Dn̄ica. XI. poſt trinitatis Sermo. III.
Iacobꝰ ſimon ⁊ thadeus filij marie deophe que ſcd̓o fuit genita poſt ꝟginē mariam dixerūt ꝙ ip̄i erant xp̄o ꝓpinquioresid̓o ⁊cͣ. Matheꝰ rn̄dit. O vos qͥd dimiſiſtꝭ ꝓ xp̄o vnū rete vile ⁊ nauiculaꝫ ⁊cͣſꝫ ego qͥ tm̄ dimiſi ero maior Et philippꝰdixit ⁊ nunqͥd ego ſum primꝰ queꝫ xp̄usore ſuo vocauit Ioh̓is. x. Ueni ⁊ ſequere me id̓o ⁊cͣ. Bartholomeꝰ de qͦ dicit̉ ꝙeſt de genere regali dixit. vos filij piſcatorū eſtꝭſꝫ ego ſū nobilis id̓o debeo eſſe maior. Thomas dixit ego qui ſū abiſſus ſcīeero maior vos eſtis ignorātes qͥd ſcitisvos. Nōne ſapientes debent precedere ⁊pͥmi eſſe. Iudas dixit nōne ego ſū maiorUideamꝰ de qͦ confidit plus xp̄s qͣꝫ fecit ꝓcuratorē nōne me nō poteſtis ꝯmedere niſi ꝑ manus meas d̓o ego ero maior. Et ſic ibāt ꝯtendēdo ⁊ diſputando ꝓquō debebat dicere xp̄s. O ſtulti ⁊cͣ. Dicit Marcus ꝙ venerunt ad dorme ⁊ xp̄sſedit in ſcāpno ⁊ vocauit eos di. De quofractabatis in via Ip̄i autē ex verecundianō audebant dicere. ſcꝫ licet ipſe ſciret iā.Dicit Matheus ꝙ acceſſerūt ad eū d. deiſta materia tractabamꝰ. Quiſputas maior ē ī regno celoꝝ ꝑ dixit xp̄s bona materia eſt iſta ⁊ ſubtilis ⁊ qͥd determinaſtꝭ⁊ ipſi verecūdabant̉. Tunc dixit xp̄s petre ꝓ tua maioritate allegaſti. qꝛ prelatus es ⁊cͣ. Eſt ue iſta ratio bona hunqͥdprelati ſunt in maiori ꝑiculo qͣꝫ alij ⁊ ml̓ti prelati dāpnant̉ qꝛ male ſe habēt. Tuandrea allegaſti ꝙ fuiſti primus ⁊cͣ. Etnunqͥd audiſti me dicentem in quodā ſermone. Ꝙ er̄t pͥmi nouiſſimi ⁊ nouiſſimipͥmi Mat. xxij. Tu ioh̓es allegaſti virginitatem ⁊ nunqͥd adam ⁊ euā virginesexpulſi fuerunt de paradiſo terreſtri. Tuiacobe allegaſti pͥmogenit̉aꝫ ⁊ hunquidcaym pͥmogenitus ade fuit reprobatꝰ etꝯdēpnatus. Item ideꝫ de eſau pͥmognitūyſaac. Et vos iacobe ſymon ⁊ thadee allegaſtis ꝙ eſtis filij ſcd̓e geniture ⁊cͣ. Et
neſcitis qꝛ caro ⁊ ſanguis regnū dei nonpoſſidebunt Ita de alijs. Et tunc apoſtolidixerūt xp̄o. Ergo dn̄e determinetis nobis queſtionē dic̄ Matheꝰ ꝙ xp̄s reſpexit vnū pueꝝ ⁊ vocanit eū qui erat ſex vl̓ſeptē annoꝝ ⁊ d̓r ꝙ fuit beatus Marcialis qͣꝫ ſtatuit in medio apoſtoloꝝ ⁊ puererat totus timidus. Iam videtis quādovnus puer vocatur a magno domino qͣntum timet ⁊ humiliat ſe. Et dixit xp̄s qͥcunqꝫ humiliauerit ſe ſicut paruulꝰ iſte hͦmaior eſt in regno celoꝝ Mathei. xviij.¶ Modo ſpeculando. Nota magnā xp̄imiſericordiam qꝛ maioritatem ⁊ p̄eminentiam regni celorū conſtituit in hoc ꝙdquilibet poteſt habere ſi vult ſcꝫ humilitatem qͣꝫ quilibet poteſt habere etiā magni domini p̄lati qꝛ qͣnto maius onus portant tanto debet eſſe humiliores ſicut plꝰinclinatur humilitatem inſuꝑ iumentumqͣnto maius onus portat tanto poſſūt ha/ mſỉ hal̓itatebere ſani ⁊ infirmi diuites ⁊ panꝑes ⁊cͣ.Si aūt xp̄s ꝯſtituiſſet maioritateꝫ regniceloꝝ in dn̄io temporali qͥd feciſſent ſubiecti. Si ī prelacōe qͥd de ſimplicibꝰ. Siin virginitate ſcīa diuitijs ꝑ egrinacōnibꝰqͥd eſſet de alijs. Item ſꝫ ꝯſtituit in humilitate. Ideo dicit ſcriptura. jͣ. pe. v. Humiliamini igit̉ ſub potenti manu dei qui totū mundū ꝯprehendit. Et qn̄ aliqͥs vultſe exaltare deꝰ ip̄m humiliat. Et qn̄ aliquis ſe humiliat deus manu ſua recipiēseum exaltat ip̄m. Ergo omnis qui ſe exaltat humiliabitur ⁊ qui ſe humiliat exaltabitur.Sermo de mortuis ſecundus de eodemeuuagelio dn̄ice. xj.On ſum ſic̄ ceteri hoīm Luce. xviij Sermonr̄ erit d̓ ꝯdicōibꝰ ⁊ ꝓprietatibꝰ aīaꝝ ī purgatorio exiſtentiū. Credo ꝙ erit materiavtilis ad auiſādū qꝛ niſi ſit ſtultꝰ qn̄ ſcitpēas dꝫ corrigere ⁊ emēdare vitā ſuā ⁊