do XX pꝰ t̓riniSermo
ꝑadiſo ⁊ vſqꝫ hic eſt materia ſpeculatīa.Sꝫ moralit̓ ſciendū. ꝙ vctꝰ teſtamētūfuit ad faciēdum illd̓ mrīmoniū ⁊ ad on̄denduꝫ. Nouū vero illd̓ declarat ⁊ inuitat ad nupcias. Un̄ videndū eſt ⁊ q̄rendū qui ſūt illi qͥ īuitauer̄t ⁊ īuitāt ad iuſſum regꝭ. Dicendū ꝙ fuer̄t pͥmo apl̓i et.lxx diſcipuli. ⁊ oēs p̄dicatores ſeq̄ntesqͥ inuitabāt ad eūde diſcubitū in ill̓ nupcijs dulciſſimis. de qͥbꝰ Lu. xiiij. Btūs qͥmāducabit panem in regno dei. Iteꝫcit Ioh̓. apoca. xix. Beati qui ad cenā agni vocati ſunt. vn̄ exqͦ inuitamur ⁊ neſcimus iter videamus illd̓ ⁊ qͦt ſunt diete.Dicendū ꝙ decē. Prīa eſt cognicio peccatoꝝ ꝓ qua agnoſce iniqͥtatē. Scd̓a cordis ꝯtricio pro qͣ recogita pcta tua cumcordis amaritudīe ẜm illd̓ ꝓph̓e recogitabo tibi annos meos in amaritudīe aīemee. Dn̄e ſi ſic viuitur ⁊ in talibꝰ vitaſpūs mei corripies me ⁊ viuificab̓ me.Ecce in pace amaritudo mea amariſſiāTu autē eruiſti animā meā vt nō periret ꝓieciſti poſt ergum tuum omne peccatū qꝛ nō infernꝰ ꝯfitebit̉ tibi. yſa. xxxviijTercia emēdandi ꝓpoſitū de qͣ xp̄us. vade ⁊ āplius noli peccare Io. viij. Quarta male ſocietatis vitacio videlicꝫ ſi fuerit ſuꝑbus ꝙ hūiliet̉ pro qͣ ſcribit̉ nolitecōformari huic ſeculo. Quīta vite emēdacio pro qͣ Si aūt impius egerit peniteuciā ab omnibꝰ peccatis ſuis que oꝑatus eſt ⁊ cuſtodierit omnia p̄cepta meaet fecerit iudicium ⁊ iuſticiam vita viuꝫet nō morietur. Omniuꝫ iniquitatū eiꝰquas oꝑatus eſt nō reordabor In iuſticia ſua qͣꝫ oꝑatus eſt viuet. Nunqͥd voluntatis mee eſt mors. impij dicit dominus deꝰ ezechie. xviij. Sexta debitoruꝫreſtitucio. vn̄ augꝰ. nō dimittit pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatum Septima iniuriarūremiſſio pro qͣ ſcribit̉. ſi dimiſeritꝭ hoībꝰpctā eoꝝ. dimittet ⁊ vobis pr̄ veſter celeſtis debita vr̄a. ſi aūt nō dimiſeritꝭ nec
pater vr̄ ⁊cͣ. Octaua eſt fame reꝑatio.de qͣ dicit augꝰ. nō pigeat ex ip̄o ꝓferremedicamēta. Un̄ facta ſūt vulnera ꝯtra honaeſt euchariſtie ꝯmunio in qͣ eſt ſponſus ⁊ſpōſa ⁊ ita erimꝰ ī nupcijs q̄ cōputāturꝓ decima dieta. Unde qͥ maducat meācarne ⁊ bibit meū ſauguinē in me manetet ego in eo Io. vj. Et per illud iter poſſumꝰ ire ad nupcias alias faciemus īterobliquū ſcꝫ ad infernū. Un̄ hec eſt viaābulate in ea neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtra yſa. xxx. Bextera eſt qn̄ amore declinamiꝰ Siniſtra qn̄ timore. Ip̄emet ſpōſus īuitat nos dicens. venite ad me oēsqui laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Et ita patet benignitas diuina Scd̓m punctu eſt peruerſitas hūanaſcꝫ hominis qui ad illas nupcias inuitantur que clare oſtenditur in ſecūda parteeuangelij cū dicitur de illo rege ꝙ reliqͥtenuerunt ſeruos eius ⁊ cōtumelijs afffecti occiderunt eos. Aliqui nolueruntire. Alij ſcꝫ ſecūdi neglexerunt ⁊ abier̄tin villas ſuas. Alij cōtumelias efferūtvide ibi ⁊cͣ. Et ita eſt peruerſitas humana vbi quilibet iudicat in corde ſuo ꝙ bꝰne erant homines illi digni punicōe. Actu multi ſunt inter nos ſimiles. Et qͥ ſūtde numero illorum. Ubi ſciendum ꝙ ꝑtres modos iſtorum hominū denotaturtres modi peccatorum. quia quod denotatur per primos homines eſt in deuocioquia noluerunt Secundū deſpectō quianeglexerunt. Tercium indignacio Quiacōtumelijs. Primum igitur peccatum ēindeuocio ⁊ iſtud maxime regnat in laycis qui cū laborauerunt per totam ſeptimanā nolunt in die dn̄ica ambulare adnupcias ſcꝫ eundo ad miſſam ⁊ colendodiem dominicā ⁊ vacare ab operibꝰ terrenis alias tales nō habent deuocionemet nolunt ire ad paradiſum ſed pociꝰ ecōtra ad infernum quia maiora pctā ꝯmittunt̉ in die dn̄ica qͣꝫ in alijs diebꝰ ⁊ ideo