nitatis Sermo III.Dn̄ica. XIIII. pꝰ tri
qꝛ per ipſū oīa creata ſunt ⁊ facta: Nā ſicut caſtꝝ ꝙ ꝓprijs expēſis edificat̉ ⁊ nonin alieno fundo d̓r eſſe illius qͥ edificauitetiā totꝰ mūdus xp̄i ē qꝛ dn̄s ih̓s xp̄s d̓ſuis ꝓprijs ſcꝫ potencia īfinita ⁊ ſapīa ſinealieno adiutorio in ꝓprio fūdo edificauerit caſtꝝ vel domū tociꝰ mūdi cū oībuscreaturis id̓o oīa ſunt ſua. Cuiꝰ ē celumterra ⁊ alie creature viſibiles ⁊ īuiſibilesRn̄deo ꝙ oēs ſunt xp̄i ⁊ iſto mō loquit̉apl̓s dicēs. Locutꝰ ē nob̓ ſcꝫ deus pr̄ infilio quē conſtituit heredē vniuerſoꝝ perquē fecit ⁊ ſecula. Ad heb̓. jͣ. gͦ oēs creature ſūt xp̄i ꝑ creacionē vl̓em ¶ Quātūad ſcd̓m mēbꝝ ſcꝫ ſciatꝭ ꝙ ꝑ redepcionēhūanā oēs creature rōnales cuiuſuis ſtatus ſiue ꝯdicōis ſint tā fideles qͣꝫ infideles. oēs ſūt xp̄i n̄ ſolū ꝑ creacionē ſꝫ etiāꝑ hūanā redepcōꝫ qͥ enī ꝓprijs pecunijsemit captīos illi ſui ſūt. Ita xp̄s de ꝓpriamoneta burſe ſue ſcꝫ eiꝰ corporꝭ ſanguinis emit nos ⁊ ꝓ oībꝰ ſoluit p̄ciū ī mēſacābij ſcꝫ in cruce. Id̓o oēs ſumꝰ ſui licetiudei ⁊ agaren ⁊ oēs īfideles alij vt falſicaptiui fugiātᵗ mō ⁊ latitēt ꝑ nemora ⁊ ꝑcauernas infidelitatꝭ. Un̄ apl̓s d̓t. Siueviuimꝰ .ſ. ꝑ fidē ⁊ gr̄am dn̄o viuimꝰ ſiuemorim ſcꝫ ꝑ īfidelitate vel pctā dn̄o moximur. ſiue enī viuimꝰ ſiue morimur domini ſumꝰ. in hoc enī chriſtꝰ mortuus eſt⁊ reſurrexit vt et viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dominet. Ad roma. xiiij. ¶ Tercio mō dicunt̉ aliqͣ ipſiꝰ xp̄i ꝑ ſub̓iectionē ſpecialēiſto mō ſolū xp̄iani boni ſunt ſui per verācredenciā ⁊ deuotā obedīam ad eiꝰ p̄cepQui hꝫ iſta duo ille d̓r eſſe xp̄i ⁊ hͦ iamportat̉ in noīe xp̄iani. Quare aliqͥ dicūt̉aroganēſes qꝛ habēt ſubiectionē ꝑ credēciā ad rege arogonie ⁊ obediēciā Quarealiqͥ dicunt̉ caſtellani vel gallici ꝓpt̓ ſubiectionē ſpeciale ad ſuū rege. Ita xp̄ianiqͥ habet verā fide in eorde ⁊ deuota obedientiā in oꝑe ſūt xp̄i ꝑ ſpāleꝫ ſubiectione ⁊ ex hoc noīati ſunt xp̄iani. Actuū. xi.Paulꝰ ⁊ barnabas ī antiochia annū to-
tū ꝯuerſati ſūt ī eccīa ⁊ docuer̄t turbā ml̓ta. ita vt cognominaret pͥmū antiochiexp̄iani. Ecce an̄ dicebat diſcipuli. Et dexp̄ianis loquit̉ the̓. Qui xp̄i ſūt ⁊c̄. ſcꝫ ꝑſubictionē ſpālē ꝑ verā credentiā fidei ⁊deuotā obedīam ī oꝑe. Carne ſuā crucifixerūt. Mō videndū ē quō nos xp̄ianidebemꝰ crucifigere carne noſtrā ad inſtarxp̄i declarare ꝑ qͥnqꝫ vulnera ſiue plagaspͥncipales qͣs xp̄s recepit ī cruce. nil̓tasalias plagas recepit ī capite ꝓpt̓ coronāſpinaꝝ. ⁊ in toto corꝑe liuores qͥs ponūare ⁊cͣ. Sꝫ plage pͥncipales fuer̄t. v.due ī manibꝰ ⁊ due in pedibꝰ ⁊ vna ī latere. De qͥbꝰ ꝓphetauerat dauid. psͣ. xxi. inꝑſona xp̄i di. Foderūt manꝰ meas ⁊ pedes meos .ſ. ligamine clauoꝝ. xp̄s gͦ fuitctucifixꝰ corporal̓r ⁊ recepit qn̄qꝫ vulnerarealit̓. Sic nos xp̄iani debemus crucifigiad inſtar xp̄i. Moralit̓ ⁊ recipere iſtasqͥnqꝫ plagas ꝟtualit̓. ⁊ tunc de nob̓ dicetur thema. Qui ſunt xp̄i ⁊c̄.¶ Prīo in manu dextͣ ꝑ mīam largiēdo¶ Scd̓o in ſiniſtra ꝑ iuſticia reſtituēdo¶ Tercō ī dextro pede ꝑ tꝑancia abſtinēdo¶ Quarto in ſiniſtro pede per pacientiamſuſtineūdo¶ Quinto ꝑ pn̄iam cōtinuādo in latere¶ Quilibet xp̄ianꝰ qͥ has qͥnqꝫ plagas aſſumpſit ad inſtar xp̄i crucifixus ē de quibus verificat thema Qui xp̄i ſūt ⁊cͣ. Eccetota materia p̄dicāda in pn̄ti in ſūma¶ Dico pͥmo ꝙ ſi ad inſtar xp̄i volumꝰ crucifigi debemus pͥmo clauari ⁊ crucifigi inmanu dextra clauo mīe. Hoc declarat ſicfacultates ſiue diuicie huiꝰ mūdi dicunt̉manꝰ Rō quia ſicꝰ manibꝰ facimꝰ operapͥncipalit̓. Ita illi qͥ habent magnas diuicias pn̄t facere multa ⁊ magna oꝑa ſcꝫmagnas domos caſtra veſtes ⁊cͣ. Iā d̓rvulgarit̉ de diuite multa p̄t facere. Eccerō qͣre dicunt̉ diuicie dn̄i manꝰ. Id̓o dicebat ſalo mō pecunie obediūt oīa Etcͣsx. Nota obediūt oīa .ſ. corporalia et tꝑalia. Et ſicut habemꝰ duas manus dextrā