De ſancta agnētapirgine. Sermo
Ide̓o antiquitus quando aliqd̓ magnumnegocium volebant antiqui ꝯmittere alicui perquirebant iudices qui non reciperent dona ſꝫ modo non inuenirentur huiꝰmodi. ¶ Dico ſecundo ꝙ ſecundum donum fuit vera fidelitas. quia valde fuit fidelis ſuo ſponſo domino iheſu criſto. quianec donis ſeu promiſſis aut minis voluitipſum dimittere cui per votum caſtitatisſe dederat vt patet in eius legenda vbi dicit̉ ſic Poſtqͣꝫ autem filius prefecti viditſe ab ea ita deſpectum lecto proſterniturde febre amoris ſue rabie. Et per alta ſuſpiria amor a medicis aperitur dicentes.Patri filius veſter nullum defectum corporalem patitur. ſꝫ patitur febrem amoris. Et id̓o vos qui eſtis pater eius ſecrete queratꝭ cauſam iſtius ⁊ cum autem pater ipſum interrogaſſet cauſam huiꝰ aperuit filius cor ſuum patri ſibi referens qͣliter agnes filia talis nobilis ip̄m deſpexitEt niſi ipſam haberet vxorem ꝙ moreretur. Reſpondit pater fili non dubites habeas bonam ſpem quoniam ipſa erit vxortua vel ꝯcubina ⁊ ſtatim prefectus miſitꝓ ea ⁊ beata agnes cum parentibꝰ ⁊ amicis venit coram prefecto qui pͥmo affabiliter dixit quomodo dyfecerant ſibi magnam gr̄aꝫ ꝙ eſſet futura vxor filij ſui quitn̄ poterat ducere filiam regis in vxorem⁊ ſimilia verba Cui reſpōdit beata agnesIam ab alio amatore preuenta ſum. ipſiem̄ ſum deſponſata cui angeli ſeruiunt cuius pulchritudine ſol ⁊ luna mirantur tūcprefectus ꝯgnouit ipſam eſſe xp̄ianam ⁊voluit eam terroribus inclinare. qꝛ tuncerat maxima perſecutio xp̄ianoꝝ ſiue ꝯtraxp̄ianos. Dicens filia oportet vnum exduobus fieri. vel ꝙ ſis vxor filij mei veltormentis interire. ſꝫ ipſaterrentem ſicutblandientem deridet dicēs Nunqͣꝫ ſe ducere hominem mortalem in virum. Eccehic vera fidelitas ad ſuum ſpōſum. de quo
nus meus iheſus criſtus ⁊ tanqͣꝫ ſponſamdecorauit me corona. poſuit ſignum in faciem meam ⁊ nullum preter eum amatorem admittam Nota annulo ſuo annulꝰeſt fides xp̄iana figure circularis quia voluitur in duo decim articulis. lapis precioſus eſt meritū fidei. Signum in facie eſtcaract̉ qͣꝫ recepit ī baptiſmo. Moraliterhic habent exemplum mulieres maritateſeu moniales que receperūt xp̄m in ſponſum Ex quo em̄ ſe dederunt vni non recipiant aliū alias eſſent infideles non ſeruādo ꝓmiſſum. Beata auteꝫ agnes licet ſecrete criſtum in ſponſum recepit per votūcaſtitatis non tamen fuit exconmunicatapropter ſentenciam de clam deſtinis. Dicatur hic contra hoc quia multe clam deſtine deſponſantur ⁊ poſt timore parentumnon audent reuelare contrahunt cū alijs⁊ nichil faciunt vel ſi reuelatur contradicunt ⁊ male. Sꝫ optima punicio eſſet ꝙpater nō daret ſibi dotem ex quo ſine ſcitu ſui deſponſauerit ſibi viꝝ. De hijs dic̄ſcriptura. Hijs autem qui ī matrimonioprecipio non ego ſed dominus vxorem aviro non diſcedere. Ꝙ ſi diſceſſerit manere innupta aut viro ſuo reconſiliari etvir vxoreꝫ non dimittat ad. Corintheosſeptimo ¶ Dico tercio ꝙ tercium donuꝫeſt digna honeſtas quia deus voluit eamhoneſtiſſime ꝯſeruare. Ad practicam dicatur ex legenda videns ergo prefectusꝙ nec amore nec timore voluerit ſponſari cum filio ſuo qui moriebatur amore ſuioppoſuit ſibi ⁊ dedit ſententiam ꝯtra eamſcꝫ vt duceretur ad lupanar premiſſo p̄cone ꝙ om̄s iuuenes qui vellent cum talidomicella habere placentiam ibi conuenirent quouſqꝫ moreretur O qualis iudexiſte fuit hoc fecit vt eius filius ad minusvideret eā nudam ⁊cͣ. Iſta ſentencia fuitſibi durior qͣꝫ ſententia mortis. Tunc ipſa eleuatis oculis in celum ad ſuū ſponſūIheſum criſtum flens orauit dicens. O