Dn̄ica xx poſt trītatis Sermo vij
erat deus ⁊ irritauer̄t in vanitatibꝰ ſuis.et ego ꝓuocabo eos in eo qui non eſt populus ⁊ in gente ſtulta irritabo illos. ignis ſuccenſus eſt in furore meo. ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima. gͦ prouideatur. ⁊ iſta eſt ſeueritas dei. gͦ cū audiſſetrex ⁊cͣ.¶ Dn̄ica. xx. Sermo ſeptimꝰ.Olite fieri imprudentes ſꝫ intelligentes.Sermo noſter erit de epl̓ahodierna. Sed pͥmo dicamꝰ aue Maria. Pro declaracōne theātis Scienduꝫꝙ in ſcriptura ꝟtutes ⁊ oꝑa ꝟtuoſa dicutur ſapiēcia. peccata ꝟo dicūtur ſtulticie ⁊ inſipientie. Ubi ſciendū ꝙ nos ſumus cōpoſiti ex duabꝰ naturis ſcꝫ ex ſb̓aſpūali .ſ. ex anima rōnali ꝑ qua cōfirmamur deo. ⁊ corꝑe materiali ꝑ quod confirmamur beſtijs ⁊ brutis. ⁊ ideo que qͥsagit ẜm animā dicūtur ꝟtutes Oꝑa vero que agimus ẜm corpus dicūtur viciaſiue peccata. cū ꝑ illa ſimus ſimiles brutis. ⁊ iō dicitur de illis qͥ agunt ẜm animā Eccī. iij. Sapiēs cor ⁊ intelligibileabſtinebit ſe de peccatis. ⁊ in oꝑbꝰ iuſticie ſucceſſus habebit. De alijs vero qͥ ſequūtur ſenſualitateꝫ dicit̉ Dan̄. xiij. ſicfatui filij iſrahel nō recte iudicātes. neqꝫquod veꝝ eſt cognoſcētes. cōdemnaſtisfilia iſrahel. Dicit nō iudicātes ſcꝫ ꝑ intellectū rōnis ⁊ non cognoſcētes ſcꝫ eaque cōueniūt̉ ⁊ cōcordat parti principali anime ſcꝫ cū qua debemꝰ omnia cōformare. Et ita patꝫ quō virtuoſi dicūturprudentes. peccatores āt imprudētes.Et ideo paulus volens nos eſſe ſapientes auiſat nos in theāte dicens. Nolitefieri imprudētes ⁊cͣ. ⁊ ſic habet materiaErgo videndū eſt de quolibet peccatomortali quō dicit̉ ſtulticia ⁊ inſania. etꝟtutes ꝯtrario mō ſunt ſapiencia ⁊ prudencia. Un̄ ſuꝑbia eſt ſtulticia. humili-
tas autē ſapiencia magna. ⁊ ſic de alijspeccatis ⁊ ꝟtutibꝰ cōtrarijs. Un̄ ponende ſunt ꝟtutes ⁊ vicia ꝑ ordinēPrimo ſuꝑbia cui conͣdicit huīlitas.Scd̓o auaricia cui contradicit miſericordia ſiue liberalitas.¶ Tercō luxuria cui cōtradicit mūdicia.ſiue caſtitas.¶ Quarto inuidia cui contradicit dilectio fraternalis.Quīto guloſitas cui ꝯͣdicit tꝑancia.Sexto ira cui contradicit concordia.¶ Septīo accidia cui conͣdicit diligēcia¶ Primo gͦ ſuꝑbia eſt ſtulticia. ⁊ huīlitas eſt prudēcia. qd̓ patet ꝑ ſimilitudineꝫ. quia ſi qͥs inueniat duas vias. vnāmontoſaꝫ ⁊ petroſaꝫ que ducit ad morteꝫ ⁊ ꝑdicōeꝫ. Et alia ſit plana q̄ ducitad portā ⁊ vitaꝫ. ſi talis accipiat viampe troſam alia dimiſſa. iudicabitur talisſtultus. Ita eſt de ſuꝑbia ⁊ humilitateque ducut ad aliuꝫ mūduꝫ. attamē vnaad mortē. alia ad vitā. Suꝑbia ꝟo ducit ad mortem q̄ eſt petroſa ⁊ infecta. etplena erūpnis. qm̄ qui ſuꝑbit ſꝑ habꝫ diuerſa negocia exercere. Sed humilitasducit ad vitā. ⁊ ad paradiſuꝫ. Iob. xxij.Qui enī humiliatus fuerit erit in gloriaet inclinauerit oculos ipē ſaluabit̉. Suꝑbia vero ducit ad infernū. Un̄ detur pͥmo exemplū de angelis ⁊ prīo de lucifero qͥ dixit. Aſcendā ſuꝑ altitudinem nubiū ⁊ ſil̓is ero altiſſimo actu illa via duxit ip̄m ad infernū. Iteꝫ eciā detur exemplū de homine de adam. qͥ ꝑ ſuꝑbiaꝫ eiectus eſt de paradiſo. Et ideo dicit̉ Iſa.xiiij. Uerūtamen detrahens ad infernuꝫdetrahens in ꝓfundū laci. Similit̓ adaꝫniſi egiſſet penitenciā fuiſſet ad infernuꝫet ideo Thobias dicit filio ſuo. Fili miſuꝑbiā nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut in tuo verbo dominari ꝑmittas. In ip̄a enī initiūſumpſit omīs ꝑdicō. Thob̓. iiij. gͦ ſumatur via plana qm̄ dicit alibi ſcriptura eccleẜ. x. Initiū ſuꝑbie in hoīe apoſtatareUUU