Dn̄ica. XI. poſt trinitatis Sermo. II
mentio. Uerbi gr̄a qͣre qͥs eſt auarus pꝫꝙ qꝛ homo nō vult ſe humiliare regl̓e deidicentis. Nō furtū facies vel no fenerab̓fr̄i tuo ad vſuram ⁊cͣ. vel eſtote miſcd̓esIdē de peccato luxurie. qꝛ luxurioſus nōvult humiliari ordinacōni diuine obediēdo vt caſte viuat. Item guloſus nō vulthumiliari regl̓e tꝑantie. Nec iracundusremittere iniurias ⁊ ſic de alijs. Patꝫ gͦꝙ om̄e peccatū mortale includit ſuꝑbiaꝫauctoritas Iniciū omnis peccati ſuꝑbiaqͥ tenuerit illam īplebit maledictꝭ Eccl̓ix. Dicit ergo deus. Nō habitabit in medio domus mee. ſcꝫ purgatorij qͥ facit ſuperbiā ſꝫ ſi penituit habitare poteſt. Paret ergo ꝙ anime in purgatorio hn̄t gr̄aꝫſtabilr ſeu īmutabl̓r ⁊ lꝫ habeant libeꝝ arbitriū magꝭ qͣꝫ nos tn̄ nō poſſūt peccare.qꝛ dimīuit de libero arbitrio. De qͦ videſctm̄ tho. jͣ. ꝑte. q. lxij. ar. viij. in ſo. ad terqū argumentū. Sic̄ ſi ſint duo homīes ⁊vnus pōt captiuari ab agarenis ⁊ aliusnō magis liber eſt ille qͥ nō pōt captiuari.Ita nos poſſumus captiuari ex peccatis.ſꝫ non illi de purgatorio nec illi de paradiſo. Id̓o habent magis libeꝝ arbitrium qͣꝫnos. Ratio quare nō poſſunt pectare eſt.qn̄ due ꝑſōe ſil̓ aſſociāt̉ ſtādo comedendo bibendo ambulādo dormiendo vna recipit ꝯdicōes alteriꝰ etiā ſi ſint create irracōales vt pꝫ ī vino ꝙ ꝯmixtū aq̄ fit ſimplex. Itē de aīa q̄ de ſe eſt fortiſſiā inqͣntū eſt creat̉ a ſpūal̓. ſꝫ aſſociat̉ corꝑi ī vnitate eſſentie. Id̓o aīa recipit ꝯͣdicōes corporis .ſ. mutabilitatē ⁊ʸ variabilitatē ⁊ mōſit calida deuocōe. Mō frigida diſtraction ⁊ ecōuerſo mō ſana ꝑ gr̄aꝫ mō infirma ꝑ culpā ⁊ ecōuerſo aucr̄s. Cogitacōnes mortͣliū timi de .i. timoroſe ⁊ incerteꝓuidētie nr̄e. Corpꝰ em̄ ꝙ corūpit̉ aggͣuat aīaꝫ .i. tͣhit eā ad ſuā ꝯdicōneꝫ Sapix. Nota cogitacōnes mortaliū timi de ſic̄pꝫ de cogitacōe qͣ qͥs cogitat ſe eſſe in gr̄adei ⁊ hꝰ mōi. qꝛ corpꝰ ꝙ corrūpit̉. Iſta
ē rō qͣre nos ī hͦ mūdo poſſūꝰ ꝑd̓re grāꝫdei ſꝫ pꝰ diē iudicij tūc corpꝰ erit īcoruptibile tūc corpꝰ recipit ꝯdicōes aīe ⁊ mōaīa recipit ꝯdicōes corꝑis ꝓpt̓ h̓ apl̓s vocat corpus gl̓oſū ſpūale qꝛ hꝫ ꝯͣdicōnesſpūs. ſemīa̓ corpꝰ aīale .ſ. in ſepult̉a. ſurget corpꝰ ſpūale .ſ. in iudicio. jͣ. ad coꝝ. xvqꝛ tūc habebit ꝯdicōnes ſpūs. ſꝫ aīe a corporibꝰ corruptibilibꝰ ſeꝑate in purgatorio exn̄tes iā dimiſerunt ꝯdicōes corꝑisIō ſūt īmutabiles. ecce ſtabilitas gr̄e d̓id̓o qͥlibet tal̓ pōt dr̄e. Nō ſū ⁊cͣ .ſ. de hocmūdo qͥ pn̄t peccare vl̓ ꝑ carnis īclinacōnes vl̓ ꝑ mūdi occaſiones vl̓ ꝑ dyabolitēptacōes ¶ Dico ſcd̓o ſcꝫ ſecuritate degl̓a qꝛ certi ſūt ⁊ ſecuri. ꝙ aliqn̄ ibunt adgl̓aꝫ ꝑadiſi. ſꝫ nos miſeri qͣntūcūqꝫ boni īiuſti ⁊ ſcī qͣꝫdiu ſūꝰ ī hͦ mūdo ſumꝰ dubij⁊ īcerti an̄ illā gl̓aꝫ habebimꝰ lꝫ de ea habeamꝰ ſpe nō tn̄ habēꝰ certitudīē īfallibilē vt aīe de purgatorio ꝓpt̓ hͦ apl̓s qͥ eratde maioribꝰ ſcīs dei de ſe dicebat. Nichilmihi ꝯſciꝰ ſū ſ. de aliqͣ qͥn fuerim ꝯfeſſꝰ ⁊fecerī pn̄iaꝫ. ſꝫ in hͦ iuſtificatꝰ nō ſū. jͣ. adCor. iiij. Iō nolite iudicare d̓ aliqͣ ꝙ dānabit̉ qͥntūcūqꝫ malo vl̓ ꝙ ſaluabit̉ qͣntucūqꝫ bono Id̓o dixit apl̓is xp̄s Nemine ꝑ viā ſalutaueritꝭ .i. ſaluū dixeritꝭ viatore Luc̄. x. Nō d̓r nauis ſalua qͣꝫdiu eſtī pelago quſqꝫ ad portū ꝑueīt. Id̓o d̓t ſalomō. Sūt iuſti atꝫ ſapiētes ⁊ oꝑa eoꝝin manu dei ⁊ tn̄ neſcit hō vtꝝ amore anodio dignꝰ ſit. ſꝫ oīa ī futuꝝ reẜuant̉ īcerta Eccl̓. ix. Tn̄ aīe d̓ purgatorio hn̄t aliāꝯdicōeꝫ qꝛ hn̄t certitudīeꝫ infallibilē degl̓a hn̄da aliqͦ tꝑe de qͣ nos ſumꝰ incerti.Rō qꝛ gl̓a non pōt hr̄i ex bonis oꝑbꝰ inqͣntū ꝓcedūt ſolū a lib̓o arbitrio. ſꝫ inqͣntū ꝓcedūt a d̓o ꝑ gr̄aꝫ. Nam bona oꝑanr̄a hn̄t duo pͥncipia ſcꝫ deū Scd̓o libeꝝarbitriū deꝰ em̄ inflamat cor illuīat intellectum corroborat memoriā confortatvoluntatem ad bene operandum. Liberūautem arbitrium operatur ẜm naturam.