Iohannis Sermonoctaua ſancti
Ex ſecunda homo diligit̉ a xp̄o. Amorenī beniuolentie eſt rōne bonitatis rei dilecte quia tota rō de beniuolentia amoriseſt in re dilecta. quia ſcꝫ ē bona vtilis deuota ſancta. Amor aūt concupiſcentie ēqn̄ vnū amat̉ ꝓpt̓ aliud vt ſeruꝰ amat dominū rōne ſoliditatis vel amor pedagogiiōne filij vos enī diligitis matrē ⁊ filiū. Sed alia rōne diligitis filiū qꝛ caroveſtra ⁊cͣ. Ideo ille amor d̓r beniuolentie. Et alia rōne diligitis magiſtrū qꝛ ꝓpter filiū Ideo ille homo dicit̉ cōcupiſcētie. Idem de amore fllij vel filie ⁊ nutricis. Ita aliqui amant deū amore concupiſcentie ⁊ non placent deo. Aliqui autem amant eum amore beniuolentie ⁊iſtos diligit deus. verbi gratia. Si tu diligis deū ⁊ det tibi diuitias tꝑales honores ⁊ dignitates. ergo plus diligis creaturā qͣꝫ creatorē. qꝛ ſi diligitis matremꝓpter filiū plus diligitis filiū. quia ꝓptervnū qd̓qꝫ tale ⁊ illud magis ſed ſi diligitis deū ꝓpter ſuā infinitam bonitatem clementiā. miſericordiā. Ita ꝙ tota rō dilectionis ſit in eo talis amor eſt bonus ⁊ ēamor beniuolentie. Ita ꝙ de amore concupiſcentie non faciatis rōnē antecedentem dicendo diligā deū ut det mihi diuitias ⁊cͣ. bonā famā vel gloriā eternamSed faciatis de ea effectum cōueniētēIſto mō dicendo ſi bonū debet diligi deus eſt ſūme bonꝰ. vtilis pulchet vl̓ miſericors. Ideo volo diligere vos dn̄e. ⁊vos dn̄e dilectoribꝰ vr̄is date bona tēporalia. honores bonā famā ⁊ gloriamſpero dn̄e ꝙ etiā dabitis mihi. Iſto mōnon ponit̉ amor creaturaꝝ ꝓ rōne ſꝫ prodiſpoſitione talis amor eſt beniuolentieet tales diligit deus. Auctoritas. Egodiligētes me diligo. Et ſequent̉ effectꝰconſequentis mecū ſunt diuitie ⁊ glorieProuerbiorum octauo. opes ſuppleſunt diuicie honores quia dant occaſionēſuꝑbie Iō xp̄us Qui diligit me diliget̉
a patre meo dn̄e ⁊ qualis effectus ſequitur vel ſequetur. Rn̄dit ego diligam eūet manifeſtabo ei meip̄m Ieh̓. xiiij. hicꝑ gratiā ⁊ in futuro ꝑ gloriā. ¶ Terciaeſt conſeruatio obedientie ad dei mandata qn̄ homo habet iſta refrenat ſe ꝙ antehomo permitteret ſe mori qͣꝫ facere centra dei mandatum talis diligit̉ a chriſtoRo cuilibet dn̄o eſt amabilis perſonavilla ciuitatis ſeu terra ſibi obediens Inobediens aūt odit ⁊ conatur deſtiuere.Idem de deo. Si quis ſeimone meumſeruabit. Ecce obīa. Pater meus diliget eum ⁊ ad eum veniemus ſcꝫ ego etpater ⁊ ſpirituſſanctus. Dicat quomōaīa eſt creata ad ymaginem trinitatis qͥaſicut eſt vnus deus in eſſentia ⁊ tres ꝑſone. ita ⁊ aīa vna ⁊ tres potentie. Cuergo dicit ⁊ manſionem apud cum fauemus. In memoria enī ꝑſona patris manet ꝑ recordatōem oꝑis creatōis In intelligentia ꝑſona filij volūtas aūt ē camera ſpūs ſancti ⁊ ad voluntatē ꝑtinetdeſiderare dei bonitate q̄ ſpūiſco attribuit̉ Ecce qͣle ſignū amoris ac ſi rex amore vellet venire ad domū ruſtici ⁊ quieſceret ibi. Iō dic̄ b. Ioh̓es. Qui manetin caritate in deo manet ⁊ deꝰ ī eo Ioh̓qͣrto De iſta obīa ad p̄cepta dei dic̄ xp̄sSi p̄cepta mea ſeruaueritis manebitis īdil ectōe mea ſic̄ ego p̄cepta pr̄is mei ſcruaui ⁊ maneo ī eiꝰ dilectōe. ⁊ loqͥt̉ inqͣntū hō qꝛ ſeruaui p̄cepta pr̄is Ioh̓. v.Quarta ē ſimplicitas de cōſcīa qn̄ hō īoībꝰ ſuis factis dictis ⁊ oꝑbꝰ hꝫ eor addeū ⁊ intentione rectā nō habeat cordisduplicitate vel triplicitatē placeat vl̓ diſpliceat cui voluerit ſolum qd̓ placeatdeo aliter qn̄ hō dicit tenebo bonā vitāetc vt gētes laudēt me vl̓ honorent velvt hoīm familiaritatēs. Cor eſt taultiplex legit̉ ī. iij. libro biblie ꝙ erāt tres ſpecies ſacrificioꝝ pͥmū erat hoſtia pacificotū ſcd̓m erat ſacrificiū ꝓ pctō. teraū fa-