4dē aquino. SermoDe ſancto Thoma

tior ſampſone dauid vel ſalomone. quiintroduxerūt domicellā pulchrā ꝓmittētes ei ꝙ ſi poſſet ip̄m thomā inclinare ꝙſibi donaria daret ſatis magna que reputauit ſibi ad magnū honorē. ꝓpter quodipſa ornauit ſe ad oſtendendū vaītates.que intrās cameraꝫ ip̄m dulciter ſalutauit qui tanqͣꝫ ignorās non ſtatim cognouit maliciā dicte domicelle. que poſuit ſecum eo in vcrbis. Deinde recepit manꝰdicēs. O quō eſtis frigidus ponatis manus in ſinu meo. Nota bene legendā dicatur quō angeli dixerūt ex ꝑte dei te cīgimus cingulo caſtitatis ꝙ nullatenꝰ decetero diſſoluetur. ⁊ ex hoc intantū fuitcaſtus ꝙ decetero non habuit motus inillis ꝑtibus. Sꝫ licet eſſet certus de ſuacaſtitate ⁊ virgītate adhuc tn̄ noluit loqui ſecrete cū mulieribꝰ. O qd̓ exemplūdat nobis qͥ ſumus incerti de fortitudinevt caueamus a familiaritatibꝰ qꝛ ſcipitetcͣ. Itē mulieres caueāt a familiaritatibus hoīm ⁊cͣ. Dicat̉ quō tunc fuit ordini reſtitutus ⁊ a fratribꝰ cū magno gaudio ſuſceptus vt xp̄us qn̄ redijt de exilioegipti. Si gͦ ſapiecia eſt vitare peccata.Et beatꝰ Thomas ita vitauit pctā verefuit ſapiēs. ⁊ poteſt dici de eo. Cor fapiens ⁊ intelligibile abſtinebit ſe a peccatꝭet in operibus iuſticie ſucceſſus .i. profectus vel augmētuꝫ habebit Eccī. ii. ¶ Dico tercō ꝙ terciū ſignū ſapiēde eſt docere perfecte ſcꝫ verbo ⁊ exēplo ſcꝫ ꝑ doctrinā celeſtialē. verbo ⁊ exēplo ſcꝫ ꝑ vitam ſpūalem hoc ē docere ꝑfecte. Racōqꝛ pictor ſolo verbo nunqͣꝫ facerꝫ bonūdiſcipulū. Ita p̄dicator eſt vt pictor depingēs nobis ymaginē patriar chaꝝ qn̄predicat de mīa. Et ꝓph̓aꝝ qn̄ predicatde deuocōe. Et apl̓oꝝ qn̄ de caritate. etſic de alijs. De pacīa qn̄ de martiribꝰ ⁊cͣSed ſi ſolo ꝟbo dicat nunqͣꝫ faceret bonos diſcipulos. qꝛ oportet vt oꝑe eciaꝫmanꝰ apponat. vt oꝑe adimpleat quod

alijs ſeruandū predicat. Alias dicit̉ nobis. O ribaldus iſte tā benedicit ⁊ malefacit ⁊cͣ. Iō dicit ſcriptura. Uir ſapiēserudit ſuꝑ verbo doctrinali. ⁊ finctus ſēſus illius ſcꝫ qn̄ oꝑa concordāt cuꝫ doctrina in vita ſpūali fideles ſunt. Eccī. xxxvij. Modo de nll̓o alio ſancto legit̉ qd̓innenit̉ de ſancto Thoma ſcꝫ de eius vita ſpūali ⁊ raptu ꝯtēplacōis qd̓ eſt maximū in theologia. qꝛ ita rapiebatur ⁊ itaerat in ſua ptāte ſicut in tua eſt claudereoculos vel aperire nec tūc vtebat̉ ſenſibꝰcorꝑalibꝰ ¶ Dicat̉ hic de fiſtula in tibiaeo qꝛ non mouebat̉ de ſtudio ⁊ cū eſſetdelicatiſſimus timebat qꝛ medici cū cauterijs ignis dabant ſibi medicinā ſiue curam. ¶Dicatur quō ꝑ mediā horaꝫ antefuit ita raptus ꝙ non ſenſit cauteria ⁊cͣ.Itē de candela accenſa que cōbuſſit ſibidigitos ⁊ nihil ſenſit cū legeret librū boecij difficilem ⁊ ingenioſū. Iteꝫ quādoad p̄ces ſororis ſue iuit ad eius caſtrumet in camera fuit raptus in cōtemplacione quia ſoror credidit ip̄m fuiſſe mortuum qꝛ nō reſpondebat ſibi ⁊ ſoror incepit clamare ſed ſocius fecit eā tacere dicens ſibi ſuā conſuetudineꝫ ⁊ ipſo dimiſo iuerūt ad prandiū ⁊ ſic fuit raptustres dies. vt paulus ſine cibo ⁊ potu. ettercia die dixit ſocius. hoc nimis duratEt ipē cuꝫ ſorore clamando. MagiſterThoma ⁊ tangētes reduxerūt eum ad ſequibus dixit. Parcat vobis deus tambonū prandiuꝫ mihi abſtuliſtis ⁊cͣ. Ecce quata erat eius ſpūalitas vite. Iterquādo orabat ī eccleſia ⁊ fratres aliqueciens obſeruabāt eum. videbant ip̄mterra eleuatum ex feruore ſpūs qui ad ſetrahebat corpus. ⁊ de nobis miſeris eſoppoſitum quia pondus corporis trahitad ſe ſpm̄ ad cogitanduꝫ de coquina ſeutaberna nō poſſumus orare quādo deberemus ⁊cͣ. Ideo dicit ſcriptura. Corpquod corrūpitur aggrauat animā ⁊ ter-