Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica xvui pꝰ tri.Sermo

orando vel pn̄iam faciēdo nunqͥd pōtmētiri d̓ina p̄deſtīadio Rn̄ſio ad dato deꝰ on̄diſſꝫ vob̓ libeꝝ p̄deſtinacōis vos fore ſcpͥtū ibi adhuc oꝑteret vospetere regnū dei orando bene viuendo pn̄iam faciendo. Gregoriꝰ. Ipſa eterni regis p̄deſtinacio ſic ē ab oīpotēti deodiſpoſita. qͣtinꝰ ad hāc electi ex laboreueniant. vt ſcꝫ poſtulando mereant̉ accipere qd̓ eis oīpotens deꝰ an̄ ſecula diſpoſuit donare. Uultꝭ dicā vobis pulchrā ſil̓itudine ex textu euuāgelij. Mathei. xxv. Simile eſt regnū celoꝝ. x. virginibus ⁊c̄. Ille rex īuitauit multas nobiles ꝑſonas. ſingularit̓. x. domicellas vt ſibi facerent honorē. dixerūt qͥnqꝫ ex eisoportet nos bene p̄parare ⁊c̄. ex hoc dicunt̉ ſapientes. Sꝫ dicebāt alie qͥnqꝫ.qͥd oportet nos p̄ꝑarare ex ſumꝰ inuitate ⁊cͣ. ex dicunt̉ fatue Sic eſt de nob̓oēs ſumꝰ īuitati ad nupcias padiſi. Ole cōuiuiū. Luce. xiiij. Beatꝰ ducatpane̓ in regno celoꝝ Si vna mica poſſethaberi de illo pane. nunqͣꝫ aliud velletcomedere. nunqͣꝫ poſſꝫ mori Notad̓r. x. ꝟ̓ginibꝰ qͣre d̓t. x. Nōne oēs xp̄ianiſunt īuitati. Rn̄deo. x. ſigͣt obſeruāciādecē p̄ceptoꝝ. tali cōdicōe ſumꝰīuitati ſi obſeruauerimꝰ. x. p̄cepta d̓rꝟgines Nōne alij poterūt intͣre Rn̄deo reqͥrit̉ ꝟginitas aīe. ſcꝫ in fide catholica ne aīa ſit corrupta falſā credenciā.opinionē. erroreꝫ ſeu dubitacōnē. Ecceqͣre d̓t. x. virginibꝰ. et qͥnqꝫ ex eis erantprudentes qͥnqꝫ fatue. qꝛ oīa opera facimꝰ qͥnqꝫ ſenſibꝰ corporꝭ qͦs aliqͥ bn̄gubernāt. Iſti ſūt ſapiētes. alij autē male. iſti dicunt̉ ſtulti. Quilibet enī debetfacere cōputū dicēs. Exqͦ ego ſū īuitatꝰad iſtas celeſtes nupcias Id̓o ꝑabo mene vadā veſte antiqͣ ſuperbie Id̓o induar veſte noua ſcꝫ hūilitatis. Idē deveſte lutoſa luxurie. qꝛ porci intrabūtad illud cōuiuiū. Ide de veſte nigta dedolore ſcꝫ vel inuidia cōtexta dicendū eſt

que non eſt niſi dolor de bono alterius.Idem de veſte crapuloſa gule. Ide deveſte ꝑforata iram. Ideꝫ de veſte plena tineis accidiā. Sequit̉. parateerāt intrauerūt eo ad nupcias. clauſa eſt ianua .ſ. inuitantis. illi dicuntSi ſuꝫ ego p̄deſtinatus vel inuitatꝰ. ſiue fuero paratus vel paratus illuc intrabo Falſum dicūt. Quia ad hoc inuitatus intret ad nupcias regales p̄ſupponit̉ ſit homo p̄paratus. Ita eciamad hoc p̄deſtinatus ſaluet reqͥriturparacō. eſtote parati. qꝛ quā hora nonputatis filius hoīs veniet̉. Math̓. xxv.Ideo apoſtolus. Induite vos ſicut eleeti dei ſancti dilecti ⁊cͣ. Ad col̓. iij. Item alius dicit. Si ego ſum predeſtinatus. ego non intrabo ⁊cͣ. Dieo ſi fueritis p̄parati hoc in fine intrabitis. Dico ſecundo eſt alia generacō noneterna ſed temporalis qꝛ in tempore fuit facta. Modo ſunt mille. ccc. xxviij. anni. Cuꝫ dicitur. Quid vobis videturde xp̄o cuius filius eſt. poſſumus reſpōdere. Uirginis Marie. Sicut enī xp̄sin prima generacōe habet patre ſine mafre. Ita in ſecunda generacōne eſt oppoſitum. Habet enī matrem ſine patre hoīne. Item generacōne eterna generatura patre in diſtinctōne ꝑſonali in vnitatetn̄ eſſencie. Sed generacō iſta temporalis habet oppoſitum. qꝛ generatur in vnitate ꝑſonali. diuerſitate eēnciali.diuinitas humanitas ſunt due eſſencie ſeu ſubſtācie in xp̄o non ſunt niſi vnaꝑſona. Non credatis vna ꝑſona ſit.xp̄us inqͣꝫtuꝫ deus. alia inqͣꝫtuꝫ homoqꝛ ſic indutus eſt huānitate non facitaliā ꝑſonaꝫ. Humaītas enim xp̄i aſſumpta eſt a filio in diuinis in vnitatem ſuꝑpoſiti ꝑſone. De iſta generacōne aucͣtas. Gen̄. xv. ad quā iudei non pn̄t reſpondere. que eſt quaꝫ deus abrahe loquēs de futuris de captītate iudeoꝝin terra egipti int̓ alia dixit. GeneracōeQQ Q ij