Sermo.De ſācto Nicolao

deū vt ſibi on̄deret modum quomodopoſſet diſtribuere hereditate ad dei honorē ⁊ ſaluatione aīe ſue ſine vana gloria¶ Dicat̉ quō in illa ciuitate erat vnꝰ miles ſed ex vanitatibꝰ effectus fuit pauꝑintm̄ ꝙ non poterat maritare tres filiasquas habebat magnas nec ſibi nec eispoterat ꝓuidere dixit pr̄ filiabꝰ filie habeatis lucrū ſi poteſtis habere. Reſponderunt filie bene placet nobis philandoetc̄. Non dixit pater qꝛ illud modicumlucrū eſſet ſed qꝛ vos eſtis pulcre ⁊ quelibet tenet ſuā camerā qn̄ milites ⁊ ſcutiferi viſitabunt vos faciatis bene ſoluereCogitate ꝙ flendo iſta dicebat filie vero q̄ erāt bone ⁊ honeſte dixerūt flentesO pater ⁊ ē iſtud cōciliū boni patris ⁊noluer̄t cōſentire qꝛ ī his q̄ ſūt cōtra deūfilij nō debēt obedire parētibꝰ ſꝫ pociusdeo. Qn̄ iſta fuerunt btō. N. dixit o domine modo poſſum diſtribuere hereditatem meā ad vr̄i beneplacitū. Dicaturquō emit pannū ⁊ poſuit peccunie quantitatē forte. ccc. florenoꝝ ⁊ vna nocte ꝓiecit in camera militis ꝑ trapā Cogitategaudiū militis in craſtinū. Et de primomaritauit pͥmogenitā. Idē de ſecundomaritauit ſecūda terciū pomū duplicauit vt de illo poſſet maritare terciā ⁊ ip̄eviueret. Et pater obſeruās ſecutꝰ ē beatū N. qͥ fecit iurare nec in vita ſua reuelaret hoc. Ecce qͣnta mīa. Si ergo ex miſericordia aliqͥs placet deo qͥd dicemusde btō N. In diebꝰ ſuis ⁊cͣ. Moralit̓habetis hic exēplū exercitādi vos ī operibꝰ mīe qꝛ oīa bona mūdi aurū ⁊ argentū ⁊ alia ꝑ ignē cōfragratōnis ī breui ſolū remanebit mīa facta qꝛ illud qd̓ dabitis hic inuenietis ī celo. Iō iuxta cōſiliūapl̓i d. Caritas fraternitatis maneat invobis ⁊cͣ ad Hebre. vlti. Dico quintoetcͣ qn̄ hō ꝓ nulla re nec diuitiaꝝ nec bonoꝝ officioꝝ dignitatis vel ſanctitatishō inflat̉ ad ſuꝑbiā īmo ſꝑ hꝫ ſe humi-

liter. Cogitās qͥd ſū ego niſi vas putridum corrūpens gr̄as mihi a deo datas.qꝛ ſi alius haberet tot gr̄as plura bōa faceret qͣꝫ ego talis multū placet deo. Rōqͥlibet volēti qͥeſcere placet ſibi cameraqͥeta nō ventoſa vel fumoſa. Camera inqͣdeꝰ vult qͥeſcere ē cōſcīa cuiuſlibet. Iōplacet ſibi ꝙ nō ſit ventoſa ⁊ fumoſa ꝑſuꝑbiā pompā ⁊cͣ. Aucͣtas. Neqꝫ ſuꝑbi placuerūt tibi ab inicio ſed humiliū ⁊manſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit dep̄catioIudith. ix. Dicat̉ quō beatꝰ N. fuit ſꝑhumilis. īmo qͣꝫto augmentabat̉ ī famaet ſanctitate tāto plꝰ erat hūilior Poſtqͣꝫ enī fecit illā mīaꝫ de pomis aureis gēteſqꝫ ſciebant pauꝑtate militis q̄rentesvnde habuerat ⁊c̄ fama diuulgabatur.Iō btūs N. vt vitaret vanā gloriā receſſit ⁊ iuit ad ciuitatē de mires ⁊ condixit vnā domicellā ⁊ viuebat ibi in penitentia humiliter ſurgensᵇ qualibet noctead matutinas ⁊ ibat ad ſedem ⁊ ibi ſecrete in aliqua capella dicebat officiū ſuum deuote. Sed deus exaltat humiles.Dicat̉ de mortē archiep̄i illiꝰ ciuitatis ⁊de congregatione ep̄oꝝ ⁊ canonicoꝝ ꝓelectione ⁊ de reuelatione facta vni ſancto epiſcopo. ꝙ ille qͥ hora matutinaꝝ intraret ꝑ talē portā. vocatus N eſſet epiſcopus. Nota qͣꝫ violent̉ accepit ep̄atū⁊ qͣꝫhūilit̉ ſe habuit in eo iuxta illud qͣnto magnus es humilia te in oībꝰ. Eccle.iij. Ideo deus exaltauit illū in miraculismagnis cū adhuc viueret vt ptꝫ de pegrinis tribꝰ interfectis a carnifice. Ite detritico tempore famis. Itē de captis ⁊cͣad libitum. dic̄ vt in legenda inuenies.Moraliter ergo humiliemus nos iuxtaillud. omnes enim inuicem humilitateminſinuate quia dominꝰ ſuperbis reſiſtit.humilibus autem dat gratiam ſuā pͥmaPetri quinto. Dico ergo ⁊cͣ. Continuare opera penitentialia vel orationesquia forte non poſſet homo adimplere.