātiā preceptoꝝ dei eſt via plana recta.vſqꝫ ad ꝑadiſum de qua Iſa. iij. Hec viaambulate in ea neqꝫ ad dextram neqꝫ adſiniſtrā declinabitis. Notaneꝫ ad dextrāneqꝫ ad ſiniſtrā dupliciter fit contradei precepta. Aliqui tranſgrediunt̉ deicepta vt acquirant aliqͣꝫ ꝓſperitatem dignitate ſeu honorem. Iſti declināt ad dextrā qui ſigͣt ꝓſperitatem. Aliqui faciuntꝯtra dei precepta timore alicuius dāpniſeu periculi tales declināt ad ſiniſtram.Si via mūda eſt plana tot ſunt dieteqͣt ſūt precepta. tria prima precepta debus predicaui heri ſūt principalia maiora quibꝰ allegorice dixerat moyſes viātriū dierū pergemus in ſolitudinē. Notaqꝛ tria precepta prima ſolitaria dicunturqꝛ ſolū hn̄t reſpectū ad deū. Et ſacrificabimꝰ dn̄o deo noſtro. Per primum preceptum ſacrificamus deo cor per fidelitatem. Per ſcd̓m linguā reuerētiā Perterciū corpus per diligentiā. Sꝫ de hijsdictū eſt precedēti ſermone ideo Modoeſt dicendū de alijs tribꝰ diebus ſiue preceptis. Primū ordinat circa amicos pͥncipaliter. Scd̓m circa inimicos ſingulariter Terciū circa om̄s ꝓximos generalit̓

Dico principales amici quos habēmusinter om̄es ꝓximos ſunt parentes. Ideodeus ponit eos. primo loco dicens. Honora patrē tuū matrem tuam vt ſisgeuus ſuper terrā Exodi. xx. Que eſt ratio huius precepti. Dico triplex eſtPrima eſt ꝓpter principalitateꝫ. Scd̓aeſt ꝓpter vtilitatē. Tercia eſt ꝓpter antiqͥtatem. De prima iam ſcitis parentescirca filios habent rōnem cauſe ſeu principij. Et in hoc ſunt ſimiles deo qui eſt cauſa principiū omniū reꝝ ex hoc vult ſibi honorem reuerentiā a nobis ſibi exhiberi Ideo ait dauid. Afferte dn̄o gloriā honorem ⁊cͣ. Eadem rationē vult deꝰ honoremus parentes qꝛ ſūt principium filioꝝ. De ſcd̓a ratione ſcꝫ ꝓptervtilitate ſcitis ꝑſona vtilis ꝓficuaalicui illū valde honorat̉. Modo etiāſcitis quō parentes ſūt vtiles ꝓficui filijs tot laboribꝰ eis ꝓuidēt. Mater quanto labore portat filiū in vterolactat de ſanguine. qꝛ lac eſt niſi ſanguis per nimiā decoccōm dealbat̉. quōpaſcit filiū maſticā do ⁊cͣ. qn̄ non potes tibi ꝓuidere. Id̓o qn̄ ipſi ſūt ſenes vl̓ pauperes tu debes prouidere eis Iſtas duasrōes ponit ſcriptura dicens. Honora patrem tuuū gemitus matris tue noͣ obliuiſcaris. Memento qm̄ niſi per illos nonfuiſſes. Ecce prima ratio tribue illis illi tibi. Ecce ſcd̓a. de tercia rōe notandum ratio dictat iuueni vt honoretantiquū ymo etiā de hoc eſt preceptū dicens. Corā caꝑite cano ꝯſurge honoraꝑſonam ſenis Teuit̉. xix. Cum quilibetpater mater reſpectu filiorū ſint ſeniores propter ſenectutem aliquis ſit honorandus multo ergo plus parentes.ſufficit honor de caputio ſꝫ ꝟbis factishonorē oꝫ exhibere. videamꝰ exꝑiētiā hꝰ precepti ī xp̄o. Dico nunqͣꝫ fuitfiliꝰ qui tm̄ honorauerit mr̄eꝫ vt xp̄s ꝟgineꝫ pr̄em putatiuū ſcꝫ ioſeph non ſolūꝟbo ſꝫ etiā oꝑe ẜuiēdo. dicat̉ virgo