De ſancta cruceSermo.

ydoloꝝ ad muniendū ſe cōtulit qui ip̄iꝰloci ſacrilegiū ꝑtimeſcens qͣꝫuis fidē xp̄inon haberet cum ſigno crucis ſe munirecurauit. Nocte aūt media euigilās viditmalignoꝝ ſpirituū multitudine ⁊ ſathana ſedente ⁊ om̄es ei aſſiſtentes. Et veniens vnus de malignis ſpiritibꝰ adorauit eum cui ille vnde venis ⁊ ille in tali auincia fui ⁊ bella plurima concitaui. Nota bene in legenda vſqꝫ ibi vas vacuumſed ſignatū ad hanc voce illa malignoꝝturba diſꝑuit. Iudeus aūt ad ep̄m veītet ei oīa ꝑ ordine enarrauit. ⁊ baptiſmūſuſcepit. ¶ Quantū ad terciū verbū ꝓpoſita ꝑtractabit̉ in ꝑſona cuiuſlibet hominis vere credētis. nā gloriā quā nosſꝑamus in celo habemꝰ ꝑ xp̄i cruce. qꝛin illa paſſus eſt. Ideo nullus ante xp̄ipaſſionem intrauit celum. Sed ibat velad infernū vel ad locū purgandoꝝ velad locū ꝑuuloꝝ ſiue lymbum vel ſynuꝫꝑfectoꝝ qui d̓r ſinus abrahe Dicat̉ quōinfernus eſt in corde terre vbi domuncule vt in corde pomi. In ſinu ergo abrahe ibant anime ſanctoꝝ pͥma fuit Abeletcͣ ⁊ ibi expectabant xp̄m qͥ extraxit eosinde qn̄ ſurrexit a mortuis de hoc ꝓph̓a.zacha. ix. Tu quoqꝫ in ſanguine teſtamēti tui eduxiſti vinctos d̓ lacu in qua n̄ erataqua. Modo aūt exquo xp̄ianus fit credens in xp̄m ⁊ eſt ei obediens qn̄ morit̉iam inuenit portam ꝑadiſi aꝑtam in virtute crucis. Crux xp̄i clauis eſt ꝑadiſi dicit Rabanus ſed requirit̉ credentia ⁊ obedientia vt ſic vadimus ad gloriā paradiſi qͣꝫ ꝑ crucem habemus. Ideo dicimꝰmodo. Nos aūt gloriari oportet in cruce dn̄i noſtri ih̓u xp̄i in quo eſt ſalus vita ⁊ reſurrectio noſtra per quem ſaluati ⁊liberati ſumus.¶ De ſancta cruce iteꝝ.

uacuatuꝫ eſtſcandalū crucꝭ ad Gal̓. qͥntoHic declaret̉ quid eſt ſcandalum corꝑalit̓. Deinde ſpūalit̉. Scandalū enī ē vocabulū grecū ⁊ in linguanr̄a vulgari idē ē ꝙ impingere vel ſedere vel cadere. Uerbi gr̄a qn̄ aliqͥs vaditꝑ ſua viā ⁊ nō auiſando ſe inpingit ī lapide vel alio ligno hoc d̓r ſcandalū. Un̄dic̄ b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlij. ar. pͥmo ꝙ ſcādalū eſt dictū vel factū p̄bens alteri occaſionē ruine ⁊ hoc ibidē pulchre declaxat ꝑ ſimilitudine obicis vide ibidem¶ Idem ſpūaliter qn̄ aliquis incepit bonāvitā vel ī religiōe vl̓ malicie vl̓ ī clericiavl̓ ī ſtatu ſeculari cauete ne mpingatis ꝑfamiliaritates vl̓ al̓s qͦt hoīes qͦt mulieres qͦt vidue ⁊cͣ vadūt deuote ad ꝑadiſū ꝑ viā bone vite. Sꝫ pꝰ modicū īpingūt ⁊ frāgūt ſibi collū peccādo mortaliter. Iō dic̄ ſcriptura ī via ruine .i. ꝑiculoſa ī occaſione peccādi nō eas ⁊ nō offendas in ⁊cͣ Eccl̓i. xxxij. Modo ad ꝓpoſitū:in ſacra ſcriptura inuenit̉ triplex ſcādalū.ſiue occaſio peccādi ꝯͣ crucē xp̄i. Mrimūeſt diſcipl̓oꝝ adheretiū ⁊ hͦ veniebat exignorātia. Scd̓ꝫ ē hoīm delinqͥntiū ⁊ h̓veniebat ex malicia. Terciū ē ꝑſonaꝝ n̄credētiū ⁊ hͦ venit ex cordis duricia Sꝫqd̓libet iſtoꝝ fuit euacuatū. Primū fuiteuacuatū ꝑ xp̄i gl̓ioſā reſurrectōeꝫ. Secūdū fuit euacuatu ꝑ celi luminoſā aꝑitionē. Terciū ꝑ crucꝭ xp̄i miraculoſā inuentionē. Iō dicit thema. Euacuatū eſtſcādalū crucꝭ pͥmū ſcd̓m ⁊ terciū. ¶ Dicopͥmo ꝙ pͥmū ſcādalū ſeu occaſio cadēdiin pctm̄ eſt diſcipuloꝝ adherentiū ſcilicꝫapl̓oꝝ ⁊ alioꝝ ⁊ hoc veniebat ex ignorantia ante chriſti paſſionem ⁊ reſurrectionem omnes diſcipuli valde ſcandaliſabāt̉ de cruce xp̄i intm̄ ꝙ n̄ poſſēt patiēt̓audire nec credere ꝙ xp̄us obiret ī cruce.vn̄ cū ſel̓ xp̄s dicetꝫ eis ꝙ oportebat eis