Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca xxv pꝰ trini ta. ſermoiiii

Sed iſta flāma flāmeſcit qͦuqͣꝫ ēadultꝰ qꝛ tūc diabolus ſufflat ibi braſaꝫdando tēptacōes carnales. Et tūc quādo ꝯcupiſcit mulierē vel ecōuerſo. braſa flāmeſcit. In ſignū illiꝰ maxille efficiūtur rubee. qꝛ alitus eiꝰ prunas ardere fac̄Iob. xli. Om̄s qͦt qͦt fuerint dēpta beata ꝟgine xp̄o habuerūt. qͦtqͥt ſumꝰhēmꝰ illā fomitē ꝯcupiſcibilitatē. Necobſtat ſumꝰ baptiſati. qꝛ aqua baptiſmi licet r̄moueat culpā. remanet tn̄ penaſcꝫ fomes ſeu igniculus ille flāmeſcit īꝯcupiſcēdo ardet ꝯburit in actu illo.Sed quid facit ſacram̄tū mr̄imonij. dicē licꝫ extinguat ignē carnalis ꝯcupiſcentie in homīe ſeu muliere. tn̄ flāma int̓ciditur qꝛ flāmeſcit niſi int̓ virū vxorē quia vir debet curare de alia muliere nec vxor de alio viro. Illi non ſuntde matrimonio licet habeat braſam fomitē tn̄ dn̄t extinguere flāmā. non ꝯcupiſcendo nec curando de illo actu ac ſi nihil eſſet. Ideo ꝑſone ſcē deuote aqͣextinguūt illā braſam comedēdo freq̄ntpane aquā. dimittendo carnes vinūmultas delectacōes inflammāt braſaꝫillā ſic flāma licꝫ extinguat̉ penitentiā mitigat. Iſta ē qͣre ꝑſone ſcēfaciūt pm̄am cauēt oportunitatatē vitāt colloqͥa mulieꝝ. qꝛ ſtatī braſā flāmeſcit flāte diabolo ꝯburit qͥcqͥd ī domoē ꝯſcīe ꝑ̄det oīa merita vnqͣꝫgregaīt. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſūmacōeꝫ deuorās oīa eradicās germīa Iob. xxxj.Cauete ab hac flāma btūs ioh̓es baptiſta bibebat vinū ſꝫ aquā. nec cōedebat panē ſꝫ lucuſtas ſiccatas ad ſolē itamacer erat hēbat niſi pelleꝫ oſſa.tn̄ ex toto potuit extinguere braſam ſiue iſtū igniculū tn̄ flāmeſcebat in eo.Nota de btō ieronimo de illo fcō heremita antiqͦ: vt curaret̉ iuit ad ciuitatē. ſic̄ curabat in corꝑe infirmabat̉ in aīaquia bn̄ cauebat ab oportunitate mu-

lierū intm̄ grauidabat duas puellas.ſibi ſeruiebāt ex deuocōe ꝓpter famaꝫ ſueſanctitatis. Qui āt cuſtodit ſe p̄t dicere.liberaſti me a preſſura flāme ⁊c̄. vſqꝫſum eſtuatus. Eccl̓. li. Sextū ſacram̄tum eſt ſacramentū ordinū d̓r. Uoxdn̄i cōcutiētis deſertū ſciꝫ in collacōe ordinū. tunc eradicāt̉ arbores mūdialesſerti in ſunt ml̓te beſtie. leones ſuꝑbiā vulpēs auariciā ⁊cͣ. Itē deẜtū atia dei in multis deſertū a diuīa ꝯſolacōedeẜtū a fructibꝰ ſpūalibꝰ. hoc deẜtū ꝯcutit̉ ī collacōe ordinū ſic̄ em̄ totū nemꝰcutit̉ qn̄ ſcindūt̉ eradicāt arbores. itaī collacōe ordinū ſcīdūt̉ eradicāt̉ arbores a nemore laycoꝝ. vt ī iardino xp̄i.ſcꝫ eccl̓ie trāſplātet̉. Tūc totū nemꝰ dꝫreſonare examē de vita ſcīa hmōi. vtſint apti ad fructificādū. Itꝭ alia cōmo maior ī nemore ſeu deẜto hꝰ mūdi qꝛqn̄ ſumūt ordines ſūt qͣtuor tꝑa. Et osxp̄iani tenēt̉ ieiunare vt boī ordinet̉. qꝛtotū bonū malū ē a clericis d̓t Criẜ. ſcitis totū bonuꝫ arboris ē a radice. Itavita hoīm ē qͣſi arbor. cꝰ radix ē ſtatꝰ clericoꝝ. totū bonū malū ppl̓i ē a radiceclericoꝝ. ꝓpt̓ qn̄ trāſplātant ppl̓s ieiunat. d̓r vox dn̄i ꝯcu. ⁊cͣ. Et ſubdit̉. Etꝯmouebit dn̄s deẜtū cades Nota cadesint̓p̄tat̉ ſcā ſiḡficat eccl̓iaꝫ ſcāꝫ. d̓tapl̓s. xp̄s dilexit eccl̓iaꝫ ⁊cͣ. vſqꝫ ſcā immacula. Eph̓. v. Et ꝯmouebit dn̄s deẜ cades .i. ppl̓ꝫ xp̄ianū eccl̓ie ſcē. qꝛmouet̉ deẜtū iudeoꝝ. ſꝫ deẜtuꝫ cades .i.eccl̓ie ſcē. Septimū ſacͣm̄tū. ē ſacͣm̄tūextreme vnctōis qd̓ ī dcā aucͣte tāgit̉d̓r vox dn̄i preꝑantis ceruos .ſ. in ſacramento extteme vnctionis qd̓ datur in fine vite qn̄ aliquis debet mori morte .ſ. naturali. Secus de illis alit̓ moriūtur ſētēciati vl̓ alias qꝛ licet alia ſacram̄ta poſſint eis dari tn̄ debꝫ eis dari iſtd̓ Hocſacramētū habet duas mirabiles ꝟtutesſeu effectus. Primū ponit ſcūs thomas