Dnīca xxv pꝰ trini ta. ſermoiiii
Sed iſta flāma nō flāmeſcit qͦuqͣꝫ hō ēadultꝰ qꝛ tūc diabolus ſufflat ibi braſaꝫdando tēptacōes carnales. Et tūc quādo hō ꝯcupiſcit mulierē vel ecōuerſo. braſa flāmeſcit. In ſignū illiꝰ maxille efficiūtur rubee. qꝛ alitus eiꝰ prunas ardere fac̄Iob. xli. Om̄s qͦt qͦt fuerint dēpta beata ꝟgine ⁊ xp̄o habuerūt. ⁊ qͦtqͥt ſumꝰhēmꝰ illā fomitē ⁊ ꝯcupiſcibilitatē. Necobſtat ꝙ ſumꝰ baptiſati. qꝛ aqua baptiſmi licet r̄moueat culpā. remanet tn̄ penaſcꝫ fomes ſeu igniculus ille ⁊ flāmeſcit īꝯcupiſcēdo ⁊ ardet ⁊ ꝯburit in actu illo.Sed quid facit ſacram̄tū mr̄imonij. dicēdū licꝫ nō extinguat ignē carnalis ꝯcupiſcentie in homīe ſeu muliere. tn̄ flāma int̓ciditur qꝛ nō flāmeſcit niſi int̓ virū ⁊ vxorē quia vir nō debet curare de alia muliere nec vxor de alio viro. Illi qͥ non ſuntde matrimonio licet habeat braſam ⁊ fomitē tn̄ dn̄t extinguere flāmā. non ꝯcupiſcendo nec curando de illo actu ac ſi nihil eſſet. Ideo ꝑſone ſcē ⁊ deuote cū aqͣextinguūt illā braſam comedēdo freq̄ntpane ⁊ aquā. dimittendo carnes vinū ⁊multas delectacōes q̄ inflammāt braſaꝫillā ⁊ ſic flāma licꝫ nō extinguat̉ tū ꝑ penitentiā mitigat. Iſta rō ē qͣre ꝑſone ſcēfaciūt pm̄am ⁊ cauēt oportunitatatē vitāt colloqͥa mulieꝝ. qꝛ ſtatī braſā flāmeſcit flāte diabolo ⁊ ꝯburit qͥcqͥd ī domoē ꝯſcīe ⁊ ꝑ̄det hō oīa merita q̄ vnqͣꝫ cōgregaīt. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſūmacōeꝫ deuorās ⁊ oīa eradicās germīa Iob. xxxj.Cauete gͦ ab hac flāma btūs ioh̓es baptiſta nō bibebat vinū ſꝫ aquā. nec cōedebat panē ſꝫ lucuſtas ſiccatas ad ſolē ⁊ itamacer erat ꝙ nō hēbat niſi pelleꝫ ⁊ oſſa.tn̄ ex toto nō potuit extinguere braſam ſiue iſtū igniculū tn̄ nō flāmeſcebat in eo.Nota de btō ieronimo ⁊ de illo fcō heremita antiqͦ: qͥ vt curaret̉ iuit ad ciuitatē.⁊ ſic̄ curabat in corꝑe infirmabat̉ in aīaquia nō bn̄ cauebat ab oportunitate mu-
lierū intm̄ ꝙ grauidabat duas puellas. q̄ſibi ſeruiebāt ex deuocōe ꝓpter famaꝫ ſueſanctitatis. Qui āt cuſtodit ſe p̄t dicere.liberaſti me a preſſura flāme ⁊c̄. vſqꝫ nōſum eſtuatus. Eccl̓. li. ¶ Sextū ſacram̄tum eſt ſacramentū ordinū cū d̓r. Uoxdn̄i cōcutiētis deſertū ſciꝫ in collacōe ordinū. tunc eradicāt̉ arbores mūdiales d̓ſerti in qͦ ſunt ml̓te beſtie. leones ꝑ ſuꝑbiā vulpēs ꝑ auariciā ⁊cͣ. Itē deẜtū a gͣtia dei in multis deſertū a diuīa ꝯſolacōedeẜtū a fructibꝰ ſpūalibꝰ. hoc deẜtū ꝯcutit̉ ī collacōe ordinū ſic̄ em̄ totū nemꝰ cōcutit̉ qn̄ ſcindūt̉ l̓ eradicāt arbores. itaī collacōe ordinū ſcīdūt̉ ⁊ eradicāt̉ arbores a nemore laycoꝝ. vt ī iardino xp̄i.ſcꝫ eccl̓ie trāſplātet̉. Tūc totū nemꝰ dꝫreſonare ꝑ examē de vita ſcīa ⁊ hmōi. vtſint apti ad fructificādū. Itꝭ alia cōmocō maior ī nemore ſeu deẜto hꝰ mūdi qꝛqn̄ ſumūt ordines ſūt qͣtuor tꝑa. Et osxp̄iani tenēt̉ ieiunare vt boī ordinet̉. qꝛtotū bonū l̓ malū ē a clericis d̓t Criẜ. ſcitis ꝙ totū bonuꝫ arboris ē a radice. Itavita hoīm ē qͣſi arbor. cꝰ radix ē ſtatꝰ clericoꝝ. iō totū bonū l̓ malū ppl̓i ē a radiceclericoꝝ. ꝓpt̓ hͦ qn̄ trāſplātant ppl̓s ieiunat. iō d̓r vox dn̄i ꝯcu. ⁊cͣ. Et ſubdit̉. Etꝯmouebit dn̄s deẜtū cades Nota cadesint̓p̄tat̉ ſcā ⁊ ſiḡficat eccl̓iaꝫ ſcāꝫ. d̓ qͣ d̓tapl̓s. xp̄s dilexit eccl̓iaꝫ ⁊cͣ. vſqꝫ ſcā ⁊ immacula. Eph̓. v. Et ꝯmouebit dn̄s deẜtū cades .i. ppl̓ꝫ xp̄ianū eccl̓ie ſcē. qꝛ n̄ cōmouet̉ deẜtū iudeoꝝ. ſꝫ deẜtuꝫ cades .i.eccl̓ie ſcē. ¶ Septimū ſacͣm̄tū. ē ſacͣm̄tūextreme vnctōis qd̓ ī dcā aucͣte tāgit̉ cūd̓r vox dn̄i preꝑantis ceruos .ſ. in ſacramento extteme vnctionis qd̓ datur in fine vite qn̄ aliquis debet mori morte .ſ. naturali. Secus de illis qͥ alit̓ moriūtur ſētēciati vl̓ alias qꝛ licet alia ſacram̄ta poſſint eis dari n̄ tn̄ debꝫ eis dari iſtd̓ Hocſacramētū habet duas mirabiles ꝟtutesſeu effectus. Primū ponit ſcūs thomas