Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnicax poſt trinita. ſermo ii

dilexi decorē domus tue locū hītatōnis tue. psͣ. xxv. Et Augꝰ in oratorio .ſ.eccl̓ia ab orādo ſcꝫ dicta neo aliqͥd agatniſi ad qd̓ factū ē vn̄ nomē accepit.d̓t xp̄c. domꝰ mea domꝰ orōis vocabit̉.pꝰ qͣꝫ āt correxit eos maībꝰ. voluit etiaꝫeos corrigere ꝟbo. Quia erat qͦtidie doces in tēplo.Sermo ſcd̓us.Iuiſiones mihiſterioꝝ ſunt idem āt dn̄s.verbū iſtud habet̉ originalit̓j. ad Cor̄. xv. recitatiue in epl̓a currentis dn̄ice. Pro declaratōe huiꝰ ꝟbi introductōe materie p̄dicande. Sciendū ē regula ē etꝭ doctrina in ſcā theologia. oīa fiūt in mūdo a deo mediātibꝰſcd̓is cais. p̄t deꝰ facere ſeip̄m īmediate. oꝑat̉ deꝰ aliqn̄ mediātibꝰ cāis vtfaber mediātibꝰ inſtrum̄tis lignariꝰ mediāte axa ſerra ⁊cͣ. Ita deꝰ mediātibꝰcreaturis oꝑat̉. Sꝫ ſe ſine creaturꝭ poſſet eadē facere. ſic de fabro ferrario lignario qꝛ ſine inſtrum̄tis pn̄t oꝑari. ſic ē de deo. ꝟbi gr̄a. dicūt ph̓i etiā theologi. deꝰ mouet celos ab oriente in occidente ecōuerſo. etꝭ ſtellasangelos. qͦs ph̓ij vocāt intelligentias.oīa iſta poſſꝫ deꝰ facere ſe ſine angelis Itē deꝰ illūiat iſtū mudum mediāteſole illūiat calefacit facit fructificare.ita poſſꝫ deꝰ ſe ſine ſole maximū em̄ eſtſuū poſſe. Itē deꝰ dat nob̓ tonitrua pluuias fulgura mediātibꝰ nubibꝰ. deꝰhmōi ſe poſſꝫ facere ⁊cͣ. Itē fac̄ nauigare maria mediātibꝰ nauibꝰ ſine hispoſſꝫ deꝰ ſe. Itē dat nob̓ pane vinummediāte labore hoīm dat fructꝰ mediātibꝰ arboribꝰ. ſe poſſꝫ. Itē ml̓tiplicatcreaturas hūanas gn̓atōes. poſſꝫ deus al̓r. Itē dat ſaītate infirmis medicismediātibꝰ purgatōibꝰ ⁊cͣ. ſine poſſetdeꝰ ſe. Itē dat ſcīaꝫ medi ātibꝰ libris

ſe. pꝫ rrgula general̓. qͥcqͥd deꝰ fac̄ mediatibꝰ ſcd̓is cāis. p̄t ſe. qꝛ nulla creatura nec hēbit ptāte. nec ꝟtute ī celo nec ī t̓ra niſi qͣꝫtum deꝰ ſibi dat.Si hēmꝰ bonū tp̄s ſanitatē ꝓſꝑitatēhabūdātiā nec gͣtes nec gr̄as ſoli vl̓ lune ſtellis vl̓ creaturis dicatis. ſꝫ deo.apl̓s. Qm̄ ex ip̄o ip̄m. ī ip̄o ſuntoīa ip̄i honor gl̓a ī ſecl̓a ſcl̓oꝝ amen. adRo. xi. licꝫ deꝰ p̄t facere ſine miniſtris. tn̄ ī gub̓natōe md̓i vult tenere mo regis in ſuo palacio regno hꝫ ml̓tos miniſtros ſic̄ ē niſi vnꝰ rex ī palacio. Ita ē niſi vnꝰ deꝰ in mn̄do.licꝫ poſſꝫ oīa ſe. vult tn̄ hr̄e mīſtros. d̓t the. diuiſiōes .i. diſtinctiōes miniſtratōnū ſunt. idē āt dn̄s .i. deꝰ. Notauiſeptē gͣdus ſeu drias miuiſtroꝝ ī domoxp̄i. ad inſtar regis. Primi ſunt portarijhoſtioꝝ. Scd̓i diſpeuſatores bonorum.Tercij cōqͥnarij ciboꝝ Quarti ẜuitoresferculoꝝ. Quinti mīſtri ſūt fiſtulatoresinſtrumentoꝝ muſitoꝝ. Sexti elēoſinarij fragmentoꝝ. Septimi cubicularij lectoꝝ qͥlibꝫ nr̄m videat officiūiſtoꝝ hꝫ qꝛ ſi aliꝙ iſtoꝝ hētis eſtꝭdomeſtici xp̄i in fine poterimꝰ dicerecludēdo diuiſiōes miniſtrationū ſūt idēaūt dn̄s. ¶Primo in domo regꝭ primus gͣdus miſterioꝝ ē portariorū. ita īdomo xp̄i ſcꝫ in mūdo pͥma dr̄ia miniſtroꝝ ē portarioꝝ. Qui ſunt iſti vidēdoofficiū portarioꝝ videbimꝰ ſunt portarij ī domo xp̄i. Officiū portarioꝝ ē portare ꝟgā indignos eicere ne intret palaciū dignos admittere cuſtodire.In hoc cognoſcetis qui ſunt portarij indomo xp̄i. Portarij ſūt dn̄i tꝑales imperator reges duces comites ⁊cͣ. quomōcūꝫ dicātur officiū hn̄t portariorūquia portant virgā in manu ſcꝫ poteſtatem a deo. quia dicit ſcriptura. non eſtpoteſtas niſi a deo. ad Roma. xiij. Ideo debet admittere in ciuitate villa ſeu