Dnica. XXII. pꝰ trinitatis Sermo. II.

Narret̉ dicit textus reuerſus eſt ſol decēlineis ꝑ gradus Iſaie. xxxviij. Quos deſcenderat ſcriptura Ezechie regis iuda cūegrotaſſet ⁊ ꝯualuiſſet de infirmitate ſuaEgo dixi in dimidio dieꝝ meoꝝ vadaꝫad portaꝫ inferi Queſiui reſiduū annoꝝmeoꝝ. Dixi nō videbo dn̄m deum in terra viuentium ⁊cͣ. Iſtud miraculum oſtedit ppoſitū Infirmus erat populus xp̄ianus diſpone domui tue qꝛ morieris. Siſol de quo d̓r virgini marie. Ex te em̄ ortus eſt ſol iuſticie xp̄s deꝰ noſter qui erateternitate altꝰ ſꝫ in ſignū ꝙ daret ſanitatē ſcꝫ infirmo reuerſus eſt. x. lineis qn̄ inx. oꝑbꝰ ſe humiliauit: Primo ī incarnatione qꝛ voluit vteꝝ intrare vnius puelle. xiiij. annoꝝ. Ac ſi rex dimiſſo palatio.iret ad amandū ruſticos laborātes in eorū habitu ſic deus de loco altiſſimo diuinitatis deſcendit ad infima huāitatꝭ creator fecit ſe creaturā inmortalis mortalē⁊c̄. memorare hō dei bonitatē quam tibioſtendit. Scd̓o in natiuitate qꝛ nō in palatio ſeu camera voluit naſci ſꝫ in ꝑticū ⁊fuit poſitus in medio duoruꝫ animaliumvt calefieret. Tercio in circumciſione. viijdie voluit circumcidi in ſignum paſſionis. O quanta humilitas. Quarto in fuga egipti tanqͣm exul ſeptem annis cumaliter potuiſſet euadere herodꝭ irā. Quinto in ſua paupertate In ꝯuerſatione nunqͣꝫ aliqͥs fuit ita pauper ſicut criſtus in hocmundo. Tercio in laborioſa predicacōnevultis intelligere hoc ac ſi tex ore ꝓprio ⁊perſonaliter iret preconiſando ſuas ordinationes vt maior fides adhibeatur. Odomine quare non mittitis precones angelos vel homines ⁊cͣ. Septima in eukariſtie tradicione magnam humilitatem faceret rex ſi ſtabularijs daret de epulis inmenſa ſua. Plus facit Iheſus Criſtusdans nobis corpus ⁊ ſanguinem ſuum¶ Octauo in paſſione qꝛ voluit capi ligari flagellari ⁊ ſpinis acutiſſimis in ſuo

ſanctiſſimo capite cōpungi ⁊ coronari.¶ Nono ī deſcenſu ad inferos. ⁊ animavnius pueri ſtatī euolat ad paradiſū ⁊cͣ¶ Decīo in cottidiana iuſtificacōe deſcēdens ad lauandū cōſcientias noſtras. qͣnta humilitas acſi rex mūdaret lacrimas. ſatrinasTurpior eſt ꝯſcīa peccatoꝝ quaꝫ xp̄uslauat Apl̓s. Qui cū ſit ſplendor glorieet figura ſub̓e patris. Portaſ vſqꝫ oīaverbe ꝟtutis ſue. purgacōneꝫ peccatoꝝfaciens ⁊cͣ. Ad heb̓. j. Ecce quō ſol verſus. x. lineis in ſignum ſanitatis infirmi.Iſta ſunt valde mēoranda. Recordareqꝛ recepiſti bona ſcꝫ iſta decē. Luc̄. xvj.Ob huius rei meōriaꝫ poſuit deꝰ ī nob̓x. digitos ī pedibꝰ quibꝰ ſuſtetamur. Itaſpūaliter ſuſtentam in duobꝰ pedibꝰ xp̄iſcꝫ diuinitatꝭ ⁊ humanitatꝭ. x. digitos .i.deceꝫ oꝑa iſta hn̄tibus/ qͣꝫ ſpecōſi pedeseuāgelizantiū pacem euāgelizantiū bona. Sꝫ nō om̄s obediunt euāgelio. Adroma. x. ¶ Nota qͣꝫ ſpecōſi ſunt pedes ⁊nunqͥt ſūt immūdi ⁊ lutoſi pedes Marci vlti. Sꝫ dicūtur ſpecōſi qꝛ predicantiſtam pulchritudinem ſcilicet decem opera paſſionis qͥſti. Ideo dicit thema. Oblatus eſt ei ⁊c̄. ¶ Dico ſecundo ꝙ iſta debemus nō ſolum memorare ſed ⁊ obſeruare perfecte ſcilicet decem precepta deiQuia ſi ſeruus cupit lucrari ſolidatam adn̄o oportet ipſum ſeruare precepta ſuaalias non placebit dn̄o. Ita ppl̓s xp̄ianꝰeſt ſeruus xp̄i in baptiſmo fit ꝯductio. Inbaptiſmo em̄. Homo qui baptizat̉ recipit vnū caracterē in delibilē qui eſt ſignūꝙ hō efficit̉ xp̄i ⁊ niſi qͥs illud caractereꝫvel gr̄am a xp̄o aſſumptā cuſtodierit ſeruus xp̄i dici non meret̉. Solidata ſibi ꝓmiſſa ſi bene ſeruit eſt gloria celeſtis. Etquomodo miles ẜuiret regi promittentiſibi vnam ciuitatem. Ciuitas ⁊ regna hꝰmundi nichil ſunt reſpectu glorie. Quaꝫdeus nobis ꝓmiſit ſi mandata ſua ẜuauerimꝰ nō viuēdo ẜm carnis inclīacōes vl̓