Dnica. XIIII. pꝰ trinitatis Sermo. II
vos auiſare de vno qd̓ ē ꝙ oīa pct̄ā integre debetꝭ cōfiteri ſacerdoti qꝛ multi dāpnant̉ qꝛ faciunt ꝯͣ hoc verbū. Ite on̄ditevos Aliqͦͥ ex ignorācia aliqͥ ex verecūdianō on̄dunt oīa pct̄a etiā neceſſario ꝯfitēda cōfeſſori Iacerdotes aliqn̄ nō audenteos interrogare quia fuit inuentū ꝙ vxordicebat viro dicēdo ꝯfeſſor petit a me talia ⁊cͣ. Cōfeſſores aliqn̄ nō audēt int̓rogare vxores niſi ſuꝑficialit̓ dicētes ſeruaſtis fidē viro ⁊ nihil aliud cū tn̄ debeātpetere a cōfitentibꝰ etiā diligent̉ cū apparet eis inſufficiētia ꝯfeſſionis. caueat tn̄ꝯfeſſor ne ſit īcautꝰ int̓rogādo ⁊ ne oſtēdat modū peccādi ꝯfitentibꝰ Itē aliquociens pct̄a ſunt gͣuia ⁊ ꝯͣ naturā ꝙ celuꝫ⁊ terra poſſent ſubmergi. Itē dicat confeſſor. Dicatꝭ filia negaſtꝭ debitū viro qꝛſi mulier negat debitū viro peccat mortaliter ⁊ dāpnat̉. de hͦ etiā dꝫ virū interrogare. Dicat̉ hyſtoria q̄ accidit ī valēciade muliere negate viro debitum q̄ qͦlibetdie īueniebat excuſacone. ꝓpter ꝙ vir vocabat ancillā ſiue captiuā ⁊ decetero abhorruit vxorē. vir dapnauit ſe cū ancilla⁊ magꝭ vxor q̄ erat cauſa oīm iſtoꝝ. Dehoc dicebat apl̓s in ſuis ſermonibꝰ. Uxori vir debitum reddat ſil̓r ⁊ vxor. mulieraūt ſui corporꝭ ptātem nō hꝫ ſꝫ vir. ſil̓r ⁊vir ptātē ſui corporis nō habet ſꝫ mulierNolite fraudari īuice niſi forte ex conſenſu ad tēpus vt vacetꝭ orōni. jͣ. ad corinth̓. vij. Dicat̉ etiā ꝯͣ illos qͥ ex verecūdia nō audent on̄dere pctā ꝯfeſſori.Quartꝰ modꝰ fuit ꝑ abſcōſionē ſinualē.hoc habet̉ Exo. iiij. de moyſe qͥ cū ſemeleſſet cora deo huit manū leproſā dixit. etO dn̄e qͣlis ē manꝰ mea. dixit ſibi deusabſcōde eā in ſinu ⁊ ſic curata fuit Quareſic dn̄s curauit leprā. Solucio on̄dēdū Adqͣrtū modū curādi pctōꝝ ſcꝫ ꝑ afflictionē pn̄ialē. Si habetis animā leproſā expctīs. ꝑ corporis afflictionē poteritis eācurare t hͦ ſigͣt manꝰ hn̄s qͥnqꝫ digitosqͥbus oꝑamur qͥ ſigͣnt qͥnqꝫ oꝑa pnīalia
¶ Primū ē ieiunij qd̓ cōp̄hendit oēs afflictiones corꝑales vt ciliciū diſciplinā ⁊cͣ.¶ Scd̓m ē orō ſpūalis. qꝛ ſic̄ os loquit̉ſic cor ſiue ſpūs cogitat. oculi lacrimant̉⁊ ſic aīa purificat ¶ Terciū ē elemoſinafr̄nalis ſꝫ de bono iuſto ſꝫ de alijs reſtitucio fieri dꝫ. Id̓o d̓t xp̄s ꝙ ſuꝑ eſt ſcꝫ facta reſtitucione date elemoſinā. Et ecceoīa munda ſunt vob̓ Luce. xi ¶ Quartūeſt remiſſio īiuriaꝝ. Si vis etiā remittere dāpnū vel debitū amore dei bene facisſꝫ nō teneris. Sꝫ remittere odiū ⁊ rācōrem cordis ⁊ ꝓpoſitū habeas nō nocendiinimico etiā ſi poſſes ſꝫ ſine pctō corā iudice potes ducere tuā cauſā ⁊ exigere debitū ⁊cͣ. Si vis remittere totū vt deꝰ tibiremittat eſt magꝭ meriti. Si dimiſeritishoībꝰ pct̄ā eoꝝ ⁊cͣ. Math̓. vi. ¶ Quintū eſt cōmunio ſacͣmental̓ ⁊cͣ. patet quōmanꝰ ſigͣt̉ afflictionē pnīalē. Sed qͣre ꝑabſconſionē curata fuit Solucio ad oſtedendū ꝙ oꝑa pn̄ialia nō debent fieri publice ad vitandū vanā gloriā ⁊ ſi ſint aliqͣbona q̄ nō poſſūt abſcōdi. ordinet̉ intencio ad deū. Dicat̉ ꝯͣ illos qͥ laudāt ſe debonis operibꝰ. dicēdo heri ieiunaui vel diſciplinaui ⁊cͣ. Itē de illis qͥ clamant pauri vt videant dare elemoſinas ꝑ hunccnī modū aīa nō ſolum nō curat. īmo ſitmagꝭ leproſa. Ergo attēdite ne iuſticiāveſtrā faciatꝭ corā hoībꝰ vt videamini abeis Math̓. vi. Nota ne iuſticiā veſtramfaciatꝭ corā hoībꝰ. Aliqͣ iuſticia debet fieri corā hominibꝰ ⁊ aliqͣ nō. de pctīs notorijs iuſticia dꝫ fieri coraꝫ hoībꝰ. de pctīsſecretꝭ iuſticia ſecreta ⁊ dimittat diuinoiudicio qꝛ ipſe cōdepnabit tales. Sꝫ qn̄pctā ſunt notoria ⁊ rectores ſuſtiuet necfaciūt iuſticiā ira dei ē ſuꝑ eos ⁊ ſuꝑ cōmunitatē. verbi grā. ſi aliqͥs ſecrete inuocat demones cōitates vel rectores n̄ hn̄tꝑiculū. Sꝫ qn̄ eſt notoriū qꝛ oēs recurrunt ⁊ ꝓceſſionalit̓ vadūt getes ad eū ꝓliberacōne ab infirmitatibꝰ ⁊cͣ. Tunc iradei eſt ſuꝑ cōitatē ⁊ rectores Idē de iu-