nitatis Sermo. II.Dnīca. XXIiii. pꝰ tri

ꝙ nullus decipiebat aliū. ymo qn̄ veniebat emptor dicebat̉ ſibi. Ego iā vendidihodie ſꝫ vicinus meꝰ nil vēdidit ⁊cͣ. Deinde iuit ad curiā vbi ꝯſueuit fieri iudiciū⁊ vidit portas clauſas plenas telis araneaꝝ qui querēs vbi placitabāt fuit ſibidictū ꝙ inter eos nō fuit nec erat litigiūnec queſtiones ſꝫ ſoluꝫ ter aūt qͣter in anno aꝑiebat curia premiſſo p̄cone ſi aliqͥshr̄et queſtionē. Et iudex expectabat videns ꝙ nullꝰ veniret ⁊ ibat ad prādium⁊ dixit ille o h̓ eſt caritas. Deinde iuit adeccl̓iaꝫ in dn̄ica ⁊ vidit an̄qͣꝫ miſſa inciperet̉ ſtatim eccl̓a erat plena viri ſeorſū ⁊ml̓ieres ſeorſū cū magno ſilentio deuotepoſt miſſā vidit ꝙ bini ⁊ bini ibant ad cōmunicādum ⁊ poſt dabāt ſibi mutuo pace. Dein̄ mulieres idē faciebant hͨ porro neeſt caritas. Ecce erga deū quāta deuotioet erga ꝓximū qͣnta dilectio. Et dixerūtſibi. vos eſtis extraneus venite ad domūmeam. Nō d̓t aliꝰ vos habuiſtis heri ꝑegrinos. Id̓o dimittatis mihi iſtū ſi placet. O dixit ille hic ego volo ſtare. Inneni qd̓ queſiui Ecce hͦ caritas quā vult deus ſꝫ hodie ꝓchdolor nō īuenit. De iſtadixit xp̄s in quodā ẜmone Ignē ſcꝫ caritatis ardētis veni mittere in terrā. Et qͥdvolo niſi vt ardeat Luc̄. xij. Mō poteſtꝭītelligere. Quid ſit caritas. Tercio vultdeꝰ de nob̓ puritatē ꝑſonalē ſcꝫ ꝙ ꝯſeruemꝰ ꝑſona nr̄aꝫ purā a malis cogitacōnibꝰ ⁊ a luto luxurie triplici rōe. Primaeſt ꝓpter creacōeꝫ. Deꝰ em̄ creauit hoīemad ymaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā qͣntū ad aīaꝫqꝛ tūc d̓s nō habebat corpꝰ. Sic̄ gͦ magnū eſſet pctm̄ ymagine xp̄i ꝓicere ad lutū ⁊cͣ. Maiꝰ peccatū qn̄ aīa q̄ eſt ꝓpior⁊ verior ymago dei ꝓicit in luto luxurie.Id̓o cuilibet hoī d̓r cuſtodi temetipſuꝫ ⁊aīaꝫ tuam ſollicite Eccl̓i. xix. Serua aīaꝫ⁊cͣ. Scd̓a rō eſt ꝓpter redemptionē aſſūſit carnē humana: Et licet quilibet homoteneat̉ ſibi ſeruire ex pͥma rōne. Multomagis modo qꝛ deꝰ fctūs eſt ad ymaginem ⁊ ſil̓itudinē hoīs. Fugite igit̉ forni-

cacōeꝫ. Om̄e em̄ pctm̄ qd̓cūqꝫ fecerit homo extra corpꝰ ſuū eſt. Qui aūt fornicatur ī corpꝰ ſuū peccat. jͣ. ad Coꝝ. vj. Sidicat̉ ego ſū inclinatꝰ ad illud ⁊cͣ. Solutio poteris reſiſtere indiacioni tue cumgratia dīna ⁊ ꝑ libeꝝ arbitriū qd̓ nō pōtE 4cogi. Nā qn̄ domꝰ ꝯburit̉ aqͣ petii. Tercia ratio ꝑ generacōeꝫ baptiſmalē. Apiritus ⁊ aque. Ꝙꝛ ſi calix vel corꝑalia ſc̄aꝓicerēt̉ in latrina magnū peccatū foret̉.Dico maiꝰ pctm̄ eſſe corpꝰ xp̄iani ꝓicere in latrinā luxurie. Quia maiore ꝯſecͣtionē hꝫ ex criſmate ⁊ oleo ſctō. De hijstribꝰ rōnibꝰ auctoritas. Hec ē voluntasdei ſāctīficacio vr̄a vt abſtineatis vos afornicacōne vt ſciat vnuſquiſqꝫ veſtrumvas ſuū poſſidere in ſāctificacōne ⁊ honore. jͣ. Theſſa. iiij. Quid valet miles neſciēs equū ſuū refrenare Idē de eqͦ corꝑis.¶ Notādum qͣrto vult honeſtatē exemplarē ſcꝫ ad extra. Ita ꝙ nullꝰ poſſit preſūmere malū de vobis Dicūt aliqͥ qn̄ rep̄hendūt ꝙ nīs cum ml̓iere ſuſpecta locūtur. Et qͥd ad me d̓s ſcit cor meū. hoc nōſufficit h̓ ſꝫ oꝫ vt nemo ſcādaliſet in vob̓qͣntū in vob̓ eſt ſi forte loqͣnt̉ ex malicia.tunc nō eſt culpa nr̄a. Rō qͣre hͦ vult d̓sqd̓ qͥlibet artifex cupit laudari in oꝑbꝰ ⁊oppoſitū diſplicet ſibi auctͣs. Sic ē volūtas dei vt bn̄faciēᵍ obmuteſcere faciatisin prudētiū hoīm ignorātiā. jͣ. pe. ij. Quīto vult vnitate amicalē vt viuamꝰ in bona amicicia ſine odio ⁊ rācore. Rō quianullꝰ vult corpus ſuū mēbratim diuidi.Om̄s xp̄iani ſumꝰ vnū corpꝰ miſticumCaput xp̄s oculi ꝯtēplatiui qꝛ hn̄t magnā ſcīaꝫ ad vidēdū. aures ſūt iudices. nates ſūt deuoti qꝛ odoratū aīe hn̄t ſubtilēqꝛ ſentiūt odorē xp̄i ⁊ ꝟgīs ſctōꝝ eoꝝ exempla ſequēdo. Colla religioſi ſūt ꝑ qͦstrāſit eſca ſpūal̓ eccl̓e in corpꝰ xp̄ianitatꝭ⁊ viuit. ⁊ brachia ſūt dn̄i tēꝑales qͥ hn̄teccl̓iaꝫ defēdere vent̉ diuiteſ qͥ ꝯtinet oīaet diſtribuit. Crura illi ſūt de mr̄imonioqͥ genetāt Tibie ⁊ pedes ſunt artifices ⁊laboratores q̇ totū ſuſtinēt auctͣs. Sic̄ ī