Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermodo xxi pꝰ trini

Iſta audiuiſtis per prophetas apl̓os. euangeliſtas chriſtū. qꝛ ipſe totum nobis reuelauit in ſcripturis ſacris.Item per lazarū. Item beatum pau. Item ſanctū iohannē euangeliſtāqui viderūt retulerūt nobis Ideo ſūtvalde reprehenſibiles illi qui dicūt: egovellem iſta videre Auditus em̄ ē nccariꝰſed non viſus. qꝛ oculi pn̄t incantari.ſcriptura ſcā non p̄t incantari. Sic ille regulus volebat videre. d. Dn̄e deſcendepriuſqͣꝫ moriatur filius meus. Non credebat eum poſſe poſt mortē ſuſcitare. Sꝫxp̄s totus benignus non reſpiciens eiusdefectū voluit non ſolum filium a febreſed prēm totam curiam ſuā ab infidelitate incredulitate liberare di. Uadeqꝛ filius tuus viuit. vſqꝫ in finem. Notahic magnificentiā xp̄i. Iſte regulus ſolūpetebat ſanitate corꝑalem filio. xp̄sſanauit filium in corꝑe aīa. prem etoēs de curia credentes in xp̄m. De iſtainagnificentia Moyſes Date magnificentiā deo. dei ꝑfecta ſunt oꝑa Deutro.xxxij. ſcꝫ fauando corpus aīam. Ideodicebat ip̄e. Bonū opus feci oēs miramini. qꝛ totum hoīem ſanū feci Iohā.vij. Ecce ager ſeu ortus euangelij Nūcſeminandū ē bonū ſemen mortalitatuꝫad inſtructōem vite conſolamen aīarum. ſuper hoc qd̓ dicit thema. Hora ſeptima. ⁊cͣ. Et intrabo materiā queſtionem. Queritur ergo cum in die artificiali ſint xij. hore. in naturali. xxiiij. quarexp̄s potius elegit ſeptimā horam qͣꝫ horam primā vel ſecundā. ⁊cͣ. ad curandūiſtū infirmū. qꝛ certum ē in prima velſecūda ⁊cͣ. vel etiā octaua potuit ip̄m curare. Non credatis ſine rōne xp̄s hecfecerit. hoc em̄ fecit ad oſtendendū adꝑfectā ſanatōem aīe a febre peccati ſeptem oꝑa pm̄alia quaſi ſeptē hore reqͥrutur. Et de ſeptima dicit thema Hora ſeptima. ⁊cͣ. Prima hora eſt pctōꝝ cognitio. Sicut in prima hora diei homo inci-

pit cognoſcere aliū ex claritate ſolis. ſictranſactis tenebris pctōrum qn̄ peccator xedit ad ſe elaritas aurore incipit clareſcere in ꝯſcīa ſua dicit. O miſerin quātis exiſtis periculis. es ſuꝑbꝰ auarus. ⁊cͣ. Sed qn̄ homo ē in nocte pctōꝝnon cognoſcit pctā ſua nec ꝑiculum ſuuſcd̓m illud p̄s. Neſcierūt neqꝫ intellexerunt in tenebris ambulant. Sed qn̄ religioſus cericus vel laycus qui tenet̉ malam vitā pctā ſua aduertit ſuū ꝑiculūtunc intra ſe dicit. O miſer ⁊cͣ. De iſtahora dicit apl̓s. Hora ē nos iani de ſom ſurgere. nūc em̄ ꝓpior eſt nrā ſalꝰ. ſubditur Nox preceſſit. dies autē appropīquabit. abijciamus oꝑa tenebrarum ⁊cͣAd Ro. xiij. Stare in pctō vocat̉ dormire. qꝛ qui dormit vtitur ſenſibus. ſemimortuus eſt. ſic etiā pctōresſemimortui ſunt. qꝛ pctōꝝ corpus viuitſed aīa eſt mortua. Et quot āni ſūt vos qbdormitis in pctō. in ſuperbia auaricia. luxuria ira. mala voluntate. fortaſſis. x.vxl. xi. āni. vl̓. xx. Ideo ſic̄ ſociꝰ excitat ſociū qn̄ īcipit aurora. ita apl̓s di. Hora ēnos de ſomno ſurgere. ⁊cͣ. Nūc em̄pior eſt nrā ſalus qn̄ ſtat in pctīsge ē a deo malam vitā. ſed qn̄ incipit re cognoſcere defectus ſuos appropīquat deo Secūda hora eſt ꝯtritō cordis. Magna q̄ſtio fuit īter doctores qͥdē ꝯtritio pprie. dimittendo opīones dicam vobis determīatōem. contritio ēdolor de pctīs p̄teritis ſed non ſufficit niſi ſit reſpcū dei. Sicut em̄ homo eſt cōpoſitus ex materia forma. Ita contritiohꝫ duo .ſ. dolorē de pctō ecce materia. ſit reſpcū dei ecce for̄. alias eēt ꝯtͣtōſꝫatt̄tio. ꝟbi grā qn̄ religioſus agͦſcit ſuapctā d. o miẜ p̄latꝰ meꝰ ſciet plorat⁊cͣ. ē ꝯtͣtio qꝛ timore veredūdie vl̓ pene dolet. ſꝫ ſi di. deꝰ fec̄ mihi grām. de nēorē mūdi tranſplātauit me ī ꝑadiſo t̓reſtri .ſ. religioīs. vt ſaluū me face alios ego miẜ offēdi deū. o miẜ ⁊cͣ