In octaua ſanctiIohannis Sermo
crificiū holocauſti. Primū offerebāt ꝓgr̄a a deo recepta de quo fiebant tres ꝑtes pinguēdo ⁊ ſanguis offerebat̉ deo ⁊cōburebat̉. Scd̓a ſcꝫ pectus ⁊ ſpatuladextera dabat̉ ſacerdoti. Tercia ꝑs ſcꝫtotū aliud erat offerentis. Ecce triplicitas. Scd̓m ſacrificiuꝫ erat ꝓ peccato vtdeus remitteret ſibi peccata d̓ iſto fiebātſolū due ꝑtes. pͥma offerebat̉ deo. Ecce ſimplicitas. hic primū ſacrificiū placebat deo ſed magis ſcd̓m. ſed maxime terciū. ita eſt de vita nr̄a. Aliqui offeruntſe deo ꝑ pnīam vel ꝑ ingreſſum religionis ſed faciūt de ſe tres ꝑtes pinguedinem deuotionis dant deo cui vellēt placere. ſcd̓o vellent habere bonā famā. tercio vellet habere diuitias non tn̄ contradeū qꝛ iā nō eſſet ſacrificiū. iſtud ſacrificium placet deo. Alij offerunt ſe deo ſcd̓omodo quia cupiunt placere. ſcd̓o cupiunthabere bonā famā ⁊ placere gentibꝰ nōcurant de diuitijs. Iſtud ſacrificiū magis placet deo qͣm pͥmū ſed ſuꝑ omniaeſt ſacrificiū holocauſti qn̄ ſolum curantplacere deo dicendo ſufficit dn̄e ꝙ vitamea placeat vel non curo ſi placet vl̓ diplicet gentibꝰ. Sed diceret aliquis. Nūqͥd d apl̓s ꝓuidentes bona nō tm̄ corādeo ſed etiā corā hoībus ad Roma. v.Intelligitur non rōne fame ſed timoredei; Et de iſta ſimplicitate dicit dauid.Scio dn̄e deus meus ꝙ ꝓbes corda etſimplicitatem diligas. Unde rogo ī ſimplicitate cordis mei letus obtuli vniuerſa hec pͥma Paralip. xxix. Per contrariam multiplicitatem conſcientie odit deꝰDicatur hic hiſtoria de yſaac patriarchacuiꝰ vxor poperit duos filios geminosſcꝫ Eſau ⁊ Iacob Eſau autem erat totus multiplex ⁊ dilatatus in negocijs dicit textus quibus adultis factus eſt eſauvir gnarus id eſt aſtutus ⁊ homo agricola Iacob autem vir ſimplex ⁊ habitabatin tabernaculis Gen̄. xxv. dicit deꝰ Ma
lachie pͥmo Iacob dilexi Eſau autemodio habui. ¶ Quinta eſt puritas de cōtinentia. Iſta eſt ratio quare p̄ alijs dilexit chriſtus iohannem. Puritas enī conſcientie eſt quando vir ⁊ vxor ſeruant ſibi mutuam fidelitatem ⁊ modum ⁊cͣ.De alijs autem qui nō ſunt de matrimonio non curare de illo actu quocunqꝫ. Tales diliguntur a chriſto ex puritate continentie. Ratio eſt chriſtꝰ eſt in domo ſuaque domus ſumus nos ad Hebre. iij. Infidelis āt ē domꝰ dyaholi. iō qn̄ baptizatur exorqzat̉ ut dyabolꝰ eijciat̉. iō cauēdū ē ab īmundicijs. Iō dicebat xp̄s deopr̄i ꝑ os dauid. Dn̄e dilexi decore domꝰ tue ſcꝫ ꝑſone xp̄iane ⁊ locū habitatōnis gl̓ie tue pͣsͣ. xxv. Nota dr̄am inter domū ⁊ locū habitatōis. cū dicit Dn̄e dilexi decorē domꝰ tue ⁊ locū habitatōnisgl̓ie tue ſcꝫ ſi ſit pulcrū nō cogitando necdeſiderādo īmudicias. iō Prouer. xxij.qͥ diligit cordis mūdiciā ꝓpt̓ gr̄am labiorū ſuoꝝ hēbit amicū regem. ¶ Sextaeſt largitas miſericodie qn̄ enī ꝑſona eſtliberalis in elemoſinis dandis vel de ſpiritualibꝰ vel de tꝑalibꝰ. Elemoſine ſpūales ſūt bone doctrine p̄dicationes ⁊c̄ tūcdat̉ prādiū aīabꝰ de pane celeſti. Dicūtaliqͥ. fr̄es ſꝑ petūt ⁊ nūqͣꝫ faciūt elinamīmo de cibo ſcīe ꝑato in coqͥna ſpūſſāctidāt elinā pauꝑibꝰ ignorātibꝰ ⁊c̄. Iteꝫredimūt captiuos qn̄ p̄dicator cū theſauro ſapīe redimit aīas de captiuitate dyaboli. Itē īduūt nudos ꝟtutibꝰ. Itē ꝯſolant̉ triſtes ad pacīam ꝓ uocando. Idēde illis qͥ faciūt el̓inas corꝑales tales diligūt̉ a deo. Rō eſt ſi ꝟo hētis plures agros claꝝ ē ꝙ plꝰ capū qͥ habūdantiusreddet fructū. Iō dn̄s ih̓s xp̄s ꝑſone vite hūane ſunt agri. diuitie ſūt ſemīa dei.Ip̄e enī ſemīat. habūdāt̉ dās nobis libere ⁊ vos redditis vnū denarium fractūvl̓ ⁊cͣ. ſꝫ d̓ illo qͥ fac̄ magnū fructū elina-