dn̄ica. xx. poſt trītatīs Sermo ii

Cū eſſꝫ dies feſtus dn̄i ſcꝫ reſurrectio.Sꝫ decerꝫ aliqͥs. Nōne dies ntītatꝭ circūciſiōis eph̓ie ⁊ pēthecoſ. ſunt dies feſtidn̄i ꝙ ſic dico. ſꝫ dies reſurrectōis ē ꝓpiꝰdieꝫ feſtꝰ xp̄i. rō. dies feſtꝰ ē dies qͥetis.Dies ntītatꝭ n̄ fuit dies qͥetꝭ ſibi ſꝫ laboris. jō ſtatī natꝰ fleuit. nec circūciſiōis dies ⁊ ſic d̓ alijs. ſꝫ ī die reſurrectōis qͥeuitī gl̓a Iō d̓ illa die d̓r hec dies quā fec̄ ⁊cͣIn illo die ꝑat prādiū ī dei ſcꝫ eccl̓a adqd̓ prādiū om̄s tenemī veīre. Sꝫ ſcitisꝙ prādiū iſtd̓ ē xp̄i r̄gꝭ ⁊ qūo ē veniēdūad illd̓ cū d̓bita p̄ꝑacōe p̄uia. ⁊ accedēsdꝫ eē ornatꝰ ⁊ veſtitꝰ n̄ veſte auti qͣ ſuꝑbie. ſꝫ veſte noua hūilitatꝭ nec excuſat̉ qͥſſi nō ſit ꝑatꝰ. Iō p̄cedūt. vij. ebdomadexl. ad ſe ꝑ̄ꝑandū. Itē dixit Tobias filioſuo. voca aliqͦs de t̓bū nr̄a. h̓ d̓r xp̄ianis.qꝛ ꝑ baptiſmū ſūt de gn̓e dei. Infidelesn̄ dn̄t cōicare. Nota times deū. Al̓r hōſecū dꝫ examīare vitā. ſcd̓o cū ꝯfeſſioneqn̄ dꝫ cōicare Iuxta ꝯſiliū apl̓i. ꝓbet ātſeip̄m hō ⁊ ſic d̓ pāe illo edat ⁊ d̓ calicebibat. Qui eī maducat ⁊ bibit īdigne. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. nō dijudicāscorpꝰ dn̄i. jͣ. ad cor̄. xi. Qui āt nolūt euꝫreciꝑe vl̓ qͥ īdigne r̄cipiūt nūqͣꝫ r̄cipiēt īpadiſo. ¶ Terciū pradiū ē d̓ gr̄a ſpūaliIſtd̓ pradiū dat xp̄s ꝑſoīs ſpūalibꝰ exiſtētibꝰ ī gr̄a d̓i. qꝛ ī oꝑbꝰ hoīs q̄ faciūtſēciūt magnā ꝯſolacōꝫ ⁊ ꝯfortacōꝫ ī aīaꝟbi gͣ. qn̄ r̄ligioſꝰ ī gr̄a exn̄s ſurgit d̓ nocte ad dicēdū matutīas ⁊cͣ. De nocte cogitādo ⁊ ꝯtēplādo maiorē ſētit dulcedine in aīa qͣꝫ ſi cōedet caponēs ⁊ pꝰ qͣꝫ aīaſic ē inflamata. ⁊ legit illūinat̉ ⁊ ꝯſolat.Idē d̓ laicꝭ de nocte orātibꝰ ⁊ audiētibꝰmiſſas ẜmōes ⁊ ꝯtēplātibꝰ xp̄i natītatēqͣſi viderēt ꝟgīeꝫ cū filio ⁊cͣ. Itꝭ idē dicedū ē de ꝯtēꝑlātibꝰ xp̄i paſſiōꝫ ⁊ qͦt cōtēplacōes hn̄t tot fercula dāt̉ ⁊cͣ. Om̄sdies pauꝑis ſcꝫ pctōris ſine gr̄a dei ſemper mali erūt. Secura mens qͣi iugē ꝯuiuiū. Prouerb̓. iij. Iſtud prandiū nō eſtfeſtiuale ſolū. ſꝫ etiā ſociale qꝛ cuiuſlibet

diei hō cōedit cū xp̄o. d̓ hoc figura. Danxiiij. Dicat̉ qͥ fuit ſex diebꝰ nō māducasnec bibēs ſꝫ orabat. Erat autē Abacuckꝓph̓a ī iudea. Dicat̉ hijſtoria qͦmō ꝑ angelū fuit portatꝰ ad lacū. Et exclamauitAbacuch di. Daniel ẜue dei tolle prandiū ꝙ miſit tibi deꝰ. Audite pulcrū ſignificatū hꝰ figure. Daniel amicꝰ dei ſignificatꝭ quālibet ꝑſonā deuotā Lacus leonūē iſte mūdus in quo ſunt. vij. feri leonesꝓmpti ad deuorādū puta demones quitēptāt de. vij. pctīs mortalibꝰ. Primusē leuiatā qͥ tēptat d̓ ſuꝑbia. Idē d̓ alijsIſti nō curāt vt deuoret pctōres qꝛ iaꝫſunt fui. ſꝫ perſonas ſcās ⁊ deuotas putabonū clericū vl̓ religioſum. Inter quosꝑſona deuota ſtat ſex diebꝰ. Septē ſuntetates Prima infancia in iſta hō non timet leones. Sed in ſcd̓a ſcꝫ puericia qꝛin illa iam multi damnant̉. Tercia adoleſcētia. Quarta iuuētus. Quinta virilitas. Sexta ſenectꝰ. Septia decrepitus.Sexetates ſunt periculoſe. Sed xp̄usde t̓ra ꝓmiſſionis mittit prandiū danieliid eſt ꝑſone deuote ſcꝫ ꝯſolacōes ſpūales ⁊cͣ. Exultent iuſti in ꝯſpectu dei ⁊ delectent̉ in leticia. ꝑsͣ Exurgat. ¶ Quartū prandiū ē alijs om̄ibꝰ meliꝰ ſcꝫ gl̓e celeſtis. O qͣlia fercula dant̉ in iſto prandio. Nullus intellectꝰ creatꝰ p̄t ꝯp̄hendere vl̓ declarare ad plenū hoc prandiū qͥatāta ē excellēcia illoꝝ ciboꝝ. Si d̓ paneiſtiꝰ prādij ſolū vna mica cadēt ī ore tuol̓ meo. Si viueres. x. M. ānis nollescōedere cibū pn̄tis vite corporeū ⁊ corruptibileꝫ. Beatus qui comedit panē inregno dei. Lucͣ. xiiij. De iſto prādio melius tacere poſſumꝰ qͣꝫ dicere. Sꝫ recogitate qͣles eſc as retinuit deꝰ ꝓ ſe ⁊ ſuis. deiſto prādio loqͥt̉ ſingl̓arit̓ the. Iſtd̓ prādiuꝫ d̓r nuptiale. ad qd̓ ꝯueniunt om̄s ꝓpinqui. taꝫ ex ꝑte ſponſi qͣꝫ ex ꝑte ſponſe.Ecce pradiuꝫ meum ꝑaui thauri mei ⁊altilia mea occiſa oīa ꝑata ſunt. veīte adnuptias. Deo gͣ. Sermo tercius.