Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
153
Einzelbild herunterladen
 

SermoDe ſcā cruce

diſi Bene aūt redibit rn̄ſio cito beneto ad iudiciū generale tūc reꝑabit mala corꝑum qꝛ tunc reſurgemꝰ imꝑaſſibiles immortales ⁊cͣ. Ecce rōne qͣre voluit mori in cruce de hoc habet̉ figuraNumeri. xxi. de ſerpente eneo ſuſpenſo inpatibulo qd̓ totū figura fuit paſſiōis xp̄iex qua nos ſumꝰ ſaluati Ergo d̓r in enāgelio ſicut moyſes exaltauit ſerpentem indeſerto ita exaltari oportet filiū hoīs .ſ. incruce vt oīs qui credit in ip̄m ꝑeat ſꝫhabeat vitā eternā Ioh̓. iij. Ideo dixit.xp̄s. Mihi abſit gloriari niſi in cruce domini noſtri iheſu chriſti. in quo eſt ⁊c̄Quantū ad ſcd̓m hoc verbū ꝑtractabit̉ īin ꝑſona de ſcā Helena cruce requirētisNa poſt xp̄i paſſionē reſurrectionemaſcenſionē ſcā crux faciebat infinita miracula ex qͥbus multi cōuertebant̉ ad fidem xp̄i. O dixerūt iudei iſta crux deſtrueret nos abſcondat̉ ne a xp̄ianis inuenat̉ foderunt in monte caluarie qͣſi viginti paſſus ſub terra ibi abſconderuntſcām cruce vbi fuit abſcondita annoscc. vltra quouſqꝫ illa ſcā mulier Helena mater Cōſtantini imꝑatoris nouit̉fuit ad fidem cōuerſa ex multꝭ iniraculisſibi factis ꝓpt̓ qd̓ illa ſcā mulier venit iheruſaleꝫ adinquirēdū cruce xp̄i que om̄esiudeos ſapientes corā ſe vocauit. Cumaūt regina interrogaſſet de ctuce de loco vbi fuerat dn̄s ctucifixus illi nullatenꝰ indicare vellent iuſſit oēs igne cremari. Ac illi timentes tradiderūt iudaꝫd. hic oīa que q̄ris indicabit tibi. Iſte enītotū ſcit ad que regina ait crucifixū fame te ꝑimā niſi mihi dixeris veritatemip̄m igit̉ in puteū ſiccū iuſſit ꝓici ibidēmoleſtia famis cruciari. ergo die ſeptima inde extractꝰ ad locū vbi ſanctacrux erat veniſſet oraſſet locus ſubitocōmouet̉ fumus aromatū miri odorisſentit̉. Ita vt miraretur iudas diceretmanibꝰ iunctis. In veritate xp̄e tu es ſal

uator mūdi. Et p̄cingens ſe viriliter incepit fodere. xx. paſſus fodiēs tres cruces abſconditas reꝑit. aūt crucē xp̄iab alijs diſcernere neſcirent poſuerāt easin medio ciuitatꝭ circa horā nonā iuuenis mortuꝰ deferret̉ iudas feretrum tenuit pͥmā ſecūdā cruce ſupetcorpus defuncti poſuit ſꝫ nequaqͣꝫ ille ſurrexit apponēs āt terciā defunctꝰ redijt advitā ml̓ta alia miracula circa infirmosfuerūt ibidē facta. Dyabolꝰ aūt in aeravociferādo clamabat dicēs O iuda qͥdfeciſti Iude meo cōtraria oꝑatꝰ esille me ſuadēte fecit ꝓditōne tu me renuente crucē ih̓ū inueniſti illū multoꝝlucratꝰ ſū aīaſ te videor ꝑdere lucratas per illum regnabam in populo teiam expellor a regno. Rn̄dit iudas xp̄ste damnet in abyſſis ignis eterni baptizatus eſt multi iudeoꝝ viſis tot miraculis conuerſi ſunt baptizati in gl̓iaꝫdei. De iſta inuentione fit hodie feſtumet potuit tunc dicere beata helena. Mihiautē abſit gloriarꝭ niſi in ciuce dn̄i noſtri iheſu chriſti. Dicat̉ hic quanta fuerit virtus crucis ad curandū omnes infirmitates hodierna die ē niſi obſtet ſanitas corꝑis eſſet aīe nociua qꝛ deꝰ noneſt occaſio peccati multis eſt meliꝰ aīa ſint infirmi qͣm ſi eſſent ſani Non ergorecurratis ad demones vel ad coniuratores. Sed ponatis ſuper infirmitatem em̄plaſtrum crucis chriſti cum nomine iheſucum calore deuotionis ſuauitatꝭ tantaeſt virtus crucis chriſti habebis ſanitatem. Ideo cantat̉ modo. Salue crux fancta ſalue mundi gloria vera ſpes noſtravera ferens gaudia ſignū ſalutis ſalus īpericulis. virtus crucis etiam apud infideles maxime omīa cōprobat̉. Namrefert Grego. in li. iij. dyalogoꝝ qua die quidā iudeus romam veniensdeclinata eſſet iam diēs vbi remanerepoſſet minime reꝑiſſet in quodā tēplo