Onica. XIIII. pꝰ trinitatis Sermo. II
nē peccatoris ⁊ mēſtruate Zacharie. xiijNota in die illa ſcꝫ xp̄i in qua ſol iuſticiemundū illuminabit. Erit fons patēs domui dauid .i. xp̄i. Dauid ī ſcpͥtura in multis locꝭ ſumit̉ ꝓ xp̄o qͥ fuit de genere dauid ẜm humanitate ⁊ habitantibꝰ ihrl̓mſcꝫ iudeis in ablucionē peccatoꝝ .ſ. actualium peccatoꝝ ⁊ mēſtruate. Menſtruūīfirmitas eſt q̄ venit naturalit̓ ⁊ ſigͣt peccatum originale ꝙ naturalit̉ venit quia ꝑviciatā origine nature. Auiſent̉ hͦ illi qͥhabent baptizare tā ſacerdotes qͣꝫ laycide forma auiſent̉ patrini de filiolis vt curam habeāt de eis. Quia ſicut pr̄ carnal̓tenet̉ ꝓuidere de cibo corporali ita patrinus de cibo ſpūali vt ſciant ſe ſignare ⁊ſciant. Credo. pr̄ nr̄. Aue maria ꝙ cōfiteātur ⁊ cōmunicēt ad minꝰ in paſchateꝙ vadāt ad miſſam ⁊ ſermone ⁊ qͣꝫtumpn̄t tenent̉ patrini corrigere eos de peccatis ⁊ reducere ad bonā vitā ⁊ ad deū qꝛſunt eoꝝ filij ſpūales ⁊ de eis habēt reddere rōne deo. Ideo ſi ex veſtra negligēcia dapnant̉ cū eis etiā ibitꝭ etiā ſi aliudpeccatū nō haberetꝭ. Iſtā obligacionemrecipitis ī baptiſmo Id̓o dauid Quātamādauit patribꝰ .i. ſpūalibꝰ. Nota ea facere filijs ſuis vt cognoſcat generacio altera ſcꝫ cōuerſoꝝ qͥ ſunt alteriꝰ gn̓acōis.ꝑsͣ. lxxvij. A cōcordat yſaias dicēs. paterfilijs notā faciet veritatē ſuā Yſa. xxxviij.¶ Dico ꝙ ſcd̓s modꝰ eſt ꝑ tactu manualem. Xp̄s enī leproſū cū manu tangendo curauit. Hoc inuenit̉ Mathei. viij. ca.poſtqͣꝫ autē xp̄s p̄dicauerat in qͦdā monte. Cū deſcendiſſet de mōte quidā leproſus venit ad eū di. Dn̄e ſi vis potes memūdare qͣſi diceret nō dubito de poteſtate tua qꝛ potens es ſꝫ ſolū ſtat in tua voluntate. Id̓o dn̄e ſi vis potes me mūdare d̓t textus. Extendēs ih̓s manū ſuā tetigit eū dicēs. volo mundare. ⁊ cōfeſtimmūdata eſt lepͣ eius Math̓. viij. Figurauit in hoc xp̄s ſcd̓m modū que ordinauit
ad curandū de peccatis enormibꝰ ⁊cͣ. quepoſt baptiſmū cōmittimꝰ q̄ ꝑ baptiſmūnō poſſunt lauari ſꝫ per tactū. Ecce cōtricio cordialis Hic inſinuat quia qͣꝫtūcūqꝫpeccata ſint gͣuia ⁊ horribilia tanta ē virtus cōtricōnis q̄ ſi vera ſit nō eſt ſine grāꝙ purificat aīam ab omnibꝰ culpis mortalibus. Ideo dauid. Eor cōtritū ⁊ humiliatū deus nō deſpicies. Si dicat vnde hoc ꝙ contricio ſignificet per tactū manus. Rn̄deo ꝙ niſi deus tactu ſue manꝰmiſericordie tageret cor peccatoris nūqͣꝫhaberet cōtricionē. Iſta manꝰ miſericordie dei habet qͥnqꝫ digitos ſcꝫ qͥnqꝫ motiua cōtricionis. ¶ Primū motiuū eſtcogitacio amiſſionis grē dei quia qn̄ peccator cogitat ꝙ ex ſuis pctīs ꝑdidit grāꝫdei ⁊ eſt in ira dei tunc habet motiuū ⁊ racionē cōterendi. Sicut miles qͥ pͥus eratin grā regis ſꝫ quia deliqͥt perdit grām ⁊incurrit irā regꝭ Ita ꝙ rex nō vult eū videre. mouet̉ ad cōtricione offenſe ex cogitacione amiſſionis gr̄e regis Cogitate qͣlisdolor maxime ſi non habe̓t vnde viueretaliunde Ita de peccatore ⁊cͣ. nec aliundep̄t habere vitā eternā ¶ Scd̓m motiuūad contricionē ē cogitacio amiſſionis lucri qn̄ cogitat pctōr ꝙ ꝑdidit qͥcqͥd lucratus fuerat vnqͣꝫ ꝑ oꝑa meritoria tūc hꝫmotiuū ⁊ tōne cōterendi. O qͣlis dolor.Ac ſi mercator ī manu ꝑderet qͥcqͥd lucratꝰ fuerat vnqͣꝫ toto tꝑe vite ſue. quōdoleret. plus perdit pctōr. ſꝫ qn̄ redit adgrām ꝑ verā pn̄iam recupcat iſta q̄ fecitin grā. qꝛ oꝑa bona mortificata ꝑ pn̄iaꝫverā reuiuiſcūt. Cogitate qͣlis dolor idꝫeſſe religioſo vel clerico ⁊cͣ. qͥꝓpter vnuꝫpeccatū ꝑdit qͥcqͥd lucͣtus eſt in. l. vel. lx.ānis ⁊cͣ. ¶ Terciū qꝛ ꝑdit hereditatē paradiſi q̄ ad eū ꝑtinebat qͣlis dolor eſſetpͥmogenito regis ſi ex culpa ſua ꝑderethereditatē ⁊cͣ. Idē de pct̄ōre ¶ Quartūqꝛ ꝑdidit amiciciā ſcōꝝ angeloꝝ ⁊ oīmbeatoꝝ. Iā videtꝭ qͣꝫtū doletꝭ qn̄ ꝑditis