Dnica x poſt Trinitatis Sermo
eſuriēti. ſi es indutus nudo ⁊cͣ. niſi ſis diabolice ꝯdicōis. Si tu es ſanus habes ꝯpacientiā. qn̄ vides ꝓximū infirmū. Situ habes ꝓſperitate conpateris ꝓximoinfirmo tribulato qꝛ iſta ꝯpaſſio naturaliter venit. De iſta ꝯpaſſione dicit Iobde ſe. Ab infancia mea creuit mecū miſeracō ⁊ de vtero mr̄is mee egreſſa ē mecū. Iob. xxxi. Ecce ꝙ naturaliter veīt cōpaſſio. ⁊ qꝛ xp̄us de ꝟgine Maria aſſūpſit huānitateꝫ verā. eciā aſſumpſit humanā conpaſſione q̄ oſtendit in principio euāgelij hodierni. cū dicit̉. Cuꝫ aꝑvi.xvxpropinqͣret Ih̓s iherl̓m ciuitateꝫ fleuitſuꝑ illā. Moraliter habemꝰ hic qͣtuordoctrinas ⁊ ſic camera erit quadrāgularis. ¶ Prīa eſt de iuſticia fienda.¶ Scd̓a eſt de elemoſina exhibenda.¶ Tercia eſt de penitētia agenda.¶ Quarta de ꝯfidencia in xp̄m habēdaPrīa tangit dnōs populoꝝ ⁊ iudices.ſcd̓a tāgit diuites. tercia peccatores. qͣrto tāgit penitētes. ¶ Prīa gͦ doctrinatāgit dn̄os ⁊ iudices qͣliter debēt facereiuſticiā. Nā ſi iudex ꝯdemnat aliquē debet fieri cū fletu ⁊ ꝯpaſſione. xp̄us vt iudex ⁊ dn̄s viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Actu. x.dederat iuſtā ſnīaꝫ ꝙ illa grandia malavenirēt ciuitati iherl̓m tn̄ ex alia ꝑte ei cōpaciēdo flebat. Un̄ ſi tunc apl̓i interrogaſſent eū dicendo. dn̄e ⁊ quare fletis.ſic. Rn̄diſſet ex malis ⁊ tribulacōibusᶠ ciuitati vēturis. Dn̄e ⁊ qͥs condēnauit eāniſi vos. vos eī vultis ꝙ ita fiat ⁊ iuſte.Rn̄diſſet xp̄s. veꝝ eſt ſꝫ tn̄ fleo ex ꝯpaſſion ad oſtendendū iudicibꝰ. aſſeſſoribꝰ.et dnīs ꝙ qn̄ habebūt aliquē ꝯdemnarecōpatiatur ei flentes ex cōpaſſionē. Talis eſt benedictus qn̄ dicit. dn̄e. leges veſtre ⁊ ordinacōes cogūt me vt faciā iuſticiā. ſꝫ dn̄e ex alia ꝑte ꝯꝑatior ymagini veſtre. O miſer iſte ſuſpendit̉ qꝛ fecitvnū homicidiū. vel ꝓdiconeꝫ dn̄o. Etego dn̄s vel iudex vel aſſeſſor vel ꝓcu-
rator ſeu accuſator tot hoīcidia feci ſecrete qꝛ ſi fuiſſet ſcitū ſicut de iſto fuiſſeꝫ iācōbuſtus vel occiſus. Tot ꝓdicōes fecidn̄o noſtro Ih̓u xp̄o cui ꝓmiſi fideꝫ inbaptiſmo. qͦ nō obſtāte tn̄ magꝭ feci voluntatē dyaboli. Idē ſi ſuſpēdit vel condemnat̉ latro ⁊cͣ. bonus iudex ei ꝯpatitdicendo ⁊ ego miſer qͥ ex rapina vel vſura. vel ex furto ſecreto vel ex retencōe ſalarij ſeruoꝝ vel decimaꝝ vel de mortuis male emēdo vel vēdendo tāta furatꝰſum fortaſſis magis merui mortem. Odn̄e magnus latro cōdemnat minoreꝫO dn̄e ꝑcatis mihi. Ideꝫ ſi cōdemnat̉ex adulterio. vel ex defloracōe vel raptu.ſiue inceſtu. Ecce qͣre xp̄us fleuit dādodoctrinā iudicibꝰ. Iſtā doctrinā oſtēdebat xp̄us iudeis vt legit̉ Ioh̓. viij. de qͣdā muliere iuuecula in adulterio inuētaqꝛ dyabolus qͥ facit peccare ducit pctm̄ad luce/ q̄ ducta fuit ꝑ iudices ad xp̄m q̄ẜm dei legē meruit morteꝫ. qui dixeruntxp̄o qͥd eſſet fienduꝫ. Uidens xp̄s ꝙ n̄ohabebāt ꝯpaſſioēꝫ ſꝫ cū tumultū res agebat ꝯͣ eam dixit. Qui ſine pctō eſt veſtꝝprimus ī ipſaꝫ lapidē mittat. Ioh̓. viijt inclīauit ſe Ih̓s ſcribens ī terrā. Dicūt doctores ꝙ in illa ſcriptura om̄es videbāt ſua grauiſſima pct̄a. In qͦ oſtenditiudicibꝰ ꝙ qn̄ cōdemnāt alios recordentur de peccatis ſuis ⁊ ꝯpatiātur ſnīato.Iſtā doctrinā ſeruauit vnꝰ magnus rexſcꝫ Iob qͥ fuit rex vt ptꝫ. xix. Flebā q̄nda ſuꝑ eo qͥ afflictus erat. ⁊ ꝯpatiebatanima mea pauperi. Iob. xxx. ca. ¶ Secūda doctrina ē de elemoſina exhibenda.Iſta tāgit diuites. qꝛ elemoſma eciamcū conpaſſione exhibenda ē. Nā xp̄s veniēs iherl̓m exhibiturus elcōſinas doctrinaꝝ ⁊ operuꝫ mīe tam ſpūaliuꝫ qͣꝫ corporaliū curādo infirmos. Nā maior miſericordia fit ceco ſibi dādo viſū qͣꝫ vnūflorenū ⁊ ſic de alijs. pͥus fuit motꝰ conpaſſione. Ꝙꝛ videns ciuitatē fleuit ⁊cͣ.EEE iiij