Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
68
Einzelbild herunterladen
 

confeſſore. SermoDe ſco anthonio

nes hominū deſerta demonioꝝ. Ideorecedas vadas ad ciuitatē alias expellemus te. Reſpondit ſcūs Anthontꝰ. Dominus mihi adiutor timebo quid faciat mihi homo hoc ideo dixit eo quia ipſierant in ſpecie hoīs quia noluit recedere fuit grauit̉ a demonibꝰ percuſſus intm̄ quidā ſanctꝰ homo veniebat viſitare. Tunc venit inuenit ipſum mortuūvt credebat credens ipſū a latronibꝰ occiſum planxit reportauit ipſū ad cellam ſuam. Cunqꝫ vt moris eſt vigilaretdenocte iuxta corpꝰ beati Anthonij Anthonius ꝟtute dei fortificatꝰ aperuit oculos miratus vbi eſſet cogitauitqꝫ negocium ſicuti euenerat. Et vigiles. dormirent Anthonius ſurrexit ſecrete receſſit reuerſus eſt in cellam ſuam ad heremū O qualis miles fuit anthoniusCogitate quādo inuenerunt vigiles quantū debuerūt admirari. Quādoautē beatus Anthomꝰ fuit ī ſpelunca ſuaſtatī incepit excitare demones dicēs Hicſum ego huiuſmodi. Statim veneruntdemones in ſpeciebꝰ diuerſaꝝ beſtiarumſcꝫ vnicornis leonis vrſus lupi ſerpentis crudelit̓ inuaſerunt. Cunqꝫ eſſꝫvulneratꝰ ad mortē dicebat vt poterat.Iheſus iheſus ih̓s ſubito ſpelunca magna claritate luſtrata reſplenduit demones fugierūt Tunc beatꝰ Anthoniꝰ viditdominū iheſum xp̄m cui dixit. O boneiheſu vbi eras quare a pͥncipio affuiſti mihi vt ſanares vulnera mea Reſpondit iheſus Anthoni hic erā ſꝫ expectabāvidere certamē tuū quia tam fortiterdimicaſti ⁊cͣ. Et curatus fuit ſubito necdemones decetero auſi fuerūt ad accedere. ergo certamen forte dedit illi vtvinceret. Sed hic per q̄ſtionē intrabimꝰad moralitatē. querit̉ quare deus voluit beatus Anthoniꝰ haberet tam magnum p̄liū demonibꝰ eciā viſibilit̓ ſibi apparentibꝰ quia inuiſibilit̓ eciā multi

impugnant̉ ab eis. ſꝫ ſic viſibilit̓ non legitur niſi de beato Anthonio. Rn̄ſio quiapͥmus heremita in nouo teſtamēto notorius poſt xp̄m fuit beatꝰ anthoniꝰ. In veteri autē teſtamēto legunt̉ aliqui renuiſſe vitā heremiticā ſicut helyas Iohānes baptiſta. In nouo autē teſtamentoxp̄s fuit pͥmus. Deinde beatꝰ paulus ſederat ſecretꝰ incognitꝰ. Sed beato Anthonio fuit reuelatus. Id̓o videntes demones beatꝰ Anthoniꝰ oſtēdebat multis ſequentibus in futurū viā paradiſiquantū in eis fuit voluerunt ipſum occidere ſꝫ deus permiſit quia cōmunit̉ inp̄lijs ille qui portat vexillū magis impugnatur vt ceteri ſequētes deuient ſuccūbant. Et quia Anthoniꝰ fuit pͥmus pͥnceps huius vite deus ſibi ꝓmiſit ipſumfaceret in toto orbe noīari. Moralit̓ illi incipiūt bonā portāt vitā vexillū ſaluacionis dando bonū exemplū alijs. Sicetiā illi qui incipiunt malā vitā vel vanitatem in indumētis vel ornamentis portant vexillū dāpnacionis dicunt mulieres bene cognoſcimꝰ vanitates ſuperfluitates quas facimꝰ. quia faciūt nosviros noſtros dāpnare ſed incipiet dimittere quia ſi vna inciperet etiā omnesdimitteremꝰ hoc vult dicere quis portabit vexillū vel que lucrabit̉ corona. quialicet oēs martires habeāt coronā glorieſingularius tamē beatus ſtephanꝰ fuitpͥmus. Ite licet oēs penitentes ſaluent̉ habeant coronā ſpecialius tn̄ beata maria magdalena Ideo dauid Omnis quiꝑcuciet Iebuſeū .i. dyabolū in pͥmis eritpͥnceps dux. pͥmo ꝑalo. xi. Ita d̓t xp̄somnis qui habet victoriam de dyaboloerit princeps rex in paradiſo ſed principaliter incipientes bonam vitam eamcontinuantes. virtus enī boni operis perſeuerancia eſt vt dicit Gregorius quiabeatus Anthonius incepit continuauit