De ſco anthonioconfeſſore. Sermo

Sꝫ admirans infra ſe dicebat ⁊ qͦmodoeſt hoc cū hic non ſit via ⁊cͣ. Ecce qmodo ꝑcuſſit a latere. Sed tunc eſt remediu ſcꝫ retrahere pede. Et ita fecit beatꝰAnthomꝰ dicendo. Iheſus retraxit ſe ⁊ſcutella diſparuit vt fumus ⁊ potuit dicere beatus Anthoniꝰ Elongaui fugiens ⁊manſi in ſolitudinē. psͣ. liiij. Iſtud eſt bonum remediū ne homo vincat̉ ⁊cͣ. Sediteꝝ mundus voluit ſibi dare vnū ictumIuxta cor dices ymaginacōni. Sed iterum cū ſemel ſtaret in cena in deſerto anthoni tu es hic modo ⁊ cui ꝓficies deꝰ fecit te homine qui eſt auimal ſociale ꝑ naturam ⁊ tu facis te animal contra illuddauid. Homo cū in honore eſſet nō intellexit comparatus eſt iumētis inſipientibus ⁊ ſimilis factꝰ eſt illis. Si fuiſſesin ciuitate potuiſſes multis ꝓficere tractando paces dando cōſilia corrigere peccata ⁊ huiuſmodi vel ad minꝰ ſi. feciſſesvnū monaſteriū. Hic ꝓ te ⁊ alijs qͥ vellent fugere occaſiones mundi dū ſic cōgitaret exiuit cauā ⁊ inuenit maſſam ſiuepomū auri ſtatim ſenſualitas ſtulta locuta eſt. O anthoni de iſto auro poſſes adhuc cōſtruere hic monaſteriū. Ecce ictūad cor vt perderet amorē paupertatꝭ q̄in corde conſiſtit. Sed beatꝰ anthoniꝰ induit ſe de vna panſera ſcꝫ vna auctoritate ſcpͥture dicēs Beatꝰ homo qͥ inuentꝰeſt ſine macula ⁊ qͥ poſt aurū non abijt.Ecͣci. xxxi. Forte dixit ipſe hoc poſſet eſſetēptacio ⁊ dixit ſignādo ſe iheſus. ⁊ auꝝeuanuit vt fumꝰ. Ecce quō beatus Anthonius vicit pͥmū militē ſcꝫ mundū contra eū bellantē. Ideo thema d̓t. Certamen forte dedit illi ⁊cͣ. Moralit̓ iſte mūdus triplici ictu bellans multos interfecit quia neſciunt ſe defendere nec ab ictuſe munire. ¶ Primo ad caput ſuperiusvulnerat laycos eos inclinans ad vſurasfurta rapinas calūpnias ⁊ huiſmodi dicatur contra hoc iuxta ⁊cͣ. O modernistemporibus ⁊ quot interficiunt̉ iſto vul-

nere. ¶ Secundo per trāſuerſum mūdꝰvulnerat religioſos qͥ per paupertatē euuangelicā vel apoſtolicā euaſerūt ab ictuſuperiori ſcꝫ ad caput ſꝫ per trāſuerſuꝫ nemeritorie poſſint ad paradiſū ambulareper ꝓprietate congregādo bona diuiuas⁊cͣ. Tercio de deca cū qua vulnerat ⁊ interficit p̄latos ⁊ curatos quia ſpūalia ſacramenta q̄ habent miniſtrare ꝓpter honorem dei animaꝝ ſaluacionē modo iā nonſic niſi rōne pecunie omnia ſacͣmenta vendunt aliquo modo. Alij etiā ne habeantſoluere laudes īpoſiciones ⁊ huiuſmodiiura faciunt falſa iuramēta tales occiduntur per decā figendo ꝓpter hoc xp̄us auiſando nos dicebat. Cauete ab omni auaricia. Nota ab omni ſcꝫ hijs tribus modis contra auariciā laycoꝝ ꝓprietatē religioſoꝝ ⁊ ſymoniā clericoꝝ quia non inhabundancia cuiuſqͣꝫ vita eius eſt ex hijsque poſſidet Luce. xij. ¶ Dico ſecundo.Caro enī bellat cū ſagittis acutis ſiue intoxicatis ſcꝫ inclinādo incitando ⁊ motꝰvarios luxurie miniſtrando ⁊ niſi homoſciat ſe defendere interficiūt. Sed in iſtoprelio beatꝰ Anthonius ſciuit ſe mirabilit̉defendere. Cum enī eſſet in deſerto ⁊ viciſſet pͥmū milite ſcilicet mundū vt audiuiſtis. Secundus miles ſcꝫ corpus carnale incepit ipſum īpugnare quia erat inflore iuuētutis ⁊ ſcd̓m quod ꝓlixe ponitathanaſiꝰ qui ſuā legendā ꝯpoſuit. Carodiuerſimode ipſum īpugnauit modo vigilando dando motus cogitaciones ⁊cͣ.Modo dormiēdo in ſomnis qd̓ erat cūmulieribꝰ ⁊cͣ. ⁊ qualis ſagitta eſt iſta perſonę ſpūali quia perſonis carnalibꝰ nondiſplicent talia ſomnia ſiue motus. Odixit beatus Anthoniꝰ. Ego indigeo medicina qͥ enī vult curari a vulnere ſagitteoportet expellere ſagittā. Deinde apponere tyriachā contra venenū quod remanet intus ita fecit beatus Anthoniꝰ primo expellebat ſagittas ſcꝫ tēptacionesſtatī mutando ymaginacionē cogitādo