trinitatis Sermo. j.Dnica. XXIIII. pꝰ
Alij nō cōburunt̉ ſꝫ calefiūt nō enī faciūtactū pͥncipale timoe̓ mūdano ſꝫ reſpiciedo loq̄ndo delectant. tale fuerit ſꝫ meliꝰeſſet fugere. In perſona qͦꝝ d̓t yſaias ſatis calefactꝰ ſū qꝛ vidi focū Iſa. xliiij. velhꝫ aliquā familiaritatē ⁊ ſuſpectā qꝛ lipſi nō faciunt pctm̄ tn̄ oēs opinant̉ Iōeoꝝ fama q̄ dꝫ eſſe clara fit nigͣ in cordegenciū. de talibꝰ d̓t Ihere. denigta ē ſuꝑcarbones facies eoꝝ Trenoꝝ. iiij Faciesd̓r fama qꝛ ſic̄ in facie cognoſcit̉ qͥs. Itafama q̄ diuulgat̉. Si fama cognoſcunt̉tunc cognoſcunt̉ boni ex bona fama. ⁊mali ex mala. ¶ Quarta ꝓprietas celieſt ſcꝫ pura claritas nō ē ibi tenebra ſic̄hic. Id̓o d̓t ſeneca. Tal̓ eſt animꝰ ſapientis qͣlis ē mūdus ſuper lunā ſꝑ illic ſerenū eſt Iſtā claritate debemꝰ nos hr̄e perclarāᶠ ſapīam fidei. Caueatꝭ ne in cordevr̄o intret tenebra errorꝭ ⁊cͣ. ebemꝰ enīhr̄e cor claꝝ ⁊ hec eſt ſapīa nr̄a de qͣ dicitmoyſes iudeis ⁊ per eos nob̓. hec. ſcꝫ fides eſt ſapīa vr̄a corā ppl̓is vt audiētesvniuerſa p̄cepta. hec dicāt. En ppl̓us ſapiens ⁊ ītelligēs gēs magͣ. deū. iiij Nota fidē catholicā vocat ſapīaꝫ ſꝫ nō ſcīamDicit ph̓s in. vi. ethicoꝝ. ꝙ tres ſūt virtutes ītellectuales ⁊ ſpeculatiue .ſ. ſapīaintellectus ⁊ ſcīa. Sapīa ē ꝯgnicio d̓inorū. lꝫ mō dicat ſapiētes aſtuti ⁊ fallacesmūdani hoīes ⁊ falſe. dicētes ſe eſſe ⁊cͣ.Ro. j. Intellectꝰ vero ē cognicio pͥncipioꝝ Scīa vero ē ꝯgnicio ꝯcl̓onū q̄ hn̄t̉ꝑ demōſtracōnes. Fides aūt d̓r̄ ſapīa qꝛeſt de d̓inis ⁊cͣ. d̓r intellectꝰ qꝛ articuli fidei ſūt pͥncipia tociꝰ theologie ſꝫ fides nōd̓r ſcīa qꝛ articuli nō ſunt ꝯcluſiones habite ſeu ꝓbate ⁊cͣ. ꝑ demonſtracione. qꝛlꝫ nos habeamꝰ rōes ⁊ argumēta ꝓbancia articulos fidei tn̄ nō ſunt demonſtraciones qꝛ niſi deꝰ reuelaſſet rōnes n̄ ſufficiunt ſꝫ ſunt ꝑſuaſiones. Ecce qͣre dr̄.het nr̄a ſapīa. Nota corā popul̓ qꝛ n̄ ſufficit xp̄iano hr̄e fidē in corde ſꝫ oꝫ etiamꝯfiteri vocalit̓ tꝑe ⁊ loco ꝯgruis ẜm illd̓Corde credit ⁊c̄. Ad ro. x. Dicat̉ credo
in qͣ ſunt. xij. pͥncipia theologie ¶ Quītaeſt firma ſtabilitas qꝛ celū incorruptibile eſt ⁊ lꝫ habuerit pͥncipiū tn̄ nō habebit fine in ſb̓a. Dauid loq̄ns de corꝑibꝰceleſtibꝰ d̓t. Statuit ea inet̓nū ⁊ in ſcl̓mſcl̓i. Idē dicunt ph̓i ꝙ durabūt ſine fineIſtā qͣlitatē debēmꝰ nos hr̄e ſi debemushītare ī celo. Nā debemꝰ hr̄e h̓ ſtabilitatē per firmā obedīam ⁊ ꝑſeueranciā. Imbona vita quā hō elegit ꝑ ſeuerant̉. Sednota ꝙ an̄qͣꝫ hō eligat ſpecialē ⁊ ſpūalēvitā ⁊ ſtatu hō dꝫ reſpicere ⁊ eligere ꝙmeliꝰ eſt ꝓ aīe ſaluacōne. ꝟbi gra. Quivult intrare religionē dꝫ deliberare in qͣEt pͥmo reſpicere regulā ⁊ ꝯſtitutionese non ingerere ſeipſū ſtatī. ſꝫ reſpice̓ triaPrimo regulā ⁊ ꝯſtituciones ſi placenttibi al̓s nō intrare debes Scd̓o ſi frēs ſeruant illā regulā ⁊ ꝯſtitutōnes al̓s nō debes te obligare. Tercio ne ī ingreſſu fiatſymonia ⁊c̄. Sꝫ poſtqͣꝫ iā elegiſtis ⁊ eſtꝭintꝰ debetꝭ cōtinuare bonā vita ⁊ mori inilla. Itaqꝫ frēs mei dilectiſſimi ſtabileseſtote ī oꝑe dn̄i. jͣ. coꝝ. xv. ¶ Sexta eſtampla vtilitas qꝛ oēs ꝟtutes ꝯdicōuesꝓprietates ⁊ qͣlitates qͣs deꝰ dat eis large tribuūt nob̓ vt pꝫ in ſole qͥ tribuit nobis claritatē a deo ſibi datā. Idē de luna ⁊ de alijs. Id̓o gen̄. pͥmo. Fiant luminaria magna ī firmamēto ⁊cͣ. Sed ſi perauariciā vellent ſibi retinere deus eis auferret. Si volumus hr̄e cōuerſacionē incelis habeamꝰ iſtā condicionē. ne grās adeo nobis datas ſpūales vel corporalesnob̓ ipſis retineamꝰ. Unicuiqꝫ autē datur manifeſtacio ſpūs ad vtilitatē. pͥmaChorinth̓. xij.¶ Dominica. xxiiij. poſt feſtū trinitatis. Sermo pͥmus.Xut fama hecin vniuerſā terrā. Habet̉ vobum iſtud textualit̉ Math̓.ix. Sermo noſter erit de ſancto euāgelioSi placet deo habebimꝰ multas bonasdoctrinas ⁊cͣ. Salutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣ.LLX .iij.