Dnica. XVII. pꝰ trinitatis Sermo. IIII
tat magnā Itē abſtinere debemꝰ amorexp̄i ab illo ad qd̓ magꝭ hō inclinatur vt apotū ante miſſā a ludo ⁊c̄. Si enī pro ſanitate corporis. hō facit tantā abſtinenciam ⁊ dietam licet homo ſit delicatus.Nōne multo amplius ꝓ ſanitate aīe eſtaliquid fiendum. qn̄ aliqͥs ꝯfitet̉ ⁊ habetfebrē luxurie etiā ī oſſibꝰ vel auaritie īuidie. ⁊ ꝯfeſſor dicet abſtineatꝭ a carnibustot diebꝰ vel a vīo vel ieiunetꝭ dicūt. Qpater ⁊ qͥd comedere nō poſſē dormire ⁊⁊ ſil̓ia Nō excuſāt ſe corā medico corꝑisſꝫ corā medico aīe magnꝰ defectꝰ eſt. quiem̄ abſtīet amore xp̄i ip̄e remittit peccataId̓o d̓t ſcripta. Cariſſimi obſecro vostāqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrinos qͥ ſolum in viarecipiūt neceſſitate ⁊ nō curant de delicamentis Abſtinete vos a carnalibꝰ deſidērijs q̄ militāt aduerſꝰ aīaꝫ ꝯuerſacōnemvram inter gētes hn̄tes bonā. jͣ. pe. ij. hicOm̄s ſumꝰ viatores. Domꝰ nr̄e ſūt incelo In domo pr̄is mei māſiones multeſūt Ioh̓is. xiiij. Ergo refrenare deſideriacarnis debēꝰ ¶ Quartꝰ modꝰ eſt ꝑ vnctionē qn̄ ꝟtus eſt ꝯſtipata vel caro intumeſcit vel in vulneribꝰ medici vngūt ⁊cͣIſto mō xp̄s curat vnguentū eſt oratio.qꝛ qͣntūcūqꝫ ſitis ꝯſtipatꝰ ⁊ inflatꝰ ꝑ ſuꝑbiā ꝑ deuotā orōneꝫ ſcꝫ genibus flexiscogitādo ꝙ vidētꝭ xp̄m indignatum ⁊c̄.Tūc veīt terror ⁊ cor mollificat̉ ⁊ ſic humiliat̉ Bernardꝰ. Mꝛatio vnguit O qͦtvulnera pctōꝝ curant̉ vnguendo orōnisExēplū de euuāgelio de quodā peccatore vano ⁊ pōpoſo ꝯtra qͣꝫ d̓s ꝓtulit ſn̄aꝫꝯdēpnacōnis ſꝫ ꝓſtratus rogauit dicens.pacīaꝫ habe ī me ⁊ rn̄dit ſibi d. ẜue neqͣꝫomne debitum dimiſi tibi qm̄ rogaſti meMat. xviij. Perſona em̄ deuota in oratione ſꝑ erit huīlis. Sꝫ orōnes qͣs vosfacitꝭ nonūqͣꝫ nō faciūt huīliare cor qꝛ indeuote fiūt induendo vos ⁊cͣ. Ml̓ieres⁊. Ipingendo ſe ⁊cͣ. Tichil vel paꝝ valet qn̄ſupplicat regi vel pape huīliter fit ſupplicatio. vnguentaxius faciet pigmēta ſuauitatis ⁊ vnctiones ꝯficiet ſanitatis Eccl̓.
xxxviij. ¶ Quintꝰ modꝰ eſt ꝑ minucōeꝫqn̄ ſcꝫ infirmi hn̄t ſanguinē corruptā vl̓habūdāt nimis in ſanguine ⁊cͣ. Iſto mōxp̄s vtit̉ ⁊ hͦ qn̄ diuitibꝰ dāpna reꝝ ordinat ⁊ ꝓuidet. Nā vos diuites qͦ habundatis in pecunijs pane vino ⁊cͣ. niſi faciatis minucōeꝫ corrūpemini. ⁊cͣ. Quia diuitie ſūt occaſiōes peccatoꝝ vindicte luxurie. Dicūt diuites ⁊ qͥd erit michi expendere. l. florꝭ vt habeā iſtā puellā vel viduam ⁊cͣ. Id̓o vt caueant pctā ⁊ pctōꝝ occaſiones fiat minutio diuitiaꝝ in redēption captiuoꝝ in puellis maritādis pauꝑibꝰ. Iſta minutio fit de vena cordis. qꝛvbi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi eſt cor tuū Mat̉vj. De iſta minucōe d̓t xp̄us Ꝙ ſuꝑ eſtdate el̓iaꝫ ⁊ ecce oīa mūda ſūt voh̓. Luc̄xj. Hec auctoritas ⁊ hͦ xp̄i verbū. Deberet ſcribi lr̄is aureis ī ꝑietibꝰ d̓iuitū. Nota ꝙ ſuꝑeſt nō d̓t ꝙ expolietis vos in hyemē ⁊ detis pauꝑi vel vxorem vel filiosnec ꝙ amoueatis pane̓ de ore vr̄o vel vxoris vel filioꝝ ſꝫ ꝙ ſuꝑeſt recepta neceſſitate detꝭ pauꝑibꝰ p̄cioſe veſtes nonnūqͣꝫcorrūpunt̉ a tineis ⁊ pauꝑes moriunturfame ⁊ frigore ⁊ triticū corrūpit̉ horreis diuitū ⁊ pauꝑes fame ⁊ pauꝑtate affligunt̉. Et hoc tangit maxime eccleſiaſticos qꝛ layci qui habēt hereditare filios ⁊maritare filias ſi ꝯgregāt vel theſauriſātnō mīꝝ qꝛ pueros habent Nec eſt par ratio de eccleſiaſticis ꝑſonis ſacerdotibꝰ etſecularibꝰ. Ratio ſi aliqͥs hꝫ domū in loco ſicco ſi facit ibi ciſternā vbi ꝯgregant̉aque pluuiaꝝ ſapienter facit. ſꝫ qͥ hꝫ puteum in domo ea non ſic eget. layci ſūt in ſicco qꝛ nō ſemꝑ hn̄t certos redditꝰ ſꝫ ſicutdat deꝰ in cāpis vineis ⁊cͣ. Sic ꝯgregēt.qn̄ nō creſcūt nil recipiūt ⁊ ſi iſto āno d̓sdat forte in alio nō dabit. Ideo oꝫ eosꝯgregare ꝓ ſe vxore filijs ⁊cͣ. Sꝫ ſacerdos q̇ hꝫ puteū ſcꝫ redditꝰ qͣre faciat ciſternaꝫ in taxia vel burſa. Ecce dāpnatiovel ꝑiculū. Id̓o d̓t ꝙ ſuꝑeſt. Sextꝰ modꝰ eſt cauteriū qn̄ em̄ aliqͥs hꝫ plagā corruptam oꝫ cauteriū. ſcꝫ cum ferro ignito