De ſco anthonioconfeſſore. Sermo

paſſionē xp̄i vel penas inferni ⁊ ſimilia.Scd̓o contra venenū herbe ſagitte recipiebat tyriacā abſtinencie a ſpūſancto cōfectam. Primo abſtinebat in cibo nihilaliud comedebat niſi panē cum ſale poſtſolis occaſum ⁊ bibebat aquam ſemel indie tantū comedebat ⁊ aliquodēs trāſibat duos vel tres dies ꝙ nō comedebataliquid. Itē abſtinebat a ſomno dormiens ſolū per duas vel tres horas dormiendo ſuper terrā. Itē portabat aſperū cilicium deſuꝑ mantellū ⁊ opere manuūſuaꝝ viuebat operabat̉ ciſteletas vel ciſtulas paruas ⁊ huiuſmodi ⁊ cū iſta tyriaca conſeruabat ſe contra venenū luxuriequod nunqͣꝫ ſibi nocuit quia nunqͣꝫ conſenſum inclinacioni p̄buit tenens conſilium apoſtoli fugite fornicacionē. Om̄eenī peccatū quodcunqꝫ fecerit hō. extracorpus eſt. Qui autē fornicatur in corpus ſuū peccat. An neſcitis quoniā mebra veſtra templū ſunt ſpūſſancti qͥ in vobis eſt quē habetis a deo. ⁊ non eſtis veſtri. Empti enī eſtis p̄cio magno. glorificate ⁊ portate deū in corpore vr̄o Eccepͥmū remedium ſcꝫ expellere venenū ſcꝫpͥmos motꝰ pͥma ad Choꝝ. vi. Mortificatate mēbra veſtra. Ecce ſcd̓m remediū de tyriaca abſtinencie q̄ ſūt ſuꝑ terrāforni cacionē. īmundiciā. libidinē. concupiſcentiā malā. ⁊ auariciā que eſt ſimulachroꝝ ſeruitus. ꝓpter que venit ira deiſuper filios incredulitatꝭ in quibus ambulaſtis cū viueretꝭ in illis. Nunc autē deponite ⁊ vos oīa. irā indignacionē maliciam blaſphemiā turpē ſermoneꝫ de oreeoꝝ ⁊cͣ. Ad Colocenẜ. iij. Sed iterumnō dixit caro quia forciꝰ ſagittabitur baliſta de pennulis ornata. Dicat̉ qͦmododyabolus in ſpecie pulcherrime mulierꝭ⁊ pͥma facie non cognouit demone fuiſſede quo Anthoniꝰ admirans ait cū ſpiritu⁊ qualis eſtis vos hic. Reſpondit auditafama veſtre ſanctitatꝭ vellem ſeruire deo

⁊ volo cōſiliū a vobis q̄modo ⁊ in quoloco poſſem facere penitenciā ⁊ huiuſmodi ſeruire deo. Statī caro dixit AnthoniEcce iſta mulier iuuenis eſt pulchra ſola ⁊ nullus ſciret nō perderes famā Id̓oad eam videns beatus Anthoniꝰ ꝙ carocalefaciebat̉. O dixit ipſe. vnus ignis expellet alium ſpecta modicū eleuatis fimbrijs a tergo poſuit ſe in igne dicens mulieri. Si vis habere mecū placitū veniashic ⁊cͣ. ⁊ diſparuit dyabolus ⁊ deus fecit graciā beato anthonio ꝙ in igne ſedēsnon fuit cōbuſtus ſꝫ fugauit teptacioneꝫtam fortē ⁊ poterat dicere cū dauid ꝓbaſti cor meum ⁊ viſitaſti nocte igne meexaminaſti ⁊ non eſt inuenta in me iniqͥtas. psͣ. xvi. Sic vicit ſecundū militem.Ideo thema. Certamen forte dedit ⁊cͣ.Moraliter habemꝰ hic exemplū caſtitatis ſeruande nos religioſi qui habemusvotū expreſſū ⁊ clerici annexū fugere occaſiones vitare mulieꝝ familiaritates ⁊lucuciones ⁊ dicere ſumus amici vitareoportunitates dicebat beatꝰ Iheronimꝰad ruſtīcū monachū femina qͣꝫ bene cōuerſante didiſceris mente dilige non corporali p̄ſencia Et ille quid de matre meaReſpondit beatus Iheronimꝰ. Matrētuā ita videas ne per illā alias videre cogaris habet enī famulas habet pedicas ⁊quanto melior eaꝝ condicio tanto facilior ruina. In iſto prelio qͣꝫplures interficiuntur. quia neſciunt expellere ſagittastēptacionis nec recipere medicinā abſtinencie. Dicatur hic etiā de impedimētismatrimonij. Si materia hoc requirat¶ Dico tercio. Dicat̉ cū ſemel beatus Anthonius ſtaret in ſua contēplacione in heremo. Demones qͥ tenuerūt conſilia vtidē expelleret̉ a cella ne ipſi perderēt illāhabitacionē in ſpecie hominū venerūt adeum dicentes Et quid Anthoni ⁊ tu visnos expellere de noſtra habitacione. Etnunquid ciuitates ⁊ ville ſunt habitacioE .iij.