Dnīca xx poſttrinita. ſermo v

quia abſtinentia vt ieiuuiū ⁊ alie dāt colerā vel melancoliā. Sed cibus ⁊ potusdant leticiam. Multi ſunt cum quibusnon poteſt homo loqui pacifice qn̄ ſunt ieiuni. Id̓o neceſſaria eſt pacientia ne meritū abſtinentie ꝑdat̉. Dicatur ꝯtra impacientes qͥbus eſſet melius ne abſtinerent. quia vnica in paciētia ꝑdūt totumthezaurū meritoꝝ. Sicut qͥ poneret ignēin camera vbi haberet om̄ia bona cōgregata ita de igne ire ſeu īpacientie ⁊cͣ. Iōapl̓us ad Heb̓. x. Pacientia vobis neceſſaria eſt vt voluntatē dei faciētes reportetis promiſſionē ⁊cͣ. ¶ Sexto miniſtrate īpacientia pietatem ſcꝫ ad ꝓximū.Si habetis bona tꝑalia vel ſpūalia ſubueniatis indigentibꝰ ſi habetis pane̓ detꝭeſuriēti. vinū ſicienti. veſtes nudo ⁊ nunqͣꝫ deficiet vobis. Multi decipiūtur. di.ſi ego darē deficeret mihi ⁊cͣ. Dico tibiꝙ nunqͣꝫ ꝑſona miſericors deficiet in bonis. Immo deꝰ multiplicabit triticum inhorreo. farinā in ſacto. pane̓ in cōphino.vinū in cellario. pecunias in burſa ⁊cͣ.¶ Itē de bonis ſpūalibꝰ debetis ꝓuidere aīe ⁊ cibo ſpūali. poſtqͣꝫ laboraſtis ſexdiebꝰ. in dn̄ica qͥeſcatis audiēdo miſſaꝫẜmones ⁊cͣ. ſꝫ hodie eccl̓ia nō eſt niſi foꝝꝯtra hoc recipit aqua bn̄dicta in introitueccleſie. ⁊ fit ſignū crucis in fronte vt intellectus non cogitet niſi de deo. ⁊ in orevt non loquat̉ niſi de deo. ⁊ iuxta cor necogitet mala. De iſta pietate d̓t apl̓us.Exerce teip̄m ad pietatē. naꝫ corꝑalisexercitatio vt ieiunia ⁊ alia ad modicumvtilis ē. pietas at ad oīa vtilis. ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nūc ē ⁊ future. jͣ. ad Thi.iiij. ¶ Septīo mīſtrate in pietate fr̄nitatis amore. ne ſcꝫ ſint int̓ vos odia. rā cores malicie ⁊cͣ. Sꝫ ſic̄ fres eiuſdē prīs ⁊mr̄is diligūt ſe. Ita nos xp̄iani īmediateſumꝰ filij eiuſdē prīs ſcꝫ xp̄i ⁊ mr̄is ſciꝫeccleſie. ſemine verbi dei in vtero fontisbaptiſmi geniti. Iō debemꝰ nos diligere

adinuicē ⁊ iniurias remittere. Iō xp̄usom̄s fratres eſtis ⁊ patrē nolite vocarevobis ſuꝑ terrā. vnus ē enī pater veſterqui in celis eſt. Math̓. xxiij. ¶ Octauomīſtrate in frat̓nitatis amore caritateꝫ.maior aūt hoꝝ eſt caritas. jͣ. ad Cor̄. xiij.Caritas ſumit̉ hic ꝓ amore dei. ſciꝫ vtqͥcqͥd facimꝰ faciamꝰ amore dei. Si diligimꝰ ꝑntes ⁊ aīcos. ſuꝑ om̄s deū diligamꝰ. Dicat̉ hͨ miraculū d̓ illo heremita qͥcupiebat ſcire fines hoīꝫ ſciꝫ qūo aīe ibātī alio mūdo. ⁊ veīt lupꝰ ſibi qͣi innueusvt eū ſeq̄ret̉. ⁊ ſecutꝰ ē lupū vſqꝫ ad introitū cuiuſdā ciuitatis qͥ recedēte lupointrauit ciuitatē. ⁊ vidit gētes triſtes etplorātes ꝓ qͦdā ſctō hoīe vt dicebat inextremis laborāte. qͥ iuit illuc ⁊ ī circuituilliꝰ infirmi erat ml̓te ſctē ꝑſone legētes⁊cͣ et pꝰ pauca dictꝰ heremita vidit vnūmagnū demone cū magͣ ml̓titudine demonū camerā intrante̓. cui dicebāt dēones. recipe illā aīaꝫ qꝛ noſtra eſt. Rn̄ditnō audeo ad eū appropinqͣre qꝛ ibi ſuntml̓te ꝑſone ſancte in circuitu eiꝰ. Ad quēdixit deꝰ. diabole r̄cipe aīaꝫ eiꝰ. qꝛ nūqͣꝫqͥeui in aīa ſua. qꝛ nihil fecit amore mei.Sed ꝓ vana gloria vt laudaret̉ ⁊ honoraret̉ ⁊ ſubito a diabolo fuit ſuffocatus⁊ multū planctꝰ ⁊cͣ. ꝙ videns hexemitadixit infra ſe mō cognoſco finē hoīm. nōeſt totū aurū ꝙ lucet. ꝓpter hoc cuſtodiāme ⁊cͣ. Et dū recederet a dicta domo ettrāſiret ꝑ plateā. inuenit ibi vnū pauperem iacente qͥ laborabat in extremis quideridebat̉ ⁊ iudicabatur a trā ſeuntibus.vnus dicebat ebriꝰ ex ⁊cͣ. Heremita vidit celū aꝑtū ſuper morientē ⁊ michaelem cum multis deſcendentem ad eum ⁊inuitantem animā. quia cum nollet ſtatim exire. deus miſit Dauid vt pulſaretcijtharam ⁊ pſalterium vt anima exiretet ſic factum eſt. quo mortuoˡ curatusnoluit ei tradere eccleſiaſticam ſepulturam ⁊ cetera. O dixit heremita modo